Beautiful Mistake

Chapter 14

"Natagalan ka ata?" Tanong ko sa kakarating lang na si Zacharias.

Narito ang kasi kami ni Laz kanina pa sa sala para hintayin siya nilibang nalang naming dalawa ang sarili namin sa pagtuturo sa kanya ng pagbabasa at pagsusulat habang nagaantay dito.

"The flight was delayed for hours" Tipid nitong sagot sabay ang pagbagsak ng katawan sa sofa.

"Kumain ka na ba?" Tanong ko. Umiling ito.

"Kayo?" Tanong niya pabalik.

"Hindi pa intantay ka nalang namin" Sagot ko na ikinakunot nito ng noo mukhang hindi niya nagustuhan ang narinig.

"What? But it's past eight already" Kunot-noo niyang tanong. Nginuso ko si Laz kaya napatingin siya dito.

"Gusto kang intayin ng anak mo" Kibit balikan kong sabi napabuga nalang ito ng hangin at agad na inutusan si Dedet na ipaghanda ang hapag. Ito kasi ang nakita niya mukhang magtatapon ito ng basura.

Ako na sana ang magprepresinta pero mukhang natunugan iyon ni Zacharias at hinawakan nito ang kamay ko at tinignan na parang sinasabi na maupo nalang ako kaya ayon nalang ang ginawa ko at tumahimik na.

"Mama ku tapos na!" Masiglang imporma nito saka tinalon ang hita ko habang nakayakap sa akin dahilan para mapadaing ako dahil sa nasanggi ng kamay nito ang kanina ko pang iniindang bewang.

Nasa lapag kasi ito kanina nakaupo habang abala sa pagsusulat nung dumating si Zacharias ay tinignan lang nito ang ama at bumalik agad sa pagsusulat ako naman ay tumayo at tinabihan ito sa sofa nung umupo ito.

"Ahhh!" Malakas na daing ko dahil sa pagulat at sa masakit na pagkirot nun.

"What's wrong?" Takang tanong ni Zacharias maging si Laz ay nagulat sa naging pagsigaw ko. Agad kong kinalma ang sarili ko at nginitian sila.

"Wala, nagulat lang ako. Tara na kain na tayo" Pagiiba ko ng usapan, nakahinga ako ng maluwag ng hindi na nagusisa pa si Zacharias at tumango nalang.

Nagsimula na kaming kumain at nasa gitna namin si Laz salitan kami ni Zacharias sa pagsubo dito habang nagdaldal ito nung bigla itong himilig palapit sa akin para maglambing dahilan para masanggi nanaman nito ang iniinda kong sakit sa bewang naikinagulat at bigla kong ikinaiwas.

"Why are you so jumpy? Are feeling uncomfortable?" Kunot noong tanong bigla ni Zacharias habang tinitignan ako na parang hinahalukay ang pagkatao ko kaya agad akong umiwas ng tingin dito.

"Hindi teka kukuha lang ako ng tubig" Pagiiba ko ng usapan at dahil sa bigla kong pagtayo ay muli nanaman akong napadaing dahil sa sakit na bumalatay sa bewang ko hindi ko alam na malala pala kasi sobrang sakit na ni hindi ko na maitago ang pagngiwi at pagkalukot ng mukha ko tiyak kong alam na iyon ni Zacharias.

Hindi ko alam kung itutuloy ko pa ba ang pagkuha ng tubig dahil namimilipit na ako sa sakit tiyak na makokomperma nito ang hinala sa oras na humakbang ako.

Maingat at dahan dahan akong hinila ni Zacharias palapit sa pwesto niya nagulat ako nung bigla nalang nitong iangat ang suot ko hanggang sa baba lang ng dibdib ko rinig ko din ang pagsinghap nina Ate Hilda at Dedet na nasa kusina at may nililinisan.

"Zacharias ano ba!" Gulat na bulalas ko at akmang ibababa ko na ang damit ko nung pigilan nito ang mga kamay ko gamit ang isang kamay niya.

"What the hell? Where the hell did you get this? It looks really bad" Salubong ang kilay singhal nito agad akong napatingin sa tinitignan nito at napasinghal ako nung makita ang malaking pasa sa bewang ko grabe ang pamamaga nito at nagkulay lila na kaya pala ang sakit akala ko hindi ganon kaseryoso yun pala masyadong masama ang pagbagsak ko.

"Mama ku nu yan?"

"Huh? Ahh. Na... nadulas ako sa cr, oo nadulas ako ang akala ko hindi ganon kalala kaya hinayaan ko nalang pero ito nga malala pala" Pagsisinungaling ko at bahagya pa akong nautal kita ko na mas lalong nagsalubong ang kilay ni Zacharias at tinitigan akong muli agad akong umiwas ng tingin sa kanya.

Ramdam ko ang pagtayo nito saka ang marahang paghawak nito sa mukha ko para humarap sa kanya, magkapantay na ang ulo namin dahil sa bahagya itong nakayuko.

"And why the hell do you have these scratch don't lie to me it's obviously from nails" Seryosong sabi nito habang nakatingin sa maliliit na sugat sa mukha ko.

Agad kong inalis ang kamay niyang nakahawak sa panga at agad na umiwas palayo sa kanya kaya si Laz ang pinagbalingan ko para makaiwas dito.

"Kailangan ng matulog ni Laz sandali magtitimpla na ako ng gatas niya. Lazarus tapusin mo na ang kinakain mo" Pagiiba ko ng usapan agad nitong hinuli ang kamay ko at hindi ako hinayaang umalis kahit pilit akong kumakawala sa hawak niya.

"No, you stay here. Hilda take care of Lazarus" Seryosong sabi nito, saka yumuko para mapantayan si Laz. "Son, can you please let your Ate Hilda take care of you first, you see your Mama is hurt so she can't take care of you. Don't worry Papa is here I'll take care of your Mama, please be a good boy and sleep by yourself okay? You're a big boy now right" Malambing na ani nito sa anak nagaalalang tinignan ako ni Laz.

"Gustu ku alagan din si Mama ku" Nangangalom mata na ani nito habang nakatingin sa akin.

"You're still young, you're almost late for your bed time, you'll get sick and if that happens your Mama has no other choice but to take care of you even though she's sick too. Do you want that to happened? Do you want Mama to get too exhausted?" Agad na umiling-iling si Laz bilang tugon, nung makontento ito sa naging tugon ng bata marahan nitong tinapik-tapik ang ulo "Now, just be a good boy and sleep by yourself, Papa will take care of Mama, so that tomorrow after you wake up Mama is okay already" Malamyos na sabi nito na ikinatango ni Laz.

"Good night na pu Mama ku pagaling ka pramis pu good boy si Laz at tutulog nalang magisa" Malumbay nitong paalam saka tumayo sa upuan at hinalikan ako sa pisngi ganon din ang ginawa nito kay Zacharias.

Hinatid namin ng tingin ni Zacharias si Laz na hawak ni Ate Hilda bago ako nito nilingon at seryosong tinignan.

"Now tell me in all honesty where did you get it?" Tanong nito.

"Diba sinabi ko na---"

"f**k Marikit! Do you think I'm stupid? Everyone can tell that you're lying!" Asar na singhal nito kasabay ang malakas na pagtapon sa upuan na malapit sa kanya dahilan para matumba iyon at gumawa ng malakas na ingay na ikinalundag ko dahil sa gulat at ikinahiyaw nina Dedet, Darling at Aling Julieta na mamamataan lang sa di kalayon.

"Huminahon ka pwede? Ayos lang ako Zacharias wag kang masyadong magalala mawawala din 'to bukas" Kalmadong sabi ko ayokong makipagsabayan sa init ng ulo nito.

"It's my Mom right? Kaya di mo masabi at kaya ka nagsinungaling" Medyo kalmado na ang boses nito pero madilim pa rin ang mukha. "So, it's really my Mom" Tiim bagang nitong pagkukumperma kahit wala akong sinasabi.

Pikit na napabuntong hininga ako bago nagsalita. "Zacharias pwede ba palipasin nalang natin 'to ayoko ng gulo, isa pa kaunting galos lang naman 'to magiging maayos din 'to bukas, wag na nating palakihin pa, please" Nangungusap ang matang sabi ko habang nakatingin sa kanya.

Kita ko ang bahagyang pagsalubong ng kilay at pagtiim bagang nito "Kaunti? What do you mean kaunti? It's swelling terribly!" Sarkastikong asik nito, napahawak na ako sa ulo ko hindi ko alam kung ano pa ang sasabihin ko sa kanya para kumalma.

Ayoko nang gulo at kung may alam man akong kahinaan ni Donya Esperanza si Zacharias iyon nahihinuha ko na ang mangyayari sa oras na ipagtanggol ako ng harapan ni Zacharias laban kay Donya Esperanza. Mahal na mahal nito ang unico hijo at hindi niya maatim na panigan ako, nakinamumuhian niya laban sa kanya.

"Ayos nga lang, please Zacharias mangako ka na wala kang gagawin, naiintindihan ko siya dahil magulang na rin ako, ang tingin niya isa akong masamang babae, prinuprotektahan ka lang niya dahil gusto ka niyang mapabuti. Alam ko yun dahil ina siya at ina rin ako. Ayokong magkaroon ng lamat ang relasyon niyo ng dahil sa akin, ina mo siya at lola siya ni Laz." Senserong sabi ko huminga muna ako ng malalim bago magsalita ulit "Alam mo nung dumating si Laz siya na ang naging mundo ko, kaya mabilis sa akin ang mapatawad ka sa ginawa mo dahil binagay mo sa akin si Laz bunga man siya ng pagkakamali pero siya ang pinakatamang nangyari sa buhay ko at labis ko iyong ipinagpapasalamat sayo kung babalik man tayo sa panahong yun susugal pa rin ako sayo dahil labis labis na saya ang naging sukli nun handa ulit akong pagdaanan lahat ng masasakit na karanasang yun kung si Laz lang din ang kabayaran" Nakangiting pagkwekwento ko tinignan ko ito saglit at kita kong nakatuon lang ang buong atensyon nito sa sinasabi ko at tahimik na nakikinig lang, nagpatuloy ako muli "Akala ko hindi na darating ang araw na mabibigyan ko si Laz ng kompletong pamilya na hindi ko din naranasan, gustuhin ko man alam kong imposible iyon, ayokong paasahin at masaktan din sa huli ang anak ko, kaya hinanda ko na ang sarili ko, dahil alam kong may panahon na magtatanong siya at hahanapin ka niya gusto kong maging tapat sa kanya at ipaalam sa kanya ang totoo kahit alam kong masasaktan siya, mas gugustuhin ko pa iyon kaysa ang ipagsiksikan niya ang sarili niya at maranasan niyang kulang siya, alam na alam ko ang pakiramdam nun dahil naranasan ko na yun, ayokong pagdaanan niya rin yun, he's too precious for that, siya na ang buhay ko at lahat gagawin ko para sa kanya, kaya pinangako ko sa sarili ko, hindi ko man siya mabibigyan ng buo at masayang pamilya, gagawin ko naman ang lahat at ipaparamdam ko sakanya na kahit ako lang ay sapat na, sapat na ang pagmamahal ko para mabuo siya" I pause at huminga muli ng malalim para pigilan ang luha ko "Pero dumating ka at tinanggap mo siya, kami. Doon, gusto ko muling umasa at sumugal, kaya ngayon gusto kong maranasan niya ang kompleto at tahimik na pamilya kung saan magakakasundo lahat, ang pamilyang noon ay pinapangarap ko lang para sa kanya at ang pamilyang kaylan man ay hindi ko naranasan. Kaya para kay Laz at sa pamilya natin kaya kong magtiis hanggang sa matanggap ako ni Donya Esperanza, kaya please lang para kay Laz, para sa anak natin, wag ka ng makialam at magbulagbulagan ka nalang, kilala ko si Donya Esperanza lalo lang yun magagalit sa akin sa oras na mangialam ka kaya ipangako mo sa akin Zacharias na wala kang gagawin, please" Nagmamakaawa kong sabi, sabay ang masuyong paghawak nito sa kamay niya, pansamantala itong natahimik at napapikit saka napabuntong hininga.

Napangiti ako ng matamis nung tumango ito tanda na sangayon ito sa pakiusap ko "Salamat" Sabi ko umiling ito.

"No. It's me who should be thankful. Damn I'm so lucky to have you. I think I'm the luckiest man alive for having you as my wife" Malamlam ang mata nitong sabi sabay ang masuyong paghimas ng malaking kamay nito sa mukha ko. "Let's treat your bruise and please protect yourself, stop being too kind. This is for Laz too you know" Kalmadong turan nito naikinatango ko.

Tumayo ito saka kinuha ang ice pack at nilagyan iyon ng ice. Nagulat ako nung akayin ako nito paupo sa kandungan niya saka marahang inangat muli ang damit ko at maingat na dinampi dampi ang ice pack sa namamagang pasa ko.

Ramdam ko ang pagiinit ang pisnge ko at ang pagbilis ng pagtibok ng puso ko habang nakatingin sa gwapong mukha nito na seryoso lang na nakatingin sa ginagawang lunas sa pasa ko.

"Dedet get the hot compress and boil another water" Utos nito na hindi man lang tinignan ang kausap.

"Zacharias ako na" Mahina at nahihiyang sabi ko dito, di ko man makita pero kamdam ko kasi ang tingin ng mga kasamahan namin na kanina pa abala sa ginagawa.

"No, just let me do this please, this is all what I can do for you" Senserong sabi nito na ikinatango ko nalang dahil naiintindihan ko siya, naiilang man ay tahimik nalang ako at hinayaan siya sa ginagawa.

•••

"Can you bear the pain or do you want some pain killer? " Tanong nito matapos nitong tapalan ng cold at hot compress ang pasa ko.

"Wag na ayos na, nabawasan na naman yung sakit" Umiling pa ako.

"We'll do it again tomorrow and please refrain yourself from doing household chores. Just for meantime let the maids do all the work until you're fully healed" Striktong sabi nito habang seryosong nakatingin sa akin naikinangiti ko.

"Ang OA mo, pasa lang naman 'to" Pabiro kong sabi

"Nakinig ako sayo, kaya please makinig ka din sa akin mangako ka" Seryosong ani pa rin nito habang matamaang nakatingin sa akin.

"Oo na po asawa ko" Nakangiting sabi ko. Kita kong nanigas ito sa pwesto nito kaya nagtaka ako.

"Can you repeat what you said" Maang na sabi nito.

"Oo na nga?" Nagtatakang ani ko.

"No, the last part" Sabi pa nito.

"Asawa ko?" Kunot-noong tanong ko, naikinangiti nito.

"I like that" Sumilay ang mapaglarong ngisi nito saka lumapit sa akin at isinukbit nito ang kabay ko sa balikat niya habang ang isang kamay nito ay nasa ibaba lang ng kili-kili ko mukhang ingat na ikangat nitong hindi masanggi ang namamagang pasa ko "Come here asawa ko I'll guide you in our room" Mapaglarong sabi nito at malanding bumulong pa ito malapit sa tainga ko dahil kung bakit nagtayuan lahat ng balahibo ko sa leeg at maramdaman ko ang muling pagiinit ng pisngi ko at muling pagrigudon ng dibdib ko na parang sasabog na sa lakas ng t***k nito.

Sinamaan ko ito ng tingin para maitago ang pagkailang ko kita kong mahina lang itong napatawa at maingat na iginiya lang ako nito paakyat.

Ito ang Zacharias na nakilala ko noon at ang Zacharias na labis kong minahal noon, hindi ko alam kung totoo na at seryoso na ito ngayon pero sabi ko nga sakanya handa akong sumagal muli, this time hindi na para sa akin kundi para kay Laz, sa anak namin at sa pamilya namin.

This is Marikit De Jesus Cervantes signing off.

The End

Author's Note: Hahahahahaha! charot lang hahahahahahaha! Mahaba-haba pa 'to, at least 20 to 30 chapters or more hahaha please be patient and support my story 'till the end. See you sa next chapter my gwiyeopda dokusha! Wo ai ni! Jeongmal kamsaheyo, Arigatogozaimashita, Xiexie!