Chapter 22

2662 Words

MIKKO Kung magpapatuloy ang pagiging ganito ni Yvo, hindi malayong lumambot ang puso ko para sa kanya. Sa loob ng isang buwan, sa hindi literal na kahulugan, nakita ko ang pagpupursigi niya. Hindi lang siya sa akin humihingi ng tawad. Ginagawa niya rin iyon sa pamilya ko. May ilang pagkakataon na nakakausap ko na siya ng maayos at may sandaling nakakalimutan ko ang galit sa kanya. Kahit si Aiko na mas galit pa sa akin ay kinakausap na rin siya. Nagtaka nga ako nang una pero ipinagkibikit-balikat ko na lang kinalaunan. Sinisimulan ko nang maniwala na nagbago na nga siya. "Do you have something to do today?" Tanong niya habang kumakain ako. Hindi na naman ako nakatangging kainin ang dinala niya. Kada punta niya rito sa bahay ay may dala siyang pagkain. Halos araw-araw na nga siyang nandit

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD