ACININ GÖZYAŞI

42. BÖLÜM GİTME

Daha ne kadar acı çekecek canı yanacaktı. Hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı "Gitme" diyebildi. Bu defa gitme sensiz ölüyorum görmüyormusun be adam "gitme" dedi içinden ama Yavuz ne onu duydu ne de Leyla dur diyebildi.

Yavuz sevdiğinin hıçkırık seslerini duyunca kendine lanet etti. Ne vardı o kadar üzerine gidecek ne olursa olsun dayanamiyordu Leyla'nin ağlamasına. Şimdi geri dönse ben burdayım ağlama dese yok yok yapamazdı adam değilsin demişti. İlk defa Leyla'ya karşı gururu üstün geldi.

Gözlerindeki yaşı silip dostunun yanına doğru adimladi." Adem Zeynep'i ara gelsin yengenin yanına sende yanlarından ayrılma herşeyden haberim olacak birde o Said iti nerde ne yapıyor attığı adımdan içtiği suya kadar haberim olacak" diyip Berdan ile beraber arabaya binip son gaz gittiler...

Adem Zeynep'i arayıp kaleye gelmesini istedi. Yengesinin yanına yukarıya çıktı. O ağladıkça Adem'in de içi gidiyordu. Yanına gitmek istedi lakin gidip ne diyecekti ki uzakta durup Zeynep'in gelmesini bekledi..

Leyla sakinleşene kadar ağladı, ağladı , dizlerini kendine çekip kollarını dizlerine sardı kafasını da koyup öylece kötü kaderine içini çeke çeke ağladı ne suç işlemisti neyin günahının vebalini ödüyordu. Kime kötülük etmişti kimin ahını almiştı hiç bilmiyordu.

Zeynep kale'ye geldiğinde dostunu dağılmış bitik bir halde buldu Leyla'ı ilk defa bu kadar güçsüz ve dağılmış gördü. Hemen önünde diz çöküp sıkıca sarıldı.

Leyla da dostuna karşılık verip oda sarıldı" Zeynep çok canım acıyor. Canımı canını çok yaktım" dedi hıçkırıklarının arasında.

Zeynep dostunu teselli edecek kelimeleri bulamıyordu. Ne dese daha çok canı yanacakti en iyisi sessizce acısına ortak olmaktı. Öyle dakikalarca Antep'in güzel manzarasına karşı oturdular sonra Leyla'nın telefonu çalmaya başladı. Cebinden telefonu çıkardı arayan asistanı nilüfer idi.

" Efemdim" dedi zoraki çıkan bir ses ile " Leyla hanım belediye başkanı ile toplantıniz vardı gelmediniz ne yapayım iptal edeyim mi?" Diye sordu.

Leyla unutmuştu toplantıyı gerçi kendini bile unutmustu acısı ile.

" Hayır iptal etme biz direk belediye binasına geçeriz ne kadar zamanımız var" nilüfer saatine baktı " aslında yarım saatiniz vardı ama başkanın acil bir işi çıkmış bir saat sonraya aldılar toplantıyı " dedi.

Leyla tamam diyerek telefonu kapattı. Žeynep bakıp " Gitmemiz gerekiyor " dedi. Zeynep ile birlikte toparlanıp ayrıldılar ordan. Adem gelen kadınları görünce arabanın kapılarını açtı " Adem bir alişveris merkezine uğrayalım sonra belediye ye gideceğiz " dedi Leyla. Adem kafası ile onaylayıp sürücü koltuğuna geçti son hız çarşıya gittiler. Alışveriş merkezinin önüne gelince indiler arabadan Adem arabayı otapark a göturdü. Leyla ve Zeynep bir kaç mağazaýa baktılar ama istedikleri gibi uygun birşey bulamadılar sonra bir mağazaya daha girdiler. İstedikleri kıyafetleri alıp giyinme kabinine girdiler. Hızlı bir şekilde aldıklarını giyinip kirlenen kıyafetlerini de ellerine alıp çiktılar kabinden. Çalişan kız kirli kiyafetleri poşetlere koydu. Leyla yine beyaz bir elbise giyerken Zeynep de siyah düz bir elbise tercih etmişti. Leyla çantasını almayı unuttuğu için aldıklarının parasını Zeynep ödedi. Alarmları söktürdükten sonra Poşetleri de alıp çıktılar otapark a indiler . Beraber arabaya geçtiler belediye binasına giderken makyajlarini da tazelediler görüşmeye hazirlardi...

Yavuz öfkesini atamıyordu. Berdan ile bağ evine gelmişlerdi. Elindeki zehirli şişenin yarısını içmişti gündüz gündüz iyice içmeye alışmıştı bu adam.

Berdan iflah olmazsın sen bakışları attı dostuna. Tamam haklıydı birbirlerini dilleri ile paramparça etmişlerdi. Biraz fazla ağır konuşmuştu Leyla ile ama bu kadar içmesi de zararlı idi.

Tam da bu sırada ilerde çiftlik çalışanlarının açtığı şarkı Yavuz ve Berdan'in kulaklarına tam müzik ziyafeti veriyordu.

Şarkının her bir sözü Yavuz'un içine icine işliyordu. İlk defa dağılışı değildi bu , ne yapsa yaranamıyordu, yorulmuştu artık sırtında ki yükler gün geçtikçe daha da ağırlaşıyor hata yapmasına sebep oluyordu. Hele sevda yükünü taşımak daha zordu. Yanında ama bir o kadar da uzağında.

Ne ağlarsın benim zülfü siyahım

Ne ağlarsın benim zülfü siyahım

Buda gelir buda geçer ağlama

Göklere erişti feryadı ahım

Buda gelir buda geçer ağlama

Buda gelir buda geçer ağlama

Bir gülün çevresi dikendir hardır

Bir gülün çevresi dikendir

Bülbül gül elinden ah ile zardır

Nede olsa kışın sonu bahardır

Buda gelir buda geçer ağlama

Buda gelir buda geçer ağlama

Daimiyem her can ermez bu sırra

Daimiyem her can bu ermez sırra

Eyüp sabır ile gitti Mısır'a

Koyun oldum ağladım ardı sıra

Buda gelir buda geçer ağlama

Buda gelir buda geçer ağlama ........

Berdan daha fazla dayanamayıp dostunun elinden lanet şişeyi aldı şu illeti içmesine çok kızıyordu. Böyle giderse birgün alkol komasına girecekti.

" Yeter da yeter tamam anladık canın çok yanıyor da oğlum içince geçiyor mu? Topla kendini artık Yavuz, oğlum ya git karina sahip çık sevdiğini söyle, yada boşan gitsin abi yazık ikinizede". Yavuz boşan kelimesini duyunca gözlerinden ateşler çıktı.

Seviyordu hemde deli gibi hep yanında olsun istiyordu Leyla sevmesede razıydı yeter ki yanında nikahinda kalsın istiyordu. Bencilce idi evet ama Yavuz Leyla'nın bir kez daha bir başkasına gidebilme ihtimaline katlanamıyordu.

'' Adam değilsin dedi lan duymadın mı adam değilmişim gözünde. Sen git sevdiğini söyle diyorsun nasıl söyleyeyim, yahu Berdan gözümün içine baka baka adam değilsin dedi '' Yavuz Leyla'nın gözünde değeri bile olmadığına artık emindi. Ne yapsa, ne etse, Said'in yerini asla alamayacaktı, Leyla'nın kalbinde de hayatında da kendisine yer olmadığını düşünüyordu.

" Oğlum birbirinizi öldürüyorsunuz lan mutlu olacak iken yaralarınızı kanatıyorsunuz. Yahu yazık değilmi size nedir bu öfkeniz. Böyle olmaz bir çözüm bulun bu işe" Yavuz dostuna hak veriyordu ilk defa diyecek söz bulamıyordu karar vermeliydi ya bu iş bitecek yada mutlu olmak için elinden geleni yapacak idi...

Leyla ve Zeynep başkan ile güzel geçen bir toplantının ardından ihale dosyasını teslim ettiler bu ihaleyi kesinlikle alacaklardı. Ayrıca durumu kötü olup okuyamayan çocuklar için bir yardım vakfı kurmak istedikleri yer için de onay almışlar imzaları atmışlardı. Ömce şirkete geçtiler ardındam yoğun geçen günün ardından eve kendilerini bitik halde attılar.

Leyal hanım konağa gideceğini haber verip çıkmıştı. Kızlarında gelmesi ile kendilerine özel yaptıkları kız gecesinden bu akşam da yapmaya karar verdiler.

Çok nadir yaparlardı. Yaren ve Senem gidip kuru yemişleri cipsleri ve içecekleri almişlardı.

Bahçeye yer minderleri ile sofra hazırladılar. Leyla ve Zeynep'in yaptığı mezeler de gelince herşey tamamdı. Yaren'in hazırladığı şarkı listesi eşliğinde geceye başlamışlardı.

" Eee bu gece neyin şerefine dağıtıyoruz" dedi Yaren. Her zaman o bulurdu dağıtacak birşeyler ilk defa teklif Leyla'dan gelince durumun vahametini tespit etmeye çalıştı.

"Bu gece bahtsız kaderimize içiyoruz" dedi Leyla. Hep birlikte ellerinde ki kadehleri kaldırdılar " Beni terk eden şerefsiz aileme" dedi Senem. " Sürgün edilen hayatıma" dedi Zeynep.

" İnsanların omuzlarına yük olan hayatıma" dedi Leyla. " Birgün geleceğine inandığım beyaz atlı olmasada olan prensime". Deyince Yaren hem gülüp hemde kadehlerini yudumladilar.

"Kız Senem birgün ailemize gelin geleceğin aklıma gelmezdi. Kaptın bizim yakışıklı kuzeni" diyerek ortamın kasvetli havasını değiştirdi Yaren.

" Valla bende kırk yıl düşünsem senle akraba olacağım aklıma gelmezdi. Ayrıca benim aklımı senin yakışıklı kuzenin çeldi ben kendi halinde hanım hanımcık bir kız idim"diyince Senem Yaren gözlerini kısıp Senem'e " sen mi hanım hanımcık kızsın?" Suyundan bir yudum alıp " la tutmasak üniversitede ki gençlerin hepsini dövecektin tam bir baş belası idin". Senem Yaren in sözlerine omuz silkti Hakettiler der gibi.

Geçen saatler de Senem sabah erken toplantısı olduğunu söyleyip izin istedi "Kızlar bana müsade yarın sevgili küzeniniz Tahir bey ve ekibi ile toplantımiz var " diyip kalktı. Yaren'in de bir ameliyatı vardı oda kalktı " Dur bekle bende ameliyata gireceğim " dedi Senem ile odalarına çıktılar.

Baş başa kalan Zeynep ve Leyla birer türk kahvesi ile oturmaya devam ettiler.

" Leyla sizin hikayeyi anlatiyordun yarım kalmıştı ya ne oldu sonrasında anlatmak ister misin? " Leyla kafası ile tamam dedi . Gözleri önce Zeynep'e baktı daha sonrasında gökyüzüne kaldırdı. Başladı anlatmaya.

" Ben üniversite sınavlarına girip buraya gelmiştim. Ama o konakta yoktu akşamı iple çektim geldi onu gördüğüm an kalbim sanki yerinden çıkıcak gibi oldu. Çok yakışıklı idi ama daha da güzellesmişti. Güzellik kelimesi kadınlara edilir ama ben Yavuz' a ederdim. Benim için yüreğiyle efendiliği ile ağır başlılığı ile merhametiyle boyu posu kası gözü ile değil de huyları davranışları ile dünyanın en güzel insani idi." Dedi yüzünde tebessüm oluştu. Zeynep'e gözleri ışıldayarak baktı ne zaman Yavuz dese gözleri yıldızlardan daha parlak olurdu. Hayali bile yetiyordu ona.

Zeynep ile Leyla dertlesirlerken aynı saatlerde Yavuz da aldığı karar ile kendini Leyla'nın evinin önünde bulmuştu artık konuşup bir karar alıcaktı. Adem gelen abisini görünce elindeki sigarayı yere atıp söndürdü onun derdi de kendine idi olmayacak bir sevdaya tutulmuş dermanı yoktu.

" Hoşgeldin abi " dedi tebessüm ile " Hosbuldum varmı bir sıkıntı " diye sordu Yavuz Adem kafası ile yok dedi. " o itten haber varmı bulabildiniz mi birşey?" Adem buldukları herşeyi abisene anlatmaya başladi. Said adamlari tarafindan kaçırılmıs yerini tespit etmeye çalışıyorlar idi.

Leyla kaldığı yerden anlatmaya devam etti" Çok güzel 2 hafta geçirdik onu her sabah görüyor her gece onun ile uyuyordum. Beraber güzel vakitler geciriyorduk. Bana araba kullanmayı öğretti kimseye kıyıp vermediği hatta yanından yamacından geçirmediği arabasına beni bindirip kullanmayı oğretti. Onunla iken dünya duruyor yaşadığımı hissediyordum bakişları öyle derin öyle güzeldi ki, arada bana efüli derdi niye efüli derdim söylemezdi. Zaman böyle geçtı taki o kara güne kadar. Annemler ile hep birlikte çarşıya inecektik bende ona özel bir tesbih yüzük ve bileklik yaptırmıştım onu alacaktım. Boncuklarının rengi benim gözlerimin renginden olan annemlerden ayrılıp onu almaya gidiyorduk Yağız ile siparışleri alıp geri tam köşeyi döndük. Ve gœrmek istemeywceği o görüntüyü görmüştü Leyla.