Yolculuk sabahın ilk ışıklarıyla başladı. Havanın ferahlığı, gece boyunca yağan çiğin toprağa sinmiş serin kokusuyla karışıyordu. Masamın evinden ayrılan kalabalık at arabası, toprak yolda ağır ağır ilerlerken, her tekerlek dönüşünde zaman sanki biraz daha yavaşlıyordu. Elina, camı aralık küçük pencereden dışarıyı izliyordu. Yanından geçen tarlalarda saban süren köylüler, ellerinde sepetlerle yol kenarındaki otları toplayan kadınlar, uzaklarda ufka yaslanmış kır evleri dikkatini çekiyordu.
Arabanın içinde kızlar çene çalmaya başlamıştı bile. Rosa, yine en çok konuşanlardan biriydi. Elina’nın tam karşısında oturan Annabel bir parça kek çiğniyor, Mira ise dizlerinin üzerinde tuttuğu küçük defterine notlar karalıyordu. Yol uzun sürmeyecek olsa da Vanessa’nın direktifiyle Magda’nın hazırladığ
