TYRION LANNISTER
Tinungkod ko sa lupa ang isang kamay ko nang maramdaman ko na tila mawawalan ako ng balanse. Katulad nang makulong ko sa loob ng kuwintas noon si Vlamir, may pilit na kumakawala pa rin sa loob ng bola at nang titigan ko ito ng maigi, parang mas malaki pa ito ngayon.
"Tyrion!"
Dinilat ko ang aking mata nang makarinig ako ng sigaw. Inilibot ko ang aking mata sa paligid. Nag-aalala na pa lang nakatingin sa akin ang lahat ng mga kasama ko.
Umiwas ako ng tingin sa kanila dahil nakaramdam ako ng pagkailang sa bawat titig nila.
"Ayos ka lang, Tyrion?"
Tumango ako bilang tugon sa tanong ni Rem na nakahawak na pala sa braso ko. Nakahanda na rin siyang gamutin ako, pero pinigilan ko siya at lumayo ako ng konti sa kanila dahil hindi na rin ako makahinga ng malalim.
"Ayos
