My Heartless Husband

PROLOGUE

I'm Allesi Alegre, The Martyr wife of Frank Algre. Isang sikat na business man at mala Adonis ang mukha. Kaya maraming babae ang nagkakandarapa. Pero sorry sila asawa ko na yan, ASAWA SA PAPEL NGALANG.

Why martyr? Kase kahit anong pananakit at kahit anong panloloko ang gawin niya wala akong lakas ng loob para iwan siya dahil mahal na mahal ko ang asawa ko. kahit pa araw araw siyang mag uwi ng babae, kahit pa araw araw akong sinasaktan nananatili parin ako. Wala eh mahal ko, Mahal na mahal ko ang asawa ko. At Isa rin sadahilan kung bakit diko siya maiwan ay dahil alam kong magbabago siya, Magbabago siya. At balang araw mamahalin niya rin ako.

Allesi's POV

Bagong umaga, bagong sakit at sugat na naman. Inumaga na at hindi pa nakakauwi ang aking asawa, malamang sa malamang nakatulog na naman yun sa kanyang kinamang babae o di kaya pauwi palang sila. Oo nag-uuwi ng ibang babae ang asawa ko. How painful it is right? hshs. But anyways sanay na ako, I'm not telling na porket sanay hindi na ako nasasaktan. Sobra akong nasasaktan, pero ano nga bang magagawa ko? Umiyak? Oo yun lang ang kaya kong gawin at kumilos na parang walang nangyare.

Ting!

Ting!

Nagising ang aking diwa dahil sa aking telepono, at tama nga ako! pauwi pa lamang ang aking asawa, and I am f*cking shock, this is the first time na nag text siya saken!!! OMG, maybe nagbago na siya or siguro naisip niya na I don't deserve na ginaganito lang kaya magbabago na siya, I told you kaya niya pang magbago. Nang nabasa ko ang text ng aking asawa ay dagli akong pumanhik sa taas, naligo at nag bihis ng Isang napaka gandang bestida. Dahil nga sa saya na aking nadarama ultimo pagliho at pagbihis ay napapakanta at napapasayaw pa ako.

Ting!

Dahil sa sobrang saya na aking nadarama, hindi ko napansin na meron pa palang huling text ang aking asawa, na hindi ko na binagyan pa ng pansin dahil rinig ko na ang sasakyan na pumarada sa labas ng amin bahay, dagli akong lumabas bitbit ang napaka lawak kong ngiti ngunit, bigla ko din itong binawi. Dahil nakita mismo ng dalawang mata ko, kung paano alalayan ng asawa ko ang babaeng kinamumuhian ko. Si Lorein Monte ang pinakakamahal ng aking asawa mula pa noon. Siguro nag tataka kayo na kung hindi ako ang mahal niya bakit ako ang asawa niya ngayon. Well something happened between us nung celebration bago ang Graduation namin sa college, walang ibang nakaalam bukod sa mga pamilya namin. They arrange a merrage between me and Frank, nung una ayoko ng desisyon nila dahil alam kong ayaw pang matali ng asawa ko, pero nang kalaunan nakuha ko yung saya na gusto ko dahil panagarap ko siya dati. Pero ang sayang yun ay pansamantala lang pala.

Hinihintay ko ang tuluyan ni lang pag lapit at nag Palitan kami ng simpleng ngiti ni Lorein. Yes, Hindi lingid sa kaalaman ni Lorein na Ako ang asawa ni Frank. Hindi ako binigyan pansin ng asawa ko at tuluyang pumasok sa loob kasama ang babae niya. Saka lang Ako binigyan ng pansin nang nasigurado niyang comfortable ang kasakasama niya lang kanina.

‘Did you already pack your things?’ - Tanong ng aking asawa na nag pagulat saakin, May pupuntahan ba kami? o baka naman papaalisin niya na ako? no! Hindi pwede, ngayon pat may rason na ako para mas manatili pa. Kinalma ko ang aking Sarili at winaglit ang nasa isipan

‘W-Why? Mag babakasyon ba tayo? - sagot ko ng nakangiti kahit andaming tumatakbo sa isip ko.

‘Wdym what? i already f*cking text you to pack your things because your leaving my house.’- Sagot niyo saakin at alam kong pinipigilan niya lamang na sumabog ang kanyang galit, dahil halata ang namumulang leeg at lumalabas na ang mga ugat nito. Bumalik na naman ang takot ko at diko alam kung anong isasagot dito.

‘A-anong bakit b-bakit ako aalis? May ginawa ba Akong kasalan? I'm sorryyy, Hindi na mauulit kung ano man yun’- sagot ko sa aking asawa. Nanginginig at pinipigilan ko ang nagbabadya kong luha.

‘You need to leave this house, cause Lorein will stay here starting today. ’- Sambit niya at may kinuha siyang Pera sa loob ng kanyang wallet at hinagis ito saakin.

‘Here! some money, I know that you have nothing, so get that money and leave this house now! - Dugtong pa nito na parang nang-uuyam. Hindi ko siya maintindihan, bakit kailangan pang umalis ako kung pwede naman kaming magsasama ditong tatlo, tutal parang alipin lang din ang trato niya saakin dito.

‘Ha? bat naman ako aalis? pwede naman na dito din ako tumira habang nandito siya, we have a lot of guest rooms, See? - Sagot ko dito at itinuro ang mga bakanteng rooms sa loob ng amin bahay. Dahil siguro sa maraming mag tutol and tanong ko dito, tuluyan ng napigtas ang pagtitimpi niya saakin.

‘I said f*cking leave now! Cant you understand? Dito na titira si Lorein, alam mo kung bakit? Because she's pregnant! yes pregnant so leave this House now!!’

SHE'S PREGNANT

SHE'S PREGNANT

SHE'S PREGNANT

Sa dami ng kanyang sinabi, yun lang ang nag paulit ulit na tumatakbo sa isip ko. Buntis siya? Buntis din siya?

'A-ano? A-anong sabi mo? Tell me your joking baby, pls I'm begging you. pano na ako? - sagot ko habang nakatulala sa gwapo niyang mukha at tuluyang ng tumulong ang luhang kanina ko pa pinipigilan.

I said She's pregnant! Cant you f*cking understand? Get your f*cking things and get lost! - sigaw nito na nag paigtad saakin dahil sa sobrang lakas.

Pero hindi ako natinig at pilit na yinayakap siya kahit na palit niya akong tinutulak palayo.

No baby, you can't do this to me. I'm pregnant too! Buntis ako Frank! - buong lakas kong sigaw sakanya at tuluyang ng natumba. Natigilan ito pero agad ding binalik ang malamig na tingin.Yes I'm pregnant, 2 months pregnant.

So? I'm sure that's not mine b*tch. - sagot niyo na nag patigil sa buong sistemako.

What did you say? - Tanong ko ulit sa lalaking kaharap ko.

That's not mine. Maybe other men out there, M*land* ka naman eh, right? - turan into habang walang emosyon sa mukha habang nakangisi. I can't believe him! T*angin*. Dagli akong tumayo at sinugod siya.

T*NGIN* ! T*NGIN* MO! ALAM MONG IKAW LANG! IKAW LANG ANB LALAKING GUMALAW SAAKIN, P*TANG*NA! MAHAL NA MAHAL KITA, PERO TANGINA THIS IS TOO MUCH. - Galit na Galit kong sigaw sakanya habang hinahampas hampas siya. Wala akong pake kung saan dumapo ang kamay ko Basta ang gusto ko lang ilabas lahat ng galito ko!

STOP THIS! IF EVER THAT'S MINE, THEN ABORT IT. I DON'T NEED YOU AND YOUR BABY, SO F*CKING LEAVE OR KAILANGAN PA KITANG KA LADKARIN PALABAS. - malamig na sambit niya saakin.

Tama na siguro, tama na.

Hindi kita pinilit na pakasalan ako! How dare you para saktan ako ng ganito? Nagging impyerno ang bahay na to ng dahil sayo. Binigay ko lahat hshs, lahat lahat. Pero anong pinalit mo? PURO PANANAKIT! HINDI LANG PHYSICAL BUT ALSO EMOTIONAL PAIN! Ginawa ko lahat para sayo. Nanatili Ako, kase akala ko balang araw mamahalin mo rin ako. But I was wrong. Maling mali Ako sa akala ko, at maling mali Ako ng taong minahal ng lubusan. - Hindi ko alam saan ako kumuha ng lakas para sabihin sakanya lahat ng ito. Maybe napuno na Ako, Hindi ko ma kaya yung sakit at gusto ko nalang ilabas lahat.