RUN BUT ALWAYS STAY (TAGLISH)

CHAPTER 1 CONTINUATION

CHAPTER 1 CONTINUATION:

(RBAS)

Pagkapasok na pagkapasok palang namin ay bumungad na saamin ang mga mata ng mga tao,lalo na saakin.Lahat sila nakatingin saakin na kinakahiya ko na ngayon.

"Your beautiful hija,okay? So chin up." bulong saakin ni ate Ria (bading po siya,ate Ria is a gay)

Tumango nalang ako sa sinabi niya at taas noong nakangiti ng tipud pero lamang padin ang pagkaseryoso.

Ganoon daw talaga.Ang lola kodaw ay bibihira ngumiti ng todo,mas nagpapakita lang daw ito ng tipud na ngiti.Mas madalas seryoso ang itura niya na akala mo sasabak sa isang pag momodel.

Palaging sinasabi ni Mom na namana kodaw ang ganoong ugali ng lola ko.Hindi daw niya kasi namana iyon.

Palangiti kasi si Mom at hindi mo siya makikitang malungkot.Palaging nakangiti.

Nagsimula ng mag bulungan ang mga tao sa paligid.Sino ba naman ang hindi magbubulungan? Ang inaasahan ng buong mundo ay makikilala nila ang tagapagmana ng mga Mendez sa araw ng 18th birthday na hinanda ng parents nito.

Akala ko talaga napapansiny ko pa din ako makakalabas e.

'Siya ba ang anak ng mga Mendez?'

'Siya ata,tingnan mo naman ang itura.Mendez na Mendez.'

'Dre ang ganda ng babae oh. Siya ata ang babaeng anak ng mga Mendez.'

'She look hot.'

Napapalunok nalang ako sa mga naririnig ko.Hinanda ko naman na ang ganitong pangyayari pero iba padin pala pag naririnig mona at nandito kana sa totoong pangyayari. Nakakakaba.

Maya maya lang ay lumapit saamin ang mag asawang medyo nasa 60 na ata or mas mataas pa doon.They're look like a grandma and pa.

Lumapit sila na nakangiti saamin at nakipag beso naman sa kanila sila Mom at Dad sa matandang babae at si Dad naman ay nakipag kamay sa matandang lalaki.

Nagngitian sila at nagbatian.Binati nila Mom ang dalawa ng Happy anniversary.

Nag kamustahan naman sila at nagkwentuhan ng marinig ko ang pagrereklamo ng kasama ko.

"Bakit hindi pa tayo pinapansin niyan? Hello nandito kami.Bisita din kami mga kuya at ate." natawa nalang ako sa pinagsaaabi ni Ria or should i say Ricardo.

Dahil sa sinabi niya ay natuon saamin ang dalawa at pinansin kami.Ewan ko,baka narinig itong bading na to na nagrereklamo.Bisita lang kami dito at nakikicelebrate lang pero grabe kailangan bang lahat papansinin dito ng host ng party na to?Ang hirap naman nun.

"Oh? Ricardo? Napakagwapo mo naman." malumanay na sambit ng matanda at mahahalata mong hindi siya nagbibiro or maging sarkastiko manlang.

Napangiwi naman ang kasama ko. "Hay nako Villacorta. Babae ako! Kaya nga may make up ako! Ikaw talaga.Ricardo,eww!" natatawa naman kami sa inasal niya pero ang matandang babae ay Ricardo talaga ang tawag sa kanya.

Hindi mapiliti kaya hinayaan nalang ni Ria na Ricardo ang tawag sa kanya ng matandang babae.

"Sino naman itong magandang dalagang ito?" tanong ni Lola Ezperanza.

"Kasi naman puro ka Ricardo, Villacorta." Ria

Tumingin saakin si Lola Ezperanza na para bang sinusuri akong mabuti simula buhok ko hangang paa ko.Nakailang ang pagtitig niya na hindi ko nalng pinapahalata at nilagay ko padin ang normal kong expression.

"Magandang bata. Hindi na ako magtataka kung lahat ng mga lalaki dito ay nakatingin lahat sa gawi natin. She's beautiful, right Carlos?" sabi niya at tingin sa asawa,tumango naman ito at ngumiti saakin na ginatihan kodin ng tipid na ngiti.

"Syempre Ezperanza. Isa siyang Mendez." Ria.

"She's our daugther Tiya Ezperanza. Meet my daugther, Gail. Gail, Ezperanza Villacorta." Mom.

Lumapit saakin ang matanda at nakipagbeso saakin.Ganoon din ang asawa niya.

Maya maya lang ay pumunta na kami sa lamesa na nakalaan para saamin.

"Siya lang ba ang nagiisa mong anak Gavia?" Ezperanza.

"Siya nga lang po."

"Bakit ngayon molang sinabi na may ganito ka palang kagandang anak? Edi sana ay na arrange marriage ko siya sa apo namin." ngiting ngiting sabi ng matanda na ikkinagulat ni Mom.

Base sa mga nangyayari dito ay mukang kasabayan ng mga Villacorta ang mga Mendez sa pagsikat.Masyado kilala ang mga Mendez at Villacorta base sa pagdadaldal ni ate Ria.

Kanina pa siya kuwento ng kuwento na para bang magiging isa akong Villacorta.Si tiya Ezperanza naman ay tumatawa lang at nakikisali narin sa pagkukuwento ni ate Ria.Ako ay nakikinig at natatawa din.Kasi kung paano mag kwento si ate Ria ay parang G na G siya.Akala mo isa siya sa mga kamaganak ng pamilayang ito sa pagkukuwento niya.

"Pasensya kana Tiya kasi medyo wala din akong oras at nagaaral din ang anak ko." Mom.

"Hmmm." tango tango niya sabi." Pero seryoso ako sa engagement." seryoso niyang sabi na nagpakaba saakin.

Ayuko ngang makasal sa kahit na sino kahit pa malapit na akong mag 18.Ayuko.Ang bata ko pa.

Ang tagal kong hindi nakaalis sa mansyion tapos makukulong ulit ako?

"Why we have to do that engagement thingy? That's so old." singit ko na nagpatingin nila lahat saakin.

Ako na ang pinaguusapan.Hindi pwedeng bumaksak lang ako sa lalaking hindi ko panaman kilala at hindi ko mahal.

"Your so serious iha." Tiya Ezperanza.

"I just don't marry to a i don't know guy."

"But you can know him."

"But i dont love him."

"Then lets work to that love that you want."

"But i'am a Mendez, hindi naman pwede na kung kani kanino nalang ako ipamigay na parang laruan.Ako ang pipili kung sino ang pakakasalan ko.I don't like a marriage na puro kasinungalangan." aabi ko na nagpaubo sa asawa ni tiya.

Natahimik silang lahat na parang hindi makapaniwala sa inasal ko.

Inunahan kona kasi.Ayukong manahimik nalang tapos ipakakasal ako sa sino ma nayun.Mas mabuti ng nagsalita ako para makagala pa ako sa kahit saan kong gustong lugar.

Hindi makapaniwala ang lahat sa pinagsasabi ko at sa isang iglap ay tumawa si tiya na para bang may napagtanto siya.

"Manang mana ka sa Lola mong si Gloria. Parehas na parehaa ng ugali.Alam mo ba na kahit kamukang kamuka mo ang Daddy mo ay kaugaling kaugli mo si Gloria at kakilos sa lahat lahat." natutuwang sambit ng matanda.

Napatawa narin silang lahat na parang napagtanto nila na tama nga ang sinaaabi ni tiya.

'Kaugali ko oo,pero sa kilos at halos lahat ay hindi ko napapansin. Wala naman kasing nagsasabi saakin.'

"Don't worry anak. Alam kong masunurin ka pero pag hindi mo gusto hindi mo gusto. Your such a woman with a baby side. You look like your lola." sabi ni Mom kaya napairap nalang ako.

Maraming bisita sa party ng Villacorta.Halatang matataas na tao at mayayaman.Halos lahat hindi ko kilala.Hindi naman kasi ako sinabihan nila Mom na aralin lahat ng dapat aralin tungkol sa business.

Pero pagkatapos ko sa 18 ko ay i-e-enroll na nila ako sa university dito sa Pilipinas.Mukang papayagan na nila akong lumabas.

Nag kuwentuhan pa lahat sila at ako ay nanahimik lang at paminsan minsan ay sumasagot nalang ako sa mga tanong nila.

"May boyfriend kanaba iha?" tanong ni tiya Ezperanza at mukang excited siyang malaman kung meron o wala.

"What if i said i have?" nakangiti kong tipid na ngiting sabi.

Ang kulit ng matandang ito.Parang may iba siya gustong mangyari.Parang may binabalak siya.Kahit anong gawin niya ako at ako parin ang masusunod.Saan naman kaya nakukuha nito ang mga tanong niya.

May pinapahiwatig siya at may gusto siyang mangyari na gustong gusto niya.

"Meron nga ba?" tanong niya at hindi padin nawawala ang itura niya na para bang waging wagi.

"No comment." pagtitigil ko sa mga susunod niya bang tanong,pero sa tingin ko hindi niya ako titigilan.

"Bakit parang ayaw mong sumagot iha? Tayo tayo lang naman ang nadito at malay mo.mahanapan kita?"

"Tapos ang ibibigay niyo saakin ang apo niyo,ending maaarange ako sa kaniya?" nakataas na kilay kong sambit na ikinagitla niya.

Akal niya ba hindi ko alam? Kanina pa niya ako pinupuntirya para magawa niya ang gusto niya t naiirita ako sa paminilit niya ng mga gusto niyang mangyari.

Sino ba siya? Kahit Villacorta pa siya ay hindi nun mapipigilan ang mga gusto ko sa gusto niya.

"Your so advance iha." sabi ni tiyo Carlos na medyo kinakabahan narin sa sagutan namin.

Ganoon ba nila kakilala si Lola at ganoon sila katakot saakin at ganyan ang mga reaksyon nila?Ano ba ang ugali ng lola ko at ganoon nalang ang reaksyion ng mga taong ito?

Nilibot ko ang mga mata ko sa paligid.

Kahit hindi naririnig ng mga ibang taga mesa o ibang tao ang pinaguusapan namin ay lahat sila ay nagbubulungan at tinitingnan ako.

Oo,ako nga.Hindi parin sila ma kaget over saakin ata? Siguro kasi lahat sila nakatingin saakin.

Binalik ko ang paningin ko kay tiya at parang aatakihin na siya sa puso sa itura niya.

Having me here is feel so something.Parang lahat manghang mangha at ang mga kasama ko sa lamesa ay na- i- intimidate saakin.

Hindi lang sila Mom,Dad,ate Ria,at ang mag asawang Villacorta.May iba pa kaming kasama at mga rumerepresent sa mga bawat pamilya ng mga imbitado.

I think i know theyre family.I just can't tryna think carefully for there names in these industry.

Sa mga itura nilang lahat kasama ang mga kasama namin sa lamesa ay para silang takot na takot.

Ano bang meron sa ugali at pag presents ng lola ko saakin?

"Hey, should i be the one who break the silence?"" tanong ko na hindi na nakangiti at seryoso na ang itura.

Pero base sa muka nila ay para silang manghang mangha saakin.Naiinis ako.Ano ba ang lola ko at ganito ang mga itura nila?

Ang alam ko ay maagang namatay ang lola ko.Isang beses ko palang nakita ang muka niya.Siguro noong nasa 9 years old ako.

Ang sabi nila Mom ay palagi kaming magkasama ni lola noon.Magkasundong magkasundo kami.Lahat ng kilos at ugali at galaw namin ay magkaparehas.Ang sabi pa nila ay hindi ko daw sila inahanap kasi isang paliwanag lang daw saakin ay tatango na ako at hindi na magtatanong kung saan sila pupunta ni Dad.

Ganon daw si Lola.Bata palang ay ang hindi childish ang utak.Matanda na mag isip,katulad ko.Katulad ni lola kaya ko lahat ng kaya ni lola,kung ano siya ay ganoon din ako.Kaya ko mag adap sa isang bagay o lugar kahit no payan nakakapagadjust ako na parang hindi iyon ang firat time ko.Na parang sanay na sanay na ako.

"Okay...." nasambit ko nalang at tinuon nalang sa iba ang paningin ko.

Maya maya din ay bumalik ang sigla ng lamesa namin.Nagkuwentuhan na sila ulit at hindi na ako sinali pa lalo na ni tiya Ezperanza.

Mukang natakot ko ata sila lalong lalo na si tiya Ezperanza.

Hindi ko naman sinasadya yun.Masiyado lang talaga akong nainis at inunahan kolang siya sa mga gagawin at sasabihin niya saakin.

…………………………………………

MANANG