I Died

Chapter Eleven

My hands were covered in blood. It came from lower left of my abdomen. I feel like there is something metal like stuff within me. I cannot utter a single word dahil sa sakit na nararamdaman. Tita Amanda...I can feel her hands who is just beside me tries to stop the blood coming out mula sa katawan ko. It wasnt that very long nang makita ko na rin ang iba pang kasama naming pumunta sa liblib na lugar na ito. Rin and mama, they were talking to someone on their phone but I can only see disappointment in their faces. How lucky I am to have them, I tried to laugh because of that thought pero lalong sumakit ang sugat na natamo ko. This place is secluded. I don't think there will be someone who can help me.

I have no idea how many minutes have passed. No ambulance came. I was in random room of the resthouse. Tito Simon was there. ay kinakalikot siyang kung anu-ano malapit sa akin. A warm hand is holding me, tinigna ko kung sino iyon and saw Seiger's beautiful face. He's pinching my hands and trying to kissed them. Lumapit si Tito Simon sa akin at parang may daladalang kit. I saw him holding a scissor like stuff at ginamit iyon para may kunin sa katawan ko. "AAAAAHHHHH" napadaing at napaiyak ako sa sobrang sakit, ang pawis ko na kanina pa tumutulo ay tuluyan nang nanlamig dahil sa ginawa niya. I almost consume all of my energy squeezing Seiger's hand lalo na noong tahiin ni Tito ang sugat ko.

"You are safe now" I dont know what Seiger is saying to me. He kissed my forehead. I am too frustrated to understand what he is saying. The next thing I knew I slept holding his hands.

"Erin make a wish" bulong sakin ni mama bago ko mahipan ang kandila na halos nahati din dahil sa ilang minuto din itong nasindihan habang ginaganap ang prusisyon. Tumingin ako sa kanya at tumango. Hinipan ko ang hawak kong kandila at hinipan iyon. Binuhat ako ni papa para makita ang santong dinudumog ng mga tao. Kiukuha nila ang mga napakagandang bulaklak na nakapaligid sa mga ito.

Kulay puti ang kisame at mayroon ding airconditioner sa tabi, sa pader ay may nakasabit na relo ang maliit at malaking kamay nito ay nakatutok sa pinakamataas na numero. Amoy disinfectant ang paligid. Nagising akong may humahaplos sa kamay ko. Seiger was holding my right hand. "You're awake, I will call for a nurse" tatayo na sana siya nang pigilan ko siyang gawin iyon. Hinawakan ko ang isa niyang kamay "later...stay with me" at tinitigan siya. Tinapik ko ang natitirang space sa tabi ko para humiga siya roon. Ganoon ang ginawa niya. Sinubukan kong tumagilid ng kaunti kahit pa kumikirot pa ang tiyan ko.

Ipinatong ko ang ulo ko sa kanang kamay ko at tinitigan lang siya. Nakarap din siya sa akin. Hinaplos ko ang mukha niya gamit ang kaliwa kong kamay na may suero. Kahit pa tinititigan ko siya ay hindi ko magawang tignan siya sa mga mata. Our wedding will be one of these days. "what if after our wedding....magsawa kana" tanong ko sa kanya.

"I won't" aniya at isinabit ang takas na buhok sa likod ng tenga ko.

"what if I do?" ako naman.

Medyo lumungkot ang mukha niya saglit pero nakabawi din "I won't that happen" sagot niya sa tanong ko. Nakatingin parin siya ng mariin sa akin.

Bumangon ako ng kaunti gamit siko at inabot ang mukha niya para bigyan siya ng maliliit na halik. Pinabalik niya ako sa pagkakahiga at siya naman ang humalik sa akin. I let him entered my mouth, napaungol ako roon lalo pa noong kagatin niya ang ibabang labi ko "Nghh" isinabit ko ang dalawa kong kamay sa kanyang leeg.

***

Kinabukasan ay bumisiti sa Rin sa room ko. Tumakbo siya papalapit sa akin at yinakap ako "Aahhh" tinamaan niya ang sugat ko na ngayon ay nabenda.

"Ohhh sorry" nagaalala niyang sabi sa akin at hinahaplos iyon at tinataptap.

Natawa ako roon sa ginawa niya "youre cute" sambit ko sa kanya saka hinaplos ang buhok niyang makintab. Napatingin siya sa akin "nagdala ako ng prutas, here oh" turoturo niya ang isang basket ng prutas na nakabalot ng cling wrap. "Longgan nalang" sagot ko sa tanong niya. Inabot niya iyon sa akin at umupo sa gilid kung saan may upuan. "Rin, come here" tinataptap ko iyong space sa tabi ko at umusog ng kaunti para magkatabi kami. Tumayo siya tsaka humiga sa tabi ko. Nakasadal sa kamay niya ang ulo niya. Tumitingala sa akin at natuon ang mata sa longgan, kiunha niya iyon mula sa akin at piangbukas ako. "thank you" sambit ko tsaka kinain iyon. Sandali ay walang bumasag ng katahimikan. Hindi ko rin natiis ay ako na ang gumawa noon "how bout you? anong gusto mo" tanong ko sa kanya. For a second, I saw her eyes twinkled.

"ako? busog na ako kanina pa ako kumakain" aniya sa akin.

"pero I saw your eyes twinkled" I butted in.

"ah iyon ba"

Dahan dahan akong umalis sa lugar ko at hinarap siya. Hinawak ko ang kamay niya "please tell me" saka ngumiti sa kanya.

"Ahem ahem" she cleared her voice at tsaka nagsimulang ihain ang saloobin niya "there was this house in middle of somewhere kase, I dreamt of waking up single day sa bahay na iyon ever since I young" her eyes really looks happy. "Our lolo owns it at dalawa lang kaming pagbibigayan niya doon sa bahay na iyon. Its either me or my stupid cousin Troy" pagpapatuloy niya. Troy? Habang sinasabi niya iyon ay hinahaplos pa niya ng pulso ko "you know... I'm willing to give up my fortune to have that house" dagdag pa niya. She was so sincere nang sabihin niya iyon. I so happy for you Rin.

"You'll have it" ani ko sa kanya "you are Rin after all" kinuha ko ang takas na buhok sa kanyang mukha at inilagay iyon sa kanyang likod ng tainga.

"though--" hindi niya natuloy ang sinasabi niya dahil sa may pumasok sa loob ng kuwarto. There are two men wearing uniforms. I don't know what organization they were from. Kasama nila si Seiger sa kanilang tabi. Lumapit siya sa akin at ipinaliwag na ito ang magiimbestiga tungkol doon sa nangyari sa akin. I almost forgot about this matter. I told papa at Seiger to not do it anymore dahil okay naman din ako pero eto sila.

Matapos ang humigit kumulang na isang oras ay napagpasyahan na nilang tapusin ang interrogation. I don't even think na may natulong ako sa kanila lalo pa nong tinanong nila sa akin kung may nakaway ba daw ako. Chineck na rin daw nila ang bala na tumama sa akin at pinagaralan kung saan matatagpuan ang ganoong klase. Ligaw na bala lang siguro iyon.

After five long days ay pinayagan na akong madischarge ng doctor. He reminded me that I should not do intense activities so that my wound would heal faster. Pansamantala muna kaming nakitira sa bahay ng mga Galvez hanggat hindi pa natatapos ang renovation sa bahay.

Naglalakad ako papunta sa kusina para kumuha nang tubig makita kong may siwang sa study room ng mga Galvez. Seiger was with the accountant the other day. What was her name again? Cindy?Lumapit ako roon "You are not going to marry her aren't you" anong accountant. Is she talking about me? She was kneeling in front of Seiger. I can't see his face."kung ginagawa mo lang ito para sa kapatid mo, please don't." pagpapatuloy niya. "Eventually, makakalimutan din ni Rhia ang bahay na yon or who knows kahit na hindi mo pakasalan iyong babaing yon ay ibibigay din sa kanya iyon ng lolo niyo. You love me right? Bakit hindi nalang ako ang pakasalan mo?" I can't believe what I just heard. Umalis ako roon nang hindi nila naririnig. Pumunta ako sa kuwarto at nagbihis para maguniform. Isunuot ko ang vest at isinukbit ang bag. Habang tahimik na bumababa ay isinasara ang vest gamit ang mga butones. Dumiretso ako kay Sita na nasa hardin. Inutos ko na idrive ako pero nagmakaawa ako at idinahilan na gusto kong makita sa Rin. Wala siya nagawa kundi sundin ako.

Pagkarating ko sa classroom ay dumiretso ako kay rin at "Er--" niyakap siya. Wala akong pakealam kahit na pagtinginan nila kami. "why are you here hmmm" tumulo ang luha ko na kanina ko pa pinipigilan na bumuhos mula pa nang marinig ko ang usapan ng dalawa. Tinapik tapik niya ng likod ko at sinubukang itaas ang baba ko para magtagpo ang tingin namin.

"I miss you" sambit ko sa kanya kahit pa alam kong hindi siya maniniwala sa mga dahilan ko. I didn't tell her what happened and she is okay with that. Ilang oras ang nakalipas ay nahimasmasan din ako. While being with her is like me in my own comfort zone, kapag breaktime ay isasandal ko lang ang ulo ko sa kanya or minsan siya naman ang gagawa noon sa akin.

Its a good thing na I was able to catch up kahit na ilang araw na akong hindi nakapasok sa klase. Itinaas ko ang kamay ko para harangin ang ilaw na simisilaw sa mukha ko mula sa kisame ng classroom, Pumikit ako at pinapakinggan ang binabasa ni Rin, tumigil siya sa pagbabasa ng textbook "kailan kaya babalik ang alaala ko" bulong ko sa kawalan habang nakasandal parin sa kanyang mga braso.

"don't force it" aniya sa akin, umalis ako sa pagkakasandal sa kanya at tinitigan siya para makinig pa sa kanyang mga sasabihin "babalik din yan sooner or later" dagdag niya pa kahit pa nakaharap parin sa librong binabasa niya kanina pa. Its not that I am forcing my memories to come back, I just want to make sure that I was doing the right thing dahil I barely manage t keep up with this whole story, Hindi ko alam kung saan ako pupuwesto. Am I even at the right place whee I am right now?

Another professor came and entered the room. Bumalik na ko sa pagkakauupo at nakinig doon. She is beautiful as well as kind and intelligent. I wish I can become like her in the future.

The whole class ended at nang matapos si Rin sa kanyang ginagawa ay inaya na niya akong umuwi. Papalakad kami palabas ng gate nang makita ko Seiger. He was waiting. Ang hawak hawak kong kamay ni Rin ay mas lalong humigpit. Napatingin siya sa akin. He is going to fetch us thats for sure. Lumapit si Rin sa kanya habang ako ay nasa likod lang niya hawak parin ang kamay niya. Gaya ng hinala ko ay siya ang susundo sa aming dalawa ni Rin.

Pumasok ako roon sa passenger seat kasama si Rin at tahimik sa buong byahe. Kauwi ng mansyon nila ay dumiretso na ako sa kuwarto. Hinubad ang uniform hanggang sa matira nalang ang sleeveless at shorts. Isinubsob ko ang sarili doon sa kama. Makalipas lang ang ilang minuto ay naramdaman kong bumukas ang pinto ng kuwarto. It was him. Palapit nang palapit siya sa akin. Nasa harap ko na siya. Hindi ko inaasahan na luluhod siya sa harapan ko "whats wrong?hmmm?" bungad niya sa akin. Isinubsob niya ang mukha niya sa hita ko.

"No...nothing" his breath, I can feel it with my legs. Hindi ko masabi iyon ng diresto dahil sa kiliti na nararamdaman.

May kinuha siya roon sa pantalon niya at ipinakita iyon sa akin "marry me". I was looking him holding a tiny piece of simple yet elegant diamond ring. May roon iyong kaisa isang bato sa sentro nito. Instead of saying yes, inabot ko ang mukha niya at hinalikan iyon sa pisngi. Ngumiti siya at isinuot iyon sa daliri ko. I will marry you even if you love someone else.

Matapos niyang isinuot iyong singsing sa aking daliri ay nakatanggap siya ang tawag . Hindi ko alam kung kanino iyon galing. Umalis siya papunta pabalik sa opisina.

Tinignan ko ang singsing na isinuot niya sa akin kanikanina lang. I started crying for unknown reason.