ACININ GÖZYAŞI

28. BÖLÜM KAYBETME KORKUSU

Bölüm şarkıları : MÜSLÜM GÜRSES - Kaç kadeh kırıldı, EKİN UZUNLAR & KİMBUREYHAN Severim gizli gizli.

Azade hanım çok üzüldü bütün hazırlıklarını Leyla'ya göre yapmıştı cehizleri onun zevkine göre dizmişti. Yıllardır Leyla'nın okulunun bitmesini beklemişti kocasına konuyu açmak için ama zaman beklemiyordu işte şu an çok pişman oldu hata ettiğini anladı.

'' İnşallah onlar değellerdir oğul yoksa Yavuz'u zapt edemek. Gidek bi görek onlar mı değeller mi onlarsa ben onlara edecemi bilirim '' dedi Yade Zergül. Bu işin peşini öyle kolay kolay bırakacak bir kadın değildi hele bir gitsinlerdi bilirdi yapacağını kırk bahane bulur yinede Leyla'yı kimseye vermezdi.

Leyla elinde Yavuz'un fotoğrafı odasında otururken gözlerinden yaşlar süzülüyordu. Hala gördüğü görüntü Yağız'ın söylediklerini unutamıyordu canı yandıkca yanıyordu. 2 yıl geçmiş yinede unutamamıştı. Telefonu çalınca gözyaşlarını sildi arayan Yaren idi. '' Güzelim '' dedi canlı tutmaya çalıştığı sesi ile. '' Leyloş duyduklarım doğru mu ? Sen şimdi nasıl ya aklım almıyor evleniyormusun hani biz dost arkadaş idik niye benim haberim yok hiçbir şeyden '' diyerek hem sitem etti hem sorularını peş peşe sıraladı yine. '' Kızım bir nefes al evet duydukların doğru '' dedi.

'' Ya sen beni deli mi edeceksin ne demek doğru hani sen abimi seviyordun bu adam nerden çıktı . Hem görücü kabul etmek nedir ya bitti mi sevgin unuttun mu karagözlünü '' artık isyan etmeye başlamıştı Yaren. '' Ne yapsaydım Yaren abinin düğününü mü izleseydim. Çehiz düzmediniz mi ? yengem hazırlık yapmadı mı ? O kızı istemeye gitmeyecek misiniz ? Abinin sevdiği var Yaren sevdiği var başkasını seven adamı mı bekleseydim bütün ömrümce '' Leya da sinirlenmişti. Yaren herşeyi bile bile nasıl sitem ederdi.

'' Ya Leyloş'um yok isteme felan nerden çıktı. Tamam annem cehizlik bir şeyler aldı ama kız felan isteme hiç konuşulmadı. Hem abime göstermediğim kız kalmadı bütün Antep'i hatta civar illerin aşiret kızlarını bile gösterdim kimseyi istemedi en son odadan kovdu beni. Sevgilisi olsa söylemez miydi adamın başının etini yedim yinede tek bir açık vermedi '' Yaren çok uğraşmıştı ama abisi ketum çıkmıştı.

'' Ben göreceğimi gördüm duyacağımı duydum Yaren sende boşa uğraşma artık boşver ben kapattım o defteri açılmamak üzere sende kapat lütfen. Yavuz ismini duymak istemiyorum '' dedi. Dili kapattım desede ne aklı ne gönlü kapatmamıştı. '' Peki tamam madem sen öyle diyorsun öyle olsun ama geldiğimizde bana herşeyi anlatacaksın tamam mı tüm detayına kadar '' deyip telefonu kapattı.

Yavuz arkadaşı Berdan'ın daveti üzerine Yağız ile birlikte oraya gitmişti evdeki olanlardan haberi yoktu. Muhabbete dalmışlar saatin farkına yeni varmışlardı '' Kardeşim saat epey geç oldu artık bize musade yarın görüşürüz '' deyip musade istedi . '' Müsade senin tertip'' dedi Berdan. Yavuz, Yağız ile birlikte ayaklandı dostu ile tokalaşıp arabaya bindiler.

Konağa geldiklerinde ışıklar sönmüş herkez yatmıştı. Yaren abilerinin geldiğini görünce hemen odasından çıktı. '' Nihayet geldiniz yatıya kalsaydınız '' deyip abisi gilin karşısına aniden çıkınca Yağız korkup '' Bismillah tövbe yarabbi '' dedi damağını kaldırarak. Hayır onca göreve gitmiş onca pusu görmüş kardeşi gibi sessiz sedasız geleni ilk defa görüyordu. '' Nerdesiniz siz yahu ? '' nefes almadan konuşmuş Yavuz'un kahkaha atmasına sebep olmuştu. '' Ne oldu cadım çok mu özledin bizi yollarımızı gözler oldun bak abinide korkuttun '' derken kardeşinin saçlarına dudaklarını bastırdı. Yaren babasından görmediği şevkati sevgiyi abisinden görmüştü. Yavuz Yaren'e çok düşkündü çılgın, deli yanlarının yanında çok kırılgan küçük bir kız çocuğu vardı içinde. Diğer kardeşlerinide seviyordu ama Yaren hep bir adım önde idi .

'' Ya çok özledim sormayın gitsin. Neler oldu neler haberiniz yok siz ancak gezin tozun '' Yağız abisi ile göz göze geldi altı üstü 2 veya 3 saat yoklardı ne olmuş olabilirdi ki.. '' Kızım adamı çatlatmadan anlatsana ne oldu laf sokuyorsun birde '' eh laf da sokardı kızardı da giderken bizde gelelim demişti abileri götürmemişti. Neyse şimdi mevzu o değildi onun tribini ayrı atacaktı Yavuz abisine, nazını da niyazınıda zaten çeken birtek oydu. Yaren gidip avluda bulunan sedire oturdu. Yavuz bir tarafına Yağız diğer tarafına oturdu merakla Yaren'in anlatacaklarını bekliyorlardı.

Yaren derin bir nefes alıp başladı anlatmaya. Yavuz'un sinirden gözü seğirdi ellerini yumruk yaptı duyduklarının yanlış olmasını umdu vucudu kaskatı kesildi , kalbi sıkıştı, onun sevdiği kadına hangi şerefsiz göz koyardı o gözleri oyar o adamı toprağın yedi kat dibine gömmez miydi.

'' Ne! ne dedin kim gelecekmiş '' dedi Yavuz doğru duymamış olmayı umarak '' Yahu neyi anlamadın abim Leyla ablaya yarın akşam görücü geliyormuş işte. Hep birlikte yarın İstanbul'a gidiyoruz '' der demez Yavuz yerinden fırladı öfkesi önüne geleni yakıp yıkacak cinstendi. Yağız da peşinden fırladı arkasını dönüp '' Babamlara söylersin ben bu deliyi yalnız bırakmayayım '' dedi. Abisinin yanına kendini zor attı gözü dönmüştü ya İstanbul' u yakmasa iyiydi. Telefonunu çıkarıp Berdan'a mesaj attı tek başına abisini zapt edemezdi. Berdan Yavuz'u arayıp ''bende geleceğim '' demişti el mahkum Yavuz onu da alıp İstanbul'a doğru yola koyulmuştu . Ne Berdan Ne Yağız tek kelime edememişlerdi yoksa yolda onları arabadan indirip tek başına devam ederdi.

Arabanın tekerleri sanki yere değmiyor uçuyorlardı bir çevirmeye takılsalar hatrı sayılır bir ceza yemeleri an meselesi idi. Berdan konuşmaya çalışmış Yavuz öyle bir bakmıştı ki, konuşanı yakarım der gibi. Bu gece bu yol biterdi ama Yavuz'un öfkesi yine de bitmezdi.

Bİr yürek kaybetme korkusu ile için için sızlayıp yollara düşerken , bir diğeri ise yarın ki kopacak kıyametten habersiz elinde sevdiği adamın fotoğrafı ağlayarak son kez derin bir uykuya dalmıştı. Bundan sonraki uykuları hiç derin olmayacaktı.

Sevdaya düşünce yürek yoluna hangi engel çıkarsa çıksın yürürmüş girdiği o yaldan ac da olsa dönmezmiş. Kanaya kanaya öğrenirmiş sevdanın güzelliğini, zorluk olmadan kolaylık, aşk acısı çekmeden mutluluk olmazmış....

Yavuz , Berdan ve Yağız sabah ezanı ile İstanbul'a giriş yapmışlardı. Direksiyon başında yine yavuz vardı. Bir ara Berdan ile yer değiştirmişler mola verdikleri yerde Yavuz tekrar geçmişti gelene kadar bir gram uyku uyumamış sigara üstüne sigara yakmıştı tek dileği Leyla'nın bu işe olumlu bakmamış olması idi. Yüreği sıkışıp duruyordu offf dedikce bir off daha çıkıyordu ağzından onun bakmaya kıyamadığına bir başkası yüzük mü takacaktı ? Yavuz o yüzüğü adamın bir tarafına sokup boğaz köprüsünden atmazmıydı. Allah gazabından korusundu zavallı adamı....

Sabah çok erken olduğu için amcasının evine gidip rahatsız etmek istemedi hem gidip de ne diyecekti, bu yüzden evin bulunduğu sokağın köşesine arabayı park etti. Kardeşi ve dostu mışıl mışıl uyuyordu onlarıda uyutmamıştı sabaha karşı uyumuşlar idi. Sessizce indi arabadan Leyla'nın penceresinin olduğu tarafa ağacın arkasına sakladı kendini korumalar görmesin diye.

Leyla bütün gece uyuyamamış sabaha da huzursuz bir şekilde uyanmıştı. Gözlerini kırpıştırıp doğruldu yatakdan elinde ki fotoğraf yere düşmüştü onu aldı son kez bakıp yastığının altına koydu. Ayaglğa kalktı perdeleri kenara çekip pencereyi açtı . Miss gibi temiz havayı içine çekti. Yavuz o hava alırken onu izledi nede güzeldi kurban olduğu. Erken kalkmazdı ki sevdiceği bu saatte neden uyanmıştı. Bu görücüler yüzünden mi uyuyamamıştı ki, böyle olmayacaktı telefonunu çıkarıp mesaj bölümüne girdi '' Leyla hemen üstünü giyin sokağın arka tarafında ki ağacın ordayım . Seni isteyecek olan o şerefsiz kimmiş birde bana anlat bakalım '' yazıp Leyla' nın isminin üzerine tıklayarak genderdi.

Leyla gelen mesaj bildirim sesi ile pencereden kafasını çekip yatağının yanına geldi komidinin üzerinde ki telefonunu eline aldı. Yavuz'un ismini görmesi ile içini bir heyecan kapladı ne yazmış diye mesajı hevesle hemen açıp baktı. Mesajı okuyunca gözleri irice açıldı bu defa tüm benliğini bir korku sardı Yavuz öğrenmişti herşeyi ve gelmişmiydi. İnanamadı defalarca okudu. Bir bildirim daha düştü üsten '' Sen şimdi ianmazsın pencereden bak görürsün'' yazmıştı.

Ne yani bu deli sabahın köründe buraya mı gelmişti hemen cam'a gitti. Ağacın olduğu tarafa baktı. Gelmişti işte etekleri tutuştu Leyla'nın elinde sigarası ağaca yaslanmış bacaklarını çapraz bağlamış sevdiğini görünce. Elleri titreye titreye '' Geliyorum '' yazıp gönderdi. Hemen lavaboya gidip elini yüzünü yıkadı. Üzerine siyah bir tşört ve ince hırkasını giydi altına da gri bir eşofman giydi saçlarını at kuyruğu yapıp bağladı. eline telefonunu alıp odadan çıktı. Sessizce merdivenlerden inip mutfak kapısından korumalara görünmeden evin arka tarafından dolanıp bahçeden çıktı.

Karşıdan Leyla'nın geldiğini gören Yavuz elindeki sigarayı yere atıp ayağıyla söndürdü. Ne kadar kızgın öfkelide olsa Leyla' yı gördüğü an ne kadar çok özlediğini fark etti burnunun direği sızladı.

'' Hayırdır pismam sabahın köründe köşe başlarında beni bekler olmuşsun '' Alaylı sesi Yavuz'un sinirini zıplatıyordu. Leyla evi gösterip '' Eve gelseydin niye beni ayağına çağırıyorsun '' desede dili gönlü kuş gibi çırpınıyordu hele özlediği kokusu burnuna doldukca yüreği koşup gidip sarıl diyor aklı olmaz sevdiği var diyordu. Burnu yine havada omuzları dik Yavuz'un tam karşısında durdu.

Yavuz kendisi ile dalga geçen kadına gözlerini kısarak baktı ellerini arakada birleştirip yumruk yaptı öfkesine hakim olmaya çalışıyordu '' Hayır mı şer mi sen söyleyeceksin artık Leyla hanım '' dedi ilk defa Leyle dememişti.

'' Kim lan sana göz koyan o şerefsiz '' Yavuz'un öfkeden sesi öyle yüksek çıkmıştı ki Leyla korktu gözleri ateş saçıyordu .

'' Düzgün konuş ne demek şerefsiz , ayrıca kimsenin kimseye göz diktiği yok ''hem korkuyor hemde inadına inadına cevaplar veriyordu. Leyla idi o ölse korkudan diktiği burnunu düşürmez kimseye boyun eğmezdi.

Yavuz daha fazla dayanamadı Leyla'nın kolundan tutup ağaca sırtını yasladı '' Ulan göz dikmedide ne yaptı seni istemeye geliyormuş ölümüne mi susadı bu it'' derken öfkesi hem kendini hem Leyla'yı yakıyordu...

Bölûm sonuna geldik devami gelecek bitmedi...