I Died

Chapter Nine

"Seigwaaaa" tumakbo ang bata papunta kay Sieger at niyakap ito kahit hanggag tuhod niya lang ito. Lumuhod si Seiger para maabot siya ng bata at binuhat niya ito. Binalikan niya ako para ipakilala niya ang mga nakasalubong namin sa akin.

"Ayan this is Erin, my girlfriend" aniya. What the heck. Kami na ba? hindi ako nainform. Tumingin naman siya sa akin. Hindi ko alam kung saan ako titingin. "Erin, this is Ayan my cousin and Falco her husband" pagpapakilala niya sa kanyang pinsan sa akin "and this is Trevi" iniharap niya sa akin si Trevi "say hi to tita"dagdag pa niya but he is busy playing with his octopus plush.

"Nice to meet you Erin" nakipagbeso sa akin iyong si Ayan habang iyong namang asawa niya ay nakipageye contact lang at ngumiti. Ayan was probably a little older than Seiger or magkasing edad lang maybe. She a short wavy hair "You guys must be dating"tumawa siya. Nagiwas lang ako ng tingin dahil baka nangangamatis na ako dito. I didn't reply, instead may naramdaman akong humawak sa baywang ko. It was Seiger hand's. "nililibot namin si Trev, we will grab a snack together, you want some?"dagdag pa niya at tumingin siya sa akin, sign na ako ang tinatanong niya aside from the person beside me.

"Sure" sagot ko. Naiwan kaming dalawa ni Seiger kasama si Trev. Umupo kami sa bench kung saan kaunti lang ang mga tao. Its getting dark. Tinitigan ko si Trev, napakacute niya. Bumaba siya sa pagkakaupo at lumapit sa direskyon ko at isinusob ang kanyang mukha sa aking kandungan. Natawa ako roon at napatingin kay Seiger. He was staring at me as if Im going to melt. Nagiwas ako ng tingin at kay Seiger at pinagtuonan ng pamsin si Trev na ngayon ay umaakyat namn sa upuan at nilarol plushie niya. Nilapitan ko siya at inamoy ang an kanyang mukha. As I expected amoy gatas ito, I can't help but sniff his scent, nakakagigil. Tumingin ito sa akin at ngumiti lang ako at ginulo ang buhok niya.

Ayan and Falco came back with snacks good for all of us. Nang kumain ay nagkuwentuhan kami about sa kanila. She was already twenty five years old gaya ng hinala ko, an nursing graduate habang si Falco naman ay isang engineer. Hindi nagtagal ay nagpaalam na sila sa amin dahil maaga pa ang pasok ni Falco sa kanyang trabaho para bukas.

"see you in tita's birthday" paalam ni Ayan sa amin habang si Trev at kumakaway, nakatingin sa akin na ikinatuwa ko. Cute niya talaga.

Hinarap ko si Seiger "kailan ang birthday ni Tita?" tanong ko sa kanya. Sumilay ang ngiti sa kanyang labi at sinagot ako, hindi ko alam bakit siya nakangiti.

"Saturday" aniya habang medyo nakangiti parin. Whats up with his man.

I have to buy a gift iyon ang una kong naisip. Mabuti nalang ay katabi lang ng amusement park ang mall. Its a good thing na may binigay din card sa akin si mama. though hindi ko pa nagagamit iyon simula nung ibigay niya iyon sa akin. Titingin muna ako ng magandang ipangreregalo kay Tita Amanda.

Sumapit ang alas dyes ng gabi ay nasa parking lot na kami para umuwi. I didn't know na aabot kami sa oras na ganito at nagaalala ako na baka mapagalitan ako nila tito at tita dahil umabot kami ng gabi kahit pa nagpaalam na ako kanina sa kanilang dalawa. Bubuksan ko na sana ang pinto ng sasakyan nang pinigilan niya akong gawin iyon. I can't escape because of his hands blocking my both direction. Palapit ng palapit ang kanyang mukha sa akin nang pinigilan kong mangyari iyon. Tinulak ko siya "whats with the girlfriend thing earlier?" panenermon ko sa kaniya.

"Were not?" balik tanong niya sa akin.

"Absolutely not"

"You kissed me back earlier" he commented.

"I kissed you back but it doesnt mean we are---" napatingin ako sa kawalan trying to find a better alibi for me to escape his gaze "we should go" inalis na niya ang kanyang mga kamay kung saan man iyon naroroon kanina lang. He look a little mad. Pumasok na ako sa sasakyan, ganoon din siya.

Habang nagbabyahe walang bumasag ng katahimikan. Sinubukan kong sumandal sa upuan at matulog pero hindi ko kaya dahil sa hindi ko makalimutan ang kanyang mukha bago kami makalis doon sa parking lot.

Hindi ko matiis. Nandito na kami sa harap ng mansyon pero hindi parin kami nagkikibuan mula kanina. While still in the car "you mad?" ako ang bumasag ng katahimikan.

"yes" he answered me with a cold voice.

"Im sorry" because I still need to figure it out...the things Tito Simon and I talked about. Kailangan ko munang malaman kung tama ba ang sinasabi niya sa akin.

If I am the real Erin then I still really need my memories to come back. Ever since I wake up...that day until now I feel like I'm empty. Parang nangangapa ako, hindi ko alam saan magsisimula. I just got lucky sa school for the fact that I understand the lesson pero dito, sa personal na buhay I am having a hard time to... to fill this void within me.

I wish my memories would come back sooner so that I know what will I do, where tp place myself.

My weekend ended up like that. The next morning mama at papa was there in the dining hall together with Tito Victor at Tita Amanda as well as Seiger.

Everyone greeted me, ganoon din ang ginawa ko sa kanila. I kissed mama at papa in their cheeks. Rin wasnt there, maybe she's still asleep. Wala tuloy akong kausap.

I was about to chop the meal in front of me when mama opened the topic I never anticipated. Mama asked for my attention lahat sila nakatingin sa akin, waiting for me to respond to their ideas. Seiger never said anything about this too kaya I don't know how to respond and I will never be able to do so. Give me a break. I do not want to be rude to them dahil sila ang nagmamalasakit sa akin.

"Hija how is your night yesterday" panungumusta ni mama sa akin. Tita and tito probaby said na umalis kaming dalawa ni Seiger.

"Fine mama, we met Ayan and Falco and their little Trev" I tried to sound as interested as possible sa harap nilang lahat as well as changing the flow of topic.

The breakfast didnt end there. Papaalis na sana ako para pumasok sa school nang maalala kong bukod sa si Seiger ang naghahatid sa akin ay pinatawag ako ni mama at papa sa guest room ng mga Galvez. Nakaupo si papa malapit sa isang mesa doon kasama si mama na nasa isang sofa naman.

"You will marry him" ani ni papa, he was pertaining with Seiger I knew it. We havent really talked to each other kaya nakakatakot makipagusap kay papa.

Isa lang nasa isip ko nang sabihin niya iyon dahil wala na akong ibang maiaalibi "I'm still young papa, I haven't even college" I exclaimed dahil iyon naman ang totoo. A student marrying a man, aint that a little abnormal?

"Not too young" dagdag pa niya sabay lapag sa mga pictures sa mesa. Lumapit ako para makita ang mga iyon. It was a photo of me and Seiger na naghahalikan sa garden kasama pa iyong paglapit niya sa akin doon sa parking lot kahapon.

Tumingin ako kay mama "Ma" I asked her to helped me to do something with this "ni hindi ko pa nga naaalala ang nakaraan ko and yet you want me to marry a man barely knew"

"He loves you, anak" si mama. Finally she spoke.

"Whether he loves me or not hindi kailangan---"

"You will going to marry him and that is final" papa cut me off. Malamig ang boses niya at natakakatakot to the point na I would even dare to speak back to him.

I clenched my fist and tried to make my voice a bit more composed "fine, I will marry him. How about him?" kahit pa may bumabarang kung ano sa lalamunan ko I managed to say all of those.

This time it was mama She said tito and tita agreed to our marriage. I was asking about Seiger not them dahil siya ang tinatali sa akin. They are my concern too but Seiger is more important in this situation.

Lumabas ako ng kuwartong iyon at kinuha ang bag ko kung saan.

Still I walked out in disbelief at lumabas. I saw Sita in the gate, pumunta ako palapit sa kanya at nakiusap na dumiretso kami sa school. "Please Sita" I pleaded. Siya siguro ang sumundo kanina kina mama at papa. Sumandal ako sa bintana ng pinto at ipinikit ang mga mata oo para makapagisip isip sa mga nangyayari. "sa beach" ani ko kay Sita nang mapansin kong hindi niya alam kung saan kami pupunta.

Nang makarating kami roon ay hinubad ko ang vest na suot at hinayaang mahulog iyon sa buhangin kasama ang necktie na sumasakal sa akin kapag naiinis na ako sa mga subject na inaaraal namin.

Umupo ako sa dalampasigan. Tinitigan ang mga alon nakikipaghabulan para mapadpad sa dalampasigan. Niyakap ko ang mga tuhod ko at hinayaang tumulo ng lubusan ang nga luhang kanina pang nagbabadyang lumabas mula sa mga mata ko.

Tumabi sa akin si Sita at niyakap ako. Hindi ko alam kung alam niya ang mga nasa isip ko pero malaking bagay na para sa akin ang yakap niya at haplos sa likod ko "it will be alright, miss" aniya pa sa akin habang pinapatahan ako "you are strong miss, malalampasan mo din ang pinagdadaanan mo"

My morning ended up chatting with Sita. She was busy with the renovation of our house. I did not attend school today kahit pa nakauniform ako. The whole afternoon, I was in the mall with her. Naglalakad lang hanggang sa may makita akong gusto kong bilhin para kay Tita Amanda para birthday niya. It was a simple yet elegant necklace. Binigay ko sa cashier yong credit card na ibinigay sa akin ni mama ng sinabi ng cahier na declined daw iyon. I gave her the second one and she said the same thing to me.

I knew it. I always do. Masyadong tahimik para walang mangyari hindi maganda. It must be mama at papas doing para pabalikin ako roon. Didnt I said I will going to marry him? Bakit pa nila ginagawa ito?

Ngumiti ako sa kahera kahit pa nahihiya at sinabing hindi una iyon kukunin. So lame, the fact that hindi ko na sulit ang credit card na bigay nila sa akin. Im starting to feel shitty. Anong oras na ba? Nang lumabas ako ng mall ay hindi ko na namalayan na gabi na. I had no cash with me. Si Sita ay pinabalik ko na kung saan man sina mama at papa kaya wala nang maghahatid sa akin.

Lalakarin ko nalang. Ilang kilometro ba hanggang sa bahay namin? Five or six? I had no choice, sinimulan ko nang maglakad pero wala pang ilang minuto ang nakakalipas ay umihip ang malakas na hangin at bumuhos ang malalaking patak ng ulan. Great. Ipinagpatuloy ko parin ang paglalakd kahit pa may makakita sa akin at sabihing mukha na akong basang sisiw. Today, I completely had nothing at all but problems.

I though hindi ako mapapagod ngayong araw dahil hindi naman ako pumasok ng school pero nagkamali ako. I forgot the fact na naglakad ako nonstop dito sa mall para lang humanap ng ipangreregalo kay Tita Amanda. While still walking, My tears started to fall again just like what happened earlier.

Malapit na ako kung saan kaunti lang ang tao ang nakapaligid, sa may kakahuyan. Habang mabagal at walang tigil na paglalakad ay may humablot sa braso ko. Tinampal ko iyon para bitawan ako ng kung sino man iyon. Nanlalabo ang paningin ko dahil maliban sa luha kong kanina pa tumutulo ay unti unti kong nararamdaman ang pagpintig ng ulo ko. I laughed, thinking of the thought of me having my memories back tomorrow.