ACININ GÖZYAŞI

40. BÖLÜM KALE

Yabancı bir numaradan mesaj gelmişti mesajı açtı '' Boşuna uğraşma hanımağa bu ihale bizim yolumuzdan çekil. çekilmez isen yaşanacaklardan biz sorumlu değiliz. SAİD ZALOĞLU'' Leyla gördüğü mesaj ile kan beynine sıçradı yıllar sonra bu adam numarasını nerden bulmuş kendisini tehdit etme cesaretini nerden buluyor idi. Ayrıca bunlar Antep'den sürülmemişmiydi.

Öfkesi gözlerinden belli oluyordu sanki Said karşısında imiş gibi telefona öyle bir bakıyordu ki öldürecek gibi. Yıllardır beklediği fırsat ayağına gelmişti hesap sorma zamanı idi. elleri tuşlara gitti '' Madem beni tehdit edecek kadar yüreklisin o zaman kale de buluşalım bakalım kim ihaleden çekiliyor yarım 20 dakakan var '' yazıp mesajı gönderddi. Çekmecede bulunan silahını kontrol edip beline taktı telefonunu cebine koyup hızlıca odadan çıktı. Fisun'un '' Leyla hanım iyi misiniz '' dediğini bile duymamıştı.

Adem fırtına misali gelen Leyla ile kötü birşey olduğunu anlamıştı. Birilerinin canı çok yanacaktı hanımağasının gelişi hiç hayra alemet değildi. sanki yürürken yerleri dövüyordu. '' Hayırdır yenge çıkıyormuyuz '' diye sordu. Leyla kafası ile onayladı. Elinde ki telefondan Zeynep'i bulup aradı '' Zeynep dosya işi tamam mı '' Leyla o iş tamam da sesin hiç iyi gelmiyor hayırdır sen sinirli misin ?'2 diye sordu. Hazır olan arabaya binen Leyla camı hafif açtı '' said şerefsizi gelmiş birde bana mesaj atıp tehdit ediyor haysiyetsiz kale'ye gidiyorum haddini bildirmezsem içim soğumaz gelince konuşuruz '' diyip telefonu kapattı. Zeynep yüzüne kapanan telefon ile kala kaldı hemen şirkete gidip durumu Senem ve Tahir'e söylemeli idi. Leyla Adem'e bakıp '' kale ye sür '' dedi.

Yavuz, Marazoğlu konağına gelince arabayı park edip indi. Kapıda ki adamlara selam verip içeriye girdi. Berdan gelen dostunu görünce kollarını açıp '' Hoşgelmişsen ağam '' dedi. Yavuz dostuna sıkıca sarıldı yılları aşıyordu dostlukları Berdan nasıl Miroğlu konağının evladı ise yavuz da aynı şekilde Marazoğlu konağının bir evladı idi. Yavuz'un geleceğini öğrenen Jiyan sabah erkenden kalkıp Yaavuz'un en sevdiği şeyleri hazırlamıştı. Çalışanlara bile izin vermemişti yardım etmeleri için işi bitince odasına gidip hazırlandı. Kısa bir duş alıp cıktı iç çamaşırlarından sonra üzerine göğüs dekolteeli elbisesini giydi saçlarına ise su dalgası yapıpmıştı. Sade ama gözlerini ortaya çıkaran bir makyaj da yapıp parfümünü sıkmış aşağıya inmişti. Yavuz 'u görünce içi titredi özlemişti 5 yıldır görmüyordu. Baygın baygın baktı Yavuz'a evli olması umrunda bile değildi şu an. Duyguları o kadar yoğundu ki gözü kimseyi görecek gibi değildi. Yavuz gel dese Leyla'nın üstüne kuma bile giderdi. Kendisi çok güzeldi uzun boyu , şekilli kalçaları, dolgun göğüsleri ve dudakları, güneşi andıran sarı saçları ve insanı içine içine çeken mavi gözleri ile her gören erkeğin yüreğini hoplatacak cinstendi. Sevgisi büyük ama kalbi çirkin insanlardan biri idi. İçinde ki kötülük birgün sonu olacak ve başına olmadık işler açacak hayatı kendisine zehir edecekti.

Berdan kız kardeşinin duygularından habersizdi. Bilse idi değil Yavuz'un yanına çıkmasına izin vermek odasından kafasını uzatmasına musade etmezdi. Yavuz Berdan'dan sonra kendisine gülerek bakan kıza döndü '' Hoşgeldin Yavuz abi '' dedi abi kelimesi onun için zülüm olsada abisi varken ismi ile hitap etmiyordu.

'' Hoşbuldum bizim kız bu ne güzellik maşallah Berdan demedi deme yakında konağın kapısı susmaz şu güzelliğe baksana '' diyerek kardeşi gibi sevdiği kıza iltifat etmişti bilse ki Jiyan bunu yanlış anlayacak asla ne yüzüne bakar nede iltifat ederdi. Jiyan'ın hasta kalbi bu sözleri farklı algılıyordu.

Hep birlikte kahvaltının yapılacağı salona geçtiler. Yavuz içeri girer girmez Berfin hanımın elini öptü '' Hayırsız oğlan saan elimi vermicidim emme misafirsin Zergül zaten kulaklarını çekmiştir senin'' azarını da yemişti Yavuz.

Ah yade ah gördüğü yerde bastonu gösteriyor bende kaçıp sana geldim " dedi Yavuz. Yade Berfin yermiydi bu lafları hiç " Tabi canım benim için geliverdin zaten suçlarından kaçtığın için değel " Yavuz minnetle elini öptüğü kadından ayrılıp Bekir ağanın ve Gülnar hanımında elini öptü. Sima ya göz kırpıp Berdan'ın eli ile gösterdiği yere oturdu.

Jiyan tam Yavuz'un karşısına oturdu ki rahatça görebilmek kendini göstermek için. Salına salına hizmet ediyordu.

" Yavuz abi sen geliceksin diye ablam bugün döktürdü. Valla sayende midemiz bayram etti". Der demez Sima bacağında bir acı hissetti. Jiyanbacağına çimdik atmıştı. " abla ya acıdı" Jiyan gözleri ile sus dedi.

Yavuz Jiyan'a bakıp minnetle " Sağol bacım niye zahmet ettin bu kadar mahçup ettin beni " dedi. Jiyan'ın yüzü düştü zoraki tebessüm etti onca hazırlık bacım demesini duymak içinmiydi. Hiçmi gormezdi bu adam güzelliğini yıllarca bacim der dururdu oysa Jiyan ona hiçbir zaman abi gözü ile bakmamıştı.

Kahvaltıdan sonra Berdan ve Yavuz kahve içmek için dışarı avluya çıktılar.

"Eee ağam kalıcı mısın gidici mi?" Diye sordu Berdan.

"Gideceğim kardeşim apar topar geldim orda halletmem gereken işler var sonrası temelli dönüş inşallah" dedi.

Berdan bu güzel habere sevindi. Özlemişti dostunu düğününe 2 ay kalmıstı ve dostunu yanında görmek istiyordu.

Sohbet ederlerken Yavuz'un telefonu titredi mesaj gelmişti. Telefonunu cebinden çıkarıp baktı" Abi Leyla yenge ile kale'ye gidiyoruz çok öfkeli Said şerefsizi ile konuşmuş birşey olmuş ama anlamadım acil gelsen iyi olur" okuduğu mesaj ile ayağa hızla kalkması bir oldu. Öfkeden gözleri yine kızardı. Bu kadın hiçmi akıllanmazdı.

"Hayırdır kardeşim ne oldu yüzün değişti lan" Yavuz telefonu cebine koyup "Leyla ! Dedi burnundan soluyordu. " Kale'ye Said iti ile buluşmaya gidiyormuş Adem mesaj attı " dedi ve yürümeye başladı.

Öyle heybetli yürüyordu ki sanki yeri ayakları ile döver gibi. Berdan da ardında yüruyordu.

"Bende gelicem seni yalnız göndermem" diyince beraber hızla çıktılar.

Yolda ne Berdan bir daha soru sordu nede Yavuz tek kelime etti..

Adem arabada giderken Yavuz'a gizli mesaj atıp haber vermişti. Eğer Yavuz sonra öğrense idi ne Adem kalırdi ortada nede Leyla. Yavuz'un öfkesi ikisinide yakardı.

Kale ye geldiklerinde Adem arabayı park etti bende geleceğim demeye kalmadan Leyla hızla indi arabadan öyle bir yürüyordu ki bakışları insanı ürkütüyordu.

İçinde biriktirdiği kin öfke gün yüzüne çıkmıştı. Yıllardır hesap sormak istediği adam bugün karşısına gelmişti.

Leyla önde Adem arkasında yetişmeye çalişiyorken kale'nin en tepesine çıktılar ve nihayet o karşılaşma gerçekleşti.

Leyla tüm öfkesi ve nefreti ile adama bakarken karşısında ki adam tam tersi özlem ve aşk ile bakıyordu ona. Her ne kadar intikam için karşısında ki kadının hayatına girmiş olsa da tanıdıkça sevmiş aşık olmuştu. Ama gel gör ki aralarında yılların intikamı verilmiş bir söz vardı....

" Sen hangi yüzle benim karşıma çikma cesareti bulup ulan birde tehdit ediyorsun" diyerek sessizliği bozan Leyla oldu.

Tiksinircesine Said'e bakıp " Seni adam zannettim, seviyorum dedin peşimde koştun aylarca inandım güvendim sana en büyük pişmanlığım oldun şimdi de çıkmış karşıma pişkin pişkin duruyorsun " diyerek Said'in kalbini bilmeden paramparca etmişti. Yıllar da geçse Said Leyla'yı hiç unutamamış gizli gizli hep sevmişti.

Leyla belinden sılahı hızlıca çıkarıp Said'e doğrultu. Bugün bu is burda bitecek Leyla bir nebze de olsa huzura kavuşacaktı.

Said hiç şaşırmadı bekliyordu Leyla'nin boş gelmeyeceğini derdi de zaten ihale felan değildi aslında sevdiğini görme arzusuydu onun kisi sessizliğini bozdu.

" Tam da senden beklediğim hareket hanımağa, emin ol buraya gelirken bende boş gelmedim" eli ile karşı çatıda ki adamlarını gösterdi " şimdi o silahı indir de konuşalım " dedi pişkince. Leyla etrafına baktı korkacak değildi. Eğer bir silah çekiliyorsa patlamadan yerine geri girmezdi.

" Benim seninle konuşacak hiçbirşeyim yok. İhaleden de çekilmiyorum yiyorsa işte karşındayım öldür beni" dedi alaylı tavrı ile. Derdi öldürmek değil sevdiğini görmekti yoksa onu yıllar öncesi yapardı.

"Derdim seni öldürmek olsaydı bunu yıllar öncesi yapardım. Yavuz' a evet dediğin gün seni öldürürdüm" Leyla 'ya doğru bir adım attı. Leyla eli ile dur dedi.

" Sakin tek bir adım dahi atmayasın öleceğimide bilsem yanımda senide götürürüm olduğun yerde kal" diyerek tehdit etti. Bakişları öyle soğuk ve sertti ki Said'in yüreği üşüdü ama belli etmedi.

" Leyla , Leyla, sen ölmeye öldürmeye amma takmişsin bee güzelim. Benim derdim öldürmek değil yaşatmak sence bir ihale için senin karşına çıkar miyim ?" Leyla afalladı önce ama belli etmedi düşününce çıkmayacağına kanaat getirdi ama derdi neydi o zaman kafasında binlerce cevapsiz soru biriktikçe başına ağrı girmeye başladı.

" Bir, bana güzelim deme dilini koparırım senin , ikincisi ise benimle işin bittiğine göre derdin ne senin lan karşıma çıktın" diye öfke ile sordu. Sahi derdi neydi de öleceğini bile bile sürgün edildiği topraklara gelmişti.

" Derdim sensin evet bir oyun ile başladı herşey lakin ben tanıdıkça sana tutuldum aşık oldum yemin ederim ailemi durdurmaya çok uğraştım ama gücüm yetmedi" dedi gercekleri itiraf ediyordu. Oysa ki Leyla için zerre önemi yoktu.

"Aşk mi "dedi bu kadar basitmiydi ki aşk? Herkeze göre değişiyordu demekki.

" Senin gibiler sevmesin be Said. Bence aşk kelimesi yakışmıyor ağzınıza şimdi derdini söyle sen boşver aşkı meşki" dedi söylediklerinın ve söyleyeceklerinin önemi yoktu aslında sqdece merak etmişti buraya onu getirten gerçek sebepleri. Said Leyla'ya nede ne yapsa fayda etmiyeceğine kanaat getirdi..

Onlar yukarda tartışırlarken Yavuz'larda gelmiştı anı fren sesi kulakları tırmalayacak cinstendi. Arabadan hızla inen Yavuz tepeye çıkmaya başladı. Berdan da hem dostunu sakinleştiriyor hemde arkasından yetişmeye çalışıyordu. Hayır yani it ayağı mı yemiştı bu adam neden bu kadar hızlı idi ki.

"Yavuz sakin ol kardeşim Leyla o it ile buluştuysa bir sebebi vardır" dedi lakin Yavuz dostuna öyle bir baktı ki bana onu savunma der gibiydi bakişları.

" Leyla aileme gücüm yetmedi olan oldu keşke olmasaydı ama oldu " dedi Gozlerini kısıp alay ile Leyla'ya baktı.

Bölüm sonuna geldik yazım hatalarım vardır duzeltmeye calisiyorum ama bazen gözfen kacıyor. Kusura bakmayın