Atalay duşa girmişti. O yarayla nasıl duş aldığını bilmiyordum, beni de ilgilendirmiyordu. Yedek sargısı vardı kendi pansumanını yapabilirdi bence. Poşetteki kıyafetlerden bir tayt ve tşört çıkartıp giydim. Odada çift kişilik bir yataktan başka yatacak bir şey yoktu. Atalay bey ya yerde ya küvette yatacaktı artık.
Çarşafı üzerime çektim, gözlerimi kapatmaya hazırlanıyordum ki banyonun kapısı açıldı. Önce sıcak buhar odanın içine yayıldı, ardından Atalay dışarı çıktı. Tek gözümü açıp bakmamam gerektiğini biliyordum ama insanın doğasında vardı işte merak. Beline sardığı havluyu görünce pişman oldum. Beline diyorsam da… Yok, tam olarak beline sayılmazdı. Daha aşağıdaydı. Tövbe estağfurullah! Aynı havluyu ben sarsam çoktan yere düşmüştü.
“Bugün epey yoruldun tabii,” dedi o her zamanki alayc
