ไม่ควรรัก

ตอนที่ 1 ไม่ควรเกิดขึ้น . หาคุณน้ำอิงไม่พบเลยครับ คุณท่าน........ . โธ่โว้ย.!!! ผู้หญิงคนเดียว หาไม่เจอได้ไงวะ !!! ไปเลยนะ ไปหาจนกว่าจะเจอ ถ้าไม่เจอ ไม่ต้องเสือกเอาหน้าของพวกมึงมาให้กูเห็น..!!! เสียงตวาดดังลั่นขึ้นในห้องทำงานขนาดใหญ่ ของนักธุรกิจวัยกลางคน ที่เบื้องหลังคือมาเฟียค้าอาวุธสงครามและเป็นเจ้าของคาสิโนอีกหลายแห่งในแถบประเทศเพื่อนบ้าน มาเฟียหนุ่ม กำลังหงุดหงิด หัวเสียเป็นอย่างมาก ที่ได้พบว่า น้ำอิง หญิงสาวที่เขาดูแลอยู่ในฐานะเมียลับๆ เกิดหายตัวไปอย่างไร้ร่องลอย เอริคไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมจู่ๆ น้ำอิง หญิงสาวที่ไม่เคยไปไหนไกลเกินซุปเปอร์มาเก็ต ตั้งแต่มาอยู่กับเขา ได้หายตัวไปแบบไม่บอกกล่าวกันให้ได้รู้ ในสมองของเขาตอนนี้กำลังประมวลผลอย่างหนักว่า มันเกิดอะไรขึ้น ทั้งที่เมื่อวาน ก่อนเเยกจากกัน เธอยังดีๆอยู่เลย ไม่ได้มีท่าทีว่าโกรธเคือง หรือ ไม่พอใจ อะไรในตัวเขาเลยด้วยซ้ำ ณ. ร้านอาหารฝรั่งเศสแห่งหนึ่ง ในกรุงเทพ,...... "เรียบร้อยดีใช่ไหม" มยุราเอ่ยถามคู่สนทนาตรงหน้าที่เพิ่งเดินเข้ามา และนั่งลงฝั่งตรงข้ามของโต๊ะอาหาร "เรียบร้อยดีค่ะท่าน ดิฉันส่งน้ำอิงขึ้นเครื่อง ไปเชียงใหม่ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วค่ะ" " ดีมาก นี่ค่าตอบแทนของเธอ " มยุราหยิบซองกระดาษสีน้ำตาลขึ้นมาส่งให้กับหญิงสาว ที่เรียกเธอว่าท่าน แล้วก็ลุกเดินออกไปจากร้านทันที โดยไม่ได้สนใจอาหารราคาแพง ที่เพิ่งมาเสิร์ฟด้วยซ้ำ " น้องจีน่า แม่เอาคน ที่ทำให้พ่อไม่มีเวลาให้หนู ไปจากพ่อหนูแล้วนะ" ต่อไปหนูจะได้ไม่ต้องร้องหาพ่อทุกคืนอีก" มยุรา เธอคือภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของเอริค มยุราอายุห่างจากสามีของเธอถึงแปดปี ตอนนี้เธอมีอายุเพียงแค่ สามสิบปี ต่างจากเอริคที่มีอายุสามเเปด เข้าใกล้เลขสี่ ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า เธอแต่งงานกับเอริคมาได้สิบปีแล้ว แต่มยุราเพิ่งจะคลอดลูกสาวให้กับเอริคได้เมื่อสองปีที่แล้ว เพราะเธอมีปัญหาด้านสุขภาพ ทำให้เธอไม่สามารถมีลูกได้ดั่งใจหวัง กว่าจะตั้งท้องลูกคนนี้ได้ ก็ต้องหาหมอที่เก่งมากๆมาช่วยตั้งหลายคน กว่าจะได้ลูกสาวคนนี้มา ก็ทำเอาทุกคนรอบตัวลุ้นกันแทบตาย ตั้งแต่แต่งงานอยู่กินกันมา สามีของเธอไม่เคยมีพฤติกรรมนอกลู่นอกทาง เขารักครอบครัวมาโดยตลอด ทั้งยังเป็นคนที่จริงจังกับงานมาก ธรุกิจโรงแรมที่เขาเป็นเจ้าของ มีมากถึง ยี่สิบสามแห่งทั่วประเทศไทย และยังมีธรุกิจสีดำอีกในต่างประเทศ แต่เขาก็ไม่เคยละเลยคนในครอบครัวเลยสักครั้ง ทุกวัน เอริคต้องกลับมาทานข้าวเย็นกับภรรยาแล้วก็เข้านอนพร้อมกัน เป็นอย่างนี้ทุกวัน มาตลอดสิบปี จนวันนึง ที่เขามีพฤติกรรมเปลี่ยนไป จากที่เคยมาทันอาหารเย็น ก็เริ่มมาไม่ทัน จากที่ไม่เคยไปนอนที่ไหน นอกจากไปดูงานที่ต่างจังหวัด หรือต่างประเทศ ก็หายไปเป็นคืนๆ โดยให้เหตุผลว่า งานยังไม่เสร็จ ต้องอยู่เครียงาน เป็นอยู่อย่างนี้หลายเดือน จนผู้เป็นภรรยาเริ่มสงสัย เธอเลยได้ลองจ้างนักสืบ สืบดูว่าเกิดอะไรขึ้น กับสามีของเธอกันแน่ ทำไมสามีของเธอถึงได้เปลี่ยนไปเช่นนี้ และความลับที่เขาพยามปกปิดไว้ก็เปิดเผย ภาพถ่ายจากนักสืบที่ส่งมาให้มยุรา ทำให้เธอได้รู้ว่า เอริค สามีที่แสนดีของเธอนั้น มีผู้หญิงคนอื่นซ่อนไว้ หนำซ้ำยังเลี้ยงดูไว้อย่างดี ซื้อแพนเฮ้าสุดหรูให้อยู่อีกต่างหาก จนนานวันเข้า เอริคชักจะหลงผู้หญิงคนนี้มากไป ถึงขนาดไม่กลับบ้านเลย ทั้งสัปดาห์ก็ทำมาแล้ว เส้นความอดทนของมยุราขาดผึ่งทันที หัวอกคนเป็นแม่ เวลาลูกร้องไห้หาพ่อ มันทำให้เธอหมดความอดทน จึงคิดว่าจะต้องคุยกับสามีตัวเองให้รู้เรื่อง หากเป็นอยู่อย่างนี้ เธอทนสงสารลูกสาวไม่ไหวแน่ แต่พอจะเริ่มคุยเรื่องนี้ เอริคก็เหมือนจะรู้เตัว จึงหาเรื่องบ่ายเบี่ยง หรือบางที ก็เลือกที่จะโกหกเธอทุกครั้ง ว่าไม่มีอะไร ไม่มีใครจริงๆ พูดให้เธอเชื่อใจ หรือถ้ามีก็ สัญญาว่าจะไม่ยกใครขึ้นมาเหนือเธอ มยุรายอมเชื่อฟัง และไม่พูดเรื่องนี้อีก พอเธอสงบไม่พูด ไม่ระแวงสงสัย ผู้เป็นสามีก็เหมือนเดิมอีก คือหายไปอยู่กับคนอื่น บ้านช่องไม่กลับ นานวันเข้า มยุราก็หมดความอดทนแล้วจริงๆ เธอจึงต้องให้คนของเธอ ติดต่อหาผู้หญิงคนนั้น และขอคุยเป็นการส่วนตัว มยุรายื่นข้อเสนอให้ น้ำอิง หญิงสาวที่ดูอ่อนวัยกว่าเธอหลายปี เพราะน้ำอิงอายุ เพียงแค่ ยื่สิบสองปี มยุรานำเงินมาให้น้ำอิงก้อนใหญ่ ขอให้เธอยุติความสำพันธุ์กับเอริค สามีของเธอ ในทีแรก น้ำอิงไม่ยอม เพราะน้ำอิงเอง ก็ไม่เชื่อว่ามยุราคือภรรยาของชายที่เธอรัก เพราะเอริคเคยบอกกับเธอว่า เขานั้นโสด เพราเลิกกับภรรยาไปนานแล้ว น้ำอิงเธอคิดว่า มยุราคือภรรยาเก่าของเอริคที่มาตามรังควานเธอ อาจเพราะยังรักและเสียดายสามีเก่า จึงมาหาเรื่องเธอ แต่พอมยุราร้องไห้ออกมา และยื่นโทรศัพท์มือถือ ที่เปิดรูปถ่ายของเอริคและลูกสาวของพวกเขา ส่งให้ดู น้ำอิงจึงหยุดฟัง และยอมฟังที่มยุราเล่าออกมาทั้งหมด ทั้งเรื่องลูก ที่ร้องหาพ่อทุกคืนเวลาพ่อไม่กลับบ้าน ทั้งเรื่องที่เธอนั้น จะต้องทุกข์ใจขนาดไหนที่ถูกสามีนอกใจ ไปนอนกับคนอื่น ทั้งๆที่มยุราไม่จำเป็นที่จะต้องมาขอร้องน้ำอิงด้วยซ้ำ ภรรยามาเฟียอย่างเธอ แค่สั่งเก็บ โลกนี้ก็จะไม่มีคนที่ชื่อน้ำอิงอีกต่อไป แต่เธอเลือกที่จะไม่ทำแบบนั้น เพราะเธอไม่อยากโทษน้ำอิงคนเดียว ที่เป็นอย่างนี้ก็เพราะสามีของเธอด้วย เธอจึงเลือกสันติวิธี "แล้วคุณจะให้อิงทำยังไง " คำถามจากปากน้ำอิงถูกส่งให้มยุราทั้งน้ำตาในวันนั้น เน้ำอิงได้รู้ความจริงจากมยุราทั้งหมด เธอรู้ตัวแล้วว่า เอริคโกหก เขาโกหกเธอแทบทุกอย่าง หลอกว่าไม่มีภรรยา เพราะเลิกไปแล้ว หลอกว่าไม่มีลูก จึงอยากมีลูกกับเธอ หลอกว่ามีเธอคนเดียว หลอกเธอสารพัด น้ำอิงตอนนี้ก็แตกสลายไม่ต่างจากมยุราเท่าไรนัก "ไปจากเขาได้ไหม ไปแบบไม่ต้องกลับมาอีกเลย เธอทำให้ฉันได้ไหม " มยุราจับมือทั้งสองข้างของน้ำอิงเขย่าขณะพูดไปด้วย เพื่อเป็นการขอร้อง "ได้ อิงจะไป แต่....." ตอนนี้น้ำอิงไม่อยากถูกหลอกอีกแล้ว เธอเองก็ไม่ได้อยากถูกตราหน้าว่าแย่งสามีใคร เธอยอมจากไปตามที่มยุราต้องการ แต่เธอไม่รู้ว่าจะหนีคน คนนี้พ้นได้อย่างไร เพราะเขาช่างมีอำนาจนัก แถมยังกว้างขวาง รู้จักคนใหญ่คนโต แทบทุกพื้นที่ของประเทศนี้ จะไปทางไหนก็ดูเหมือนจะไม่รอด "ไม่ต้องกลัว ฉันจะให้คนของฉันพาเธอไปเอง เธอไว้ใจฉันไหม" มยุราที่เตรียมพร้อมาทุกอย่างก่อนที่จะมาพบน้ำอิงในวันนี้ เธอเหมือนรู้อยู่แล้ว ว่าน้ำอิงต้องยอม เธอได้ให้คนของเธอเตรียมทุกอย่างไว้ให้น้ำอิงหมดแล้ว ทั้งที่อยู่ และการเดินทาง มยุรายังเตรียมเงินสดมาให้น้ำอิงอีก ยี่สิบล้าน เพื่อที่เธอจากไปแล้วจะได้ไม่รำบาก และคิดหวนกลับมาทำให้เอริคสามีของเธอกลับไปหากันอีก "งั้นคืนนี้สี่ทุ่ม มารับฉันได้เลย " มยุรา พยักหน้ารับด้วยใบหน้ที่มีรอยยิ้มประดับอยู่น้อยๆ เพราะความดีใจ ที่น้ำอิงยอมเข้าใจและทำตามที่เธอต้องการ ถึงแม้รอยยิ้มนี้จะดูไม่สดใสนัก แต่มันก็คือยิ้มแรกที่ออกจากใจ ในรอบหลายเดือนที่ผ่านมา เหตุการณ์ปัจบัน.... "นายท่านครับ พวกเราหากันจนทั่วแล้ว ที่ ที่คุณน้ำอิงเคยไป ก็ไม่มีใครพบเลยครับ " ลูกน้องของเอริคล้มเหลวอีกครั้งกับการตามหาน้ำอิง หญิงที่เอริครักมาก แต่ไม่อาจเปิดเผยต่อทุกคนได้ เพราะกลัวจะทำให้ครอบครัวของตัวเองดูไม่ดีในสังคม " กูบอกแล้วไง หาไม่เจอไม่ต้องกลับมา ไป.!!! ไปหาให้เจอ " เอริคหนุ่มวัยสามแปด กำลังคลุ้มคลั่ง ที่ลูกน้องของตนทำงานไม่สำเร็จ เวลานี้เอริคอยู่ในแพนเฮ้า ห้องที่เขาซื้อให้น้ำอิง หลังจากสะสางงานเสร็จ มาเฟียหนุ่มก็ให้คนขับรถพามาที่แพนเฮ้าแห่งนี้เลย แต่ พอมาถึง กลับพบว่า น้ำอิง ภรรยาลับ ของเขาไม่อยู่ เขาจึงนั่งรอสักพัก เพราคิดว่า น้ำอิงคงไม่ได้ไปไหนไกล คงไปซื้อของเข้าครัว เหมือนทุกครั้ง แต่พอเวลาผ่านไปจนมืดค่ำ น้ำอิงก็ยังไม่กลับมา เอริคจึงลองโทรหาดู แต่เขาพบว่า ไม่สามารถติดต่อน้ำอิงได้ เอริคพยามโทรอยู่หลายสาย แต่ก็ไม่มีสักสายที่ติดเลย การตามหาจึงเริ่มต้นขึ้น ลูกน้องจำนวนห้าคน ถูกเรียกใช้งานทันที ทั้งหมดถูกสั่งให้ไปในที่ ที่น้ำอิงเคยไป และคิดว่าน้ำอิงต้องไป เอริคให้เลขาโทรเช็คโรงพยาบาลทุกแห่งในกรุงเทพ และเช็คสายการบินทุกที่ ก็ไม่พบชื่อของน้ำอิงที่ไหนสักแห่งเลย ยิ่งทำให้เอริคหัวเสียเป็นอย่างมาก ทั้งโมโหและไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ มันต้องมีอะไรสักอย่าง ไม่อย่างนั้นน้ำอิงไม่มีทางหายไปอย่างไร้ร่องรอยแน่ ด้านน้ำอิง.... "อึก...ลาก่อนนะ คุณเอริค. ในเมื่อคุณไม่จริงใจกับฉัน ฉันก็จะไม่อยู่ให้คุณหลอกอีกต่อไป " น้ำอิงเสียใจมาก กับสิ่งที่ได้รับรู้มา เธอไม่อาจอยู่ทนเห็นหน้าของคนที่หลอกลวงเธอได้อีกต่อไป ตอนนี้น้ำอิงอยู่ที่ เชียงใหม่ บ้านขนาดกลางที่มยุราเตรียมไว้ให้เธอ เพื่อให้เธอใช้ชีวิตต่อจากนี้อยู่ที่นี่ และที่นี่ก็สามารถหลบหนีจากสายตาคนของเอริคได้ เพราะอำนาจของคุณนายมาเฟียที่มีอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน เวลาผ่านมาเป็นสัปดาห์แล้วที่ น้ำอิงอาศัยอยู่ที่นี่ เธอเริ่มทำใจได้บ้างแล้ว พยามไม่คิดถึงเรื่องที่ทำให้ตัวเองนึกถึงชายคนนั้น เธอใช้ชีวิตอยู่อย่างสงบสุขคนเดียว เพราะพื้นที่บริเวณนี้ ไม่มีเพื่อนบ้านหลังอื่นอยู่เลย แต่เธอก็พอใจกับชีวิตที่เป็นอยู่ในตอนนี้ หากให้เลือก เธอก็คงเลือกที่นี่ ดีกว่าที่จะออกไปใช้ชีวิตข้างนอก พบเจอผู้คนมากมาย จนถูกเอริคตามเจอ ถ้าเป็นอย่างนั้นเธอก็ไม่เอา เพราะเธอต้องการที่จะตัดขาดจากผู้ชายคนนี้ทุกอย่าง ทุกทาง ไม่ว่าอย่างไรชาตินี้ก็ไม่ควรเจอกันอีกเลย . โอก...! อ้วก.! แหว่ะ..! เฮ้อ.... เสียงอาเจียนดังขึ้นในเช้าวันหนึ่ง น้ำอิงตื่นมาก็มีอาการเคลื่นไส้ จนต้องรีบวิ่งมาอาเจียนในห้องน้ำ "เป็นอะไรเนื่ย.ป่วยหรอ. หรือว่า ไม่นะ ไม่จริงใช่ไหม " น้ำอิงยืนตัวแข็งทื่อ ไม่อาจขยับขาก้าวเดินไปข้างหน้าได้ เมื่อนึกถึงอาการที่เธอเป็นอยู่ในตอนนี้....... เรื่องใหม่มาแล้ว ฝากน้ำอิงด้วยนะคะ เธอไม่ได้ร้าย แต่เธอไม่รู้ว่า เขามาเจ้าของแล้ว 💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛