7.BÖLÜM
ELVİNDEN
Ben, Ateş'in odasına geri dönerken o da arkamdan gelmişti. Şimdi ne olacaktı? İmam nikahlı kocamdı şu an. Nefesim daralıyor, aldığım her nefes bana yetmiyor gibiydi. Giydiğim elbisenin fermuarını arıyor, olduğum yerde sürekli dönüyordum. Bir el sırtımda hissettiğimde nefesim daha da hızlanmıştı sanki.
"Sakin ol. Açtım," dedi ve fermuarın sesini duydum. Yeteri kadar açmış olmalıydı.
Ben giyinme odasına giderken, kafama dank eden bir şeyle geri döndüm: Benim kıyafetlerim burada yoktu. Bu sefer banyoya geçip soğuk suyu yüzüme çarptım. Resmen bütün vücudum sinirden ve kendi etik değerlerimin dışında yaptığım şeyden kaynaklı yanıyordu.
İçeri tekrar döndüğümde Ateş, yatağın kenarında olan koltukta oturuyordu. Elleriyle başının arkasına kenetlenmiş, kafasını aşağıya eğmişti
