Habang nakahiga na kami, naka-on lang ang bedside lamp. Malamig ang hangin mula sa aircon, pero mainit ang yakap ni Atticus habang nakahiga ako sa dibdib niya.
“Can I tell you something?” tanong niya, pabulong.
“Hmm?”
“This trip... it’s more than business for me. It’s a promise. That I’m slowly stepping away from the kind of life na puro trabaho, puro pakikipaglaban, puro strategy. With you… I feel like I can breathe.”
Napapikit ako. Walang ibang sinabi. Hindi ko kailangan sagutin, dahil dama kong totoo ang sinabi niya. Hindi rin siya naghahanap ng assurance, gusto lang niyang iparinig.
Hinaplos ko ang dibdib niya. “I feel that, too.”
Next Morning, nakahanda na ang mga gamit namin. May private car na susundo bukas paaga para sa morning flight.
Habang nagkakape ako sa balcony, dumati
