“I'm sorry, Tweety, kung nasaktan ba kita?” halos paos na tanong ni Maynard habang hinahalikan ang dalaga sa pisngi. Nagpahinga siya habang nakaunan sa kanyang braso ang dalaga. Pinagmasdan niyang mabuti si Laurenne.
“Huwag ka mag-alala, okay lang ako,” malambing na sagot naman ni Laurenne. Hindi na kami magkaibang nilalang ngayon. We are one, sabi ni Laurenne sa sarili. “Hmm... In fact, it's better than okay. It's... good. And it feels... great, Maynard,” dagdag pa niya.
Muli na namang kumilos si Maynard sa ibabaw ni Laurenne. Naramdaman niya ang bahagyang pag-iwas ng dalaga.
“Kaya mo pa ba?” natatawang tanong ni Maynard. “You're beautiful, Laurenne. We are a perfect match.” Hinalikan niyang muli si Laurenne sa labi. “Move with me, Tweety. Slowly…” anas niya at nagsimula na naman siya
