Ala-una ng hapon nang dinala ako ni Jerome sa isang lugar na malayo-layo sa syudad. Iyon daw ang pagpapatunay niya na wala na siyang itatago sa akin.
“Nakita mo ang building na iyan? Diyan kita dadalhin,” ang sambit niya habang itinuro ang isang building na nasa dalawang palapag sa mismong dalisdis ng bundok. Nag-iisa lang ang gusali na pinalibutan ng mga malalaking puno ng kahoy. At dahil puti ang pintura nito, kitang-kita ko siya kahit nasa malayo.
“A-anong building ba iyan?” ang tanong ko.
“Iyan ang opisina ng babaeng may kinalaman sa isa ko pang lihim. Ayaw ko pa sanang sabihin ito sa iyo hanggang sa klaro na ang kahahantungan ngunit upang wala ka nang tanong-tanong pa, at upang hindi ka na mai-insecure pa o magdududa, ipakilala kita sa kanya, at ipapakita namin sa iyo kung ano an
