Henry
Pinapakinggan ko ang bawat tunog ng agos at banggaan ng tubig sa dagat habang nakapikit ako na nakaupo sa isang recliner chair dito sa terrace. Hindi ko alam kung ano ang nangyari sa lugar na iniwan ko. I feel suffocated by the ambiance we have a while back.
"He-henry." Tawag ng isang tinig ng babae na may halong pag aalala at takot. I didn't give a second to look at her instead still leaning on my chair and pretending like no one called me. I felt that she walks closer to me hanggang naramdaman ko ang pagdampi ng palad niya sa braso ko.
"S-sorry sa g-ginawa ko kanina. I know na mali p-pero di ko m-matanggap na naglihim siya sa akin at ang mas mahirap ay n-nakikita ko sayo na m-mahal po rin siya. Hindi ko lang m-matanggap na nauna siya ..." bago pa niya maituloy ang sinasabi niya
