6 years later!
Mommy! mommy! momo! monstel! huhuhu - iyak na sambit ng anak ko, sa kwarto naming dalawa. Yes you read it right Anak ko. at guest what mag si-six na sila in Nov 10.
Hey babyy, there's no momo or monster my baby Keisha, it's just your dream. Stop crying now baby, sigi ka marinig ka ng kuya mo. - Dahil sa sinabi kong iyon ay biglang tumahimik at yumakap nalang ang bunso kong anak. AND YES YOU READ IT RIGHT AGAIN, KAMBAL ANG ANAK NAMIN NI FRANK. LALAKE AT BABAE, MY BABY KEISHA AND BABY KIERON.
Alam kong maraming nagulat, kung paano kami nabuhay ng mga anak ko, at kung ano ang nangyari matapos ang gabing yun.
FLASBACK
Pag labas ko sa impyernong bahay na yun ay nag lakad lang ako hanggang makalabas sa subdivision na iyon. Hindi ko alam kung saan ako pupunta, kung ano ang gagawin ko at kung kanino ako hihingi ng tulong. Wala akong ibang dala kundi ang natitirang dignidad para sa aking sarili at sa batang dinadala ko.
Sa paglipas ng oras at patuloy na nag lalakad habang tulala at inaalala ang mga pinagdaan ko sakanya, hindi ko na alam kung saan ako napadpad.
ABORT IT!
HINDI KITA MAHAL!
I WILL NEVER LOVE YOU!
KASALANAN MO KUNG BAKIT NASIRA ANG BUHAY KO!
I DONT NEED YOU!
I DONT WANT TO SEE YOU!
It hurts, it really really hurts. Para akong sinaksak ng ilang kutsilyo, yung saktan ako at sabihan ng masasakit na salita okay pa saken, kaya ko pang tiisin. Pero ang malamang na nakabuntis siya, at ang marinig na gusto niyang I pa abort ang anak naman that's too much!
Lumakas at mas tumindi ang pag iyak ko habang inaalala lahat lahat, na kahit pag tinginan na ako ng mga tao ay wala akong pakealam dahil ang iniintindi ko lang ay ang sakit na nararamdaman.
Habang hindi ako matigil sa pag iyak, unti unti akong nilamon ng dilim. Ngunit bago ako mawalan ng ulirat, ramdam ko na may sumalo saakin.
Pag gising ko nasa Isang kwarto na ako, puro puti ang aking nakikita, sa amoy palang alam kong Hospital na ito.
Hey! Miss esi gising ka na pala, let me call the doctor. Wait for me. - Sambit ng lalaking ngayon ko lang nakita. Hmmm! Matangkad, maputi, matangos ang ilong, at may dalawang nag lalalimang dimple. Ang cute niya ngumiti! sheteee!
Napukaw ang pag ekspeksiyon ko sa lalakeng sa tingij koy nagdala saakin dito ng magsalita ang doctor.
Hi miss, how are you feeling?
Ah ahm okay naman po, medjo nahihilo pa po. Ano pong nangyari Doc? - Sagot at tanong ko dito.
Well your husband rush here ng walang malay, and base on your test results, You are stressed misis. Bawas bawasan ang stress mommy , daddy masama yan kay baby - tuloy tuloy na sambit ng doctor
Dahil sa dami ng sinabi ng doctor na asawa ko raw ang lalaking nasa tabi ko, Gulat na gulat kaming dalawa. Sabah pang tumututol.
Hala Doc! Hindi po!
She's not my wife doc!
Dahil sa sabay naming pag sasalita pati ang Doctor na kausap ay di alam kung anong sasabihin bagkos
HAHAHAHA- biglang tumawa ang doctor na kausap namin.
Okay! okay! I'm sorryy misunderstanding. So as I'm saying bawal kang ma stress mommy, you need more nutrients para kay baby mo. I'll go now, Marami pa akong patient, Congrats misis! - Huling sambit ng Doctor Bago kami iwan sa loob ng kwarto.
At nakakabinging katahimikan ang namayani sa pagitan namin.
EHEMMMM!
EHEMMMM!
Nag katinginan at sabay na tumawa dahil sa ginawa naming pag agaw ng atensiyon ng isa't Isa.
Ahhm! I'm Dan, Danie Gonzaga. Hbu miss? - pagpapakilala at tanong ni Dan saakin
I'm allesi, Allesi Alegre.- Nakangiti kong sagot kay Dani ngunit hindi ko inaasahan ang sunod niyang tanong.
Ikaw? Ikaw yung asawa ng sikat na business man?
Hindi ko alam chismoso din pala tong lalaking to HAHAHAHA.
__________________________
Simula ng araw na yon naging kaibigan ko ang nag iisang Danie Gonzaga, ang pinaka chissmosong lalakeng nakilala ko.
___________________________
Mom! Your spacing out again! - Masungit na sambit ng lalaki kong anak, na akala moy di bulol. At sa pag kakatulala diko manlang namalayan ang pagtulog ulit ng babae kong anak at ang pagpasok ni Kieran sa loob ng kwarto, ang anak Kong lalake.
Sorry baby, iniisip ko lang work ni mommy- pagdadahilan ko sa masungit kong anak. Manang mana sa ama.
Why are you still awake? - pinaningkitan ko ito ngunit inirapan lang ako ng anakkong ito, HAAA! MANA TALAGA SA AMA!
I heard you two mom, that's why I rushed here. I thought something bad happen. I'll go to bed again mom, Goodnight. I love you so much! - Paliwanag at paalam niya sakin habang nag lalakad palabas ng kwarto. Na pailing at natawa nalang ako dahil kung umasta ay parang matanda ang anak kong iyon HHHAHA. Hinalikan ko na lamang ang pisngi ng natutulog kong anak bago umayos ng higa at nag pahinga na rin.
Nagising ako dahil sa napakadaming halik ng aking prinsesa.
Goodmolning mommy! - bati nito saakin at tinuloy ang ginagawa pag halik sa aking mukha.
Morning mom. - sambit naman ng anak kong lalake na diko alam kung saan nanggaling.
Goodmorning babies - sagot ko sa mga ito kahit ramdam na ramdam ko parin ang antok.
Kahit na gusto pang matulog ng aking diwa ay kinakailangan kong bumangon upang mag luto ng agahan naming tatlo. Yes, kaming tatlo lang. Mas pinili kong bumukod sa mga magulang ko kahit na pilit nilang iniinsist na sa Mansion nalang ako tumari, pagkatapos lahat ng nalaman nila, but I refuse. I want to stand in my own feet, ng ako lang mag- Isa.
Kei, Ron let's eat na babies - sigaw ko mula kusina upang marinig ng mga anak kobg nanonood sa sala ng amin Bahay.
Hindi ko narinig pa ang mga pag sang ayon nila ngunit rinig na rinig ko ang yapak ng dalawa patungong sala. Hinanda ko na lahat ng kailangan, upang makakain na agad. Of course punong puno na naman ng tawana ang kusina. I'm happy, kahit pa hindi sila tinanggan ng ama nila, Masaya ako at kontento na ako sa mga anak ko.
Pag tapos ng kaganapan sa kusina lahat kami ay nag handa na para sa pag pasok. Bago pa ako makapasok sa aking trabaho sinisuguro ko munang inihahatin ko ang mga anak ko sa school. Yeppp punapasok na sila, Grade 1.
Pag tapos kong ihatin ang mga anak ko, ay dumiretso na din ako sa aking trabaho.
Biglang pumasok sa isip ko na ngayon ang unang araw ko sa trabaho. Dahil nakapasok ako sa kompanya kung saan ako nag-apply bilang isang secretary nung isang araw. Kaya naman lubos ang aking saya ng malaman ko ang balitang nakapasok ako, dahil hindi ko inaasahan na makakapasok ako sa isang malaking kompanya.
"๐๐ข๐ฉ๐ฉ๐ฉ๐ฉ...๐ฉ๐ช๐ฏ๐ฅ๐ช ๐ฎ๐ข๐ข๐ณ๐ช ๐ฏ๐ข ๐ฎ๐ข๐ฉ๐ถ๐ญ๐ช ๐ข๐ฌ๐ฐ ๐ด๐ข ๐ถ๐ฏ๐ข๐ฏ๐จ ๐ข๐ณ๐ข๐ธ ๐ฏ๐จ ๐ต๐ณ๐ข๐ฃ๐ข๐ฉ๐ฐ ๐ฌ๐ฐ, ๐ฅ๐ข๐ฉ๐ช๐ญ ๐ฃ๐ข๐ฌ๐ข ๐ฎ๐ข๐ต๐ข๐ฏ๐จ๐จ๐ข๐ญ ๐ข๐จ๐ข๐ฅ ๐ข๐ฌ๐ฐ."
Hindi na ako nag sayang pa ng oras, kaya masbinilisan ko pa ang pagpapatakbo sa sasakyan upanng makarating sa kompanya kung saan ako magta-trabaho.
Makalipas ang ilang minuto ay nakarating na ako sa kompanya na kung saan ako magta-trabaho. Kaya agad kong tiningnan ang oras sa aking telepono para makita kung hindi pa ako huli. Nakita ko naman na meron pa akong limang minuto para makarating sa Human Resources Office na mag tuturo sa akin ng aking mga gagawin.
Kaya naman nag madali akong tumakbo sa loob ng kompanya para mahabol ko ang tamang oras na kailangan ko, para hindi mahuli sa takdang oras na nilaan nila sa akin.
"๐๐ฐ๐ฐ๐ฐ๐ฉ๐ฉ๐ฉ..๐ด๐ข ๐ธ๐ข๐ฌ๐ข๐ด ๐ฏ๐ข๐ฌ๐ข๐ณ๐ข๐ต๐ช๐ฏ๐จ ๐ฏ๐ข ๐ข๐ฌ๐ฐ!" Wika ko sa aking sarili na ngayon ay narito na sa harapan ng Human Resources Office. Hingal na hingal ako dahil sa aking pagtakbo kanina, para makarating sa tamang oras at yun nga nagawa ko naman, kaya ako ay masaya.
Huminga muna ako ng malalim bago pumasok sa Human Resources Office para maalis ang aking kaba. Dahil ito ang unang beses ko na makapag trabaho sa malaking kompanya.
"๐๐ฐ๐ฐ๐ฅ ๐๐ถ๐ค๐ฌ ๐๐ฆ๐ญ๐ง!" Wika ko sa akin sarili tapos pumasok na sa loob ng HR office.