GÖKMEN
“Şimdi düşünmeye değer oldu,” dedim dudaklarından zorlukla uzaklaşırken. Zaten her şey yeterince zorken bir de aklımı hepten karıştırarak beni gafil avlamayı başarmıştı.
“Elvan!” diye kükreyen bir sesle, ikimizin de bakışları bize doğru yıldırım hızında yürüyen gence döndü.
“Bir sen eksiktin,” diye mırıldandı Elvan ağzının içinde. Kaşlarım çatılırken, daha dün büyümüş çocuk Elvan'ın kolunu mengene gibi kavradı.
“Neler oluyor burada?”
“O elini indir önce,” dedim dişlerimin arasından.
“Arkadaşımla konuşuyorum Fehmi, bırak kolumu!”
“Sen arkadaşlarınla dudak dudağa mı konuşuyorsun?” diyen çocuk sıktığı kolunu sarstı. Uzanıp tek elimle kolunu tuttum.
Parmaklarını elimin içine alıp geriye doğru büktüm. Ağzından “ahh!” diye bir ses çıktı.
“Sana elini indirmeni söyledim değil m
