My Hot Benefactor

Bugso(Spg)

LEWIS POV

Ang bigat ng ulan ay tila walang epekto sa gabing iyon. Sa halip na lamig, init ang pumuno sa loob ng sasakyan habang magkasama kami ni Rachell. Alam kong mali ang lahat ng nangyayari—mula sa paghalik ko sa kanya sa ilalim ng ulan hanggang sa sandaling ito kung saan muli kong naramdaman ang bugso ng damdamin na hindi ko kayang pigilan.

"Rachell," mahina kong tawag habang nakatingin sa kanya. Basang-basa pa rin ang kanyang buhok, at ang mga mata niya ay tila nagtatago ng parehong damdaming nararamdaman ko. "I can't... I shouldn't—"

"Then don't," putol niya, bahagyang nanginginig ang boses. "Huwag kang magsalita kung ang gagawin mo lang ay umatras."

Napalunok ako. Tila ba mas nag-aapoy ang aking pakiramdam dahil sa sagot niyang iyon. Lumapit ako sa kanya, at muli, siniil ko siya ng halik. Mas malalim, mas mapusok, at mas puno ng damdaming hindi ko na kayang pigilan.

Tinugunan niya ang bawat halik ko, at hindi ko maiwasang humanga sa lakas ng kanyang loob. Ang mga kamay niya ay dumapo sa aking dibdib, at ako naman ay marahan na hinaplos ang kanyang likod.

"You're beautiful," bulong ko habang pansamantala naming pinutol ang halik.

"Stop talking," sagot niya, ngunit may ngiti sa kanyang labi.

Muling nagtagpo ang aming mga labi, at ang halik na iyon ay tila hindi nauubusan ng init. Unti-unting bumaba ang aking kamay sa kanyang balikat, at marahan kong hinila pababa ang basang tela ng kanyang damit. Hindi siya tumutol—sa halip, kusa niyang hinubad ito, hanggang sa ang manipis niyang panloob na damit na lamang ang natira.

"Are you sure about this?" tanong ko, huminto sandali upang siguruhin ang nararamdaman niya.

Tumingin siya sa akin, ang kanyang mga mata ay puno ng tiwala at determinasyon. "I wouldn’t be here if I wasn’t."

Sa sagot niyang iyon, tuluyan na akong nawala sa katinuan. Isa-isa naming hinubad ang aming mga basang damit, hanggang sa ang init ng aming mga balat ay nagtagpo. Walang salitang makakapagpaliwanag sa nararamdaman ko sa sandaling iyon—higit pa ito sa pagnanasa, higit pa sa simpleng atraksyon.

Ang loob ng sasakyan ay naging saksi sa bawat haplos, halik, at bulong na binitiwan namin. Kahit pa malamig ang gabi sa labas, ang init na nararamdaman namin ay tila sumabog sa loob.

“Lewis…” tawag niya habang nakapikit at hawak ang aking braso.

“Yes?” tanong ko, mas pinapalapit pa siya sa akin.

“I’ve never done this before,” pag-amin niya, ang boses ay nanginginig.

Hinaplos ko ang kanyang mukha at ngumiti. “Then let me take care of you.”

Ang bawat galaw ay dahan-dahan, puno ng pag-iingat at pagmamahal. Hindi ko siya minadali—hinayaan kong maramdaman niya ang bawat sandali, bawat damdaming hindi ko kayang ipaliwanag.

“Lewis…” muli niyang tawag, ngunit hindi na niya natapos ang sasabihin.

“It’s okay,” bulong ko, hinihigpitan ang yakap sa kanya. “Just trust me.”

Ang bawat saglit ay naging mas espesyal habang ipinapaubaya niya ang sarili sa akin. Sa bawat haplos ng aking mga daliri sa kanyang balat, ramdam ko ang pagtitiwala at init na hindi ko pa naramdaman kahit kailan. At sa kabila ng lahat, alam kong hindi ko siya kayang saktan—hindi ko siya kayang iwanan matapos ang gabing ito.

“Lewis…” bulong niya, ang boses ay halos hindi marinig dahil sa ulan.

“I’m here,” sagot ko, pilit na sinisigurong hindi siya makaramdam ng takot o alinlangan.

Habang ang aming halikan ay patuloy na lumalim, ay nadama ko ang pagdami ng aking pagnanasa at libog. Ang bawat galaw at haplos ay nagpaparamdam ng kasiyahan at ligaya, na nagpapalakas sa aming pagmamahalan at pagtitiwala sa isa't isa.

Sa bawat sandali na kasama siya, ay nadarama ko ang kasiyahan at ligaya na tila'y walang hanggan. Ang aming pagmamahalan ay tila isang musika na magkasama naming pinakikinggan, na nagpapalakas sa aming ugnayan at nagbibigay sa amin ng ligaya at kapanatagan sa puso.

Habang ang aming halikan ay unti-unting humihina, ay napuno ang aking puso ng kasiyahan at pagmamahal. Ang pagiging kasama ni Rachell ay tila isang biyayang hindi ko maipagkakait, na nagbibigay sa akin ng ligaya at kapanatagan sa puso.

Nang magpatuloy ang aming halikan, hindi ko mapigilan ang sarili ko na magpaubaya sa init at pagnanasa na pilit na sumasalubong sa amin. Ang aming mga labi ay patuloy na nag-aalab, na tila nagbabadya ng isang walang hanggang pagnanasa.

Habang ang aming halikan ay patuloy na yumayapos sa isa't isa, hindi ko napansin ang aking mga kamay na unti-unting umakyat pataas sa kanyang katawan. Hanggang sa aking mga palad ay natagpuan ang malaking Cocomelon na kanyang dala.

Ang malambot na pakiramdam ng kanyang Cocomelon ay nagbigay ng dagdag na kaligayahan at libog sa aming pagtatalik. Ang paghawak ko rito ay nagpadama sa akin ng kakaibang kasiyahan at kaginhawaan, na tila nagpapalakas sa aming pagmamahalan at pagiging isa.

Ang init at alab ng aming pagmamahalan ay tila'y lumalakas pa habang ang aming halikan ay patuloy na lumalim. Ang bawat galaw at haplos ay nagbibigay sa amin ng ligaya at kapanatagan sa puso, na tila'y nagpapalakas sa aming ugnayan at pagkakaugnay bilang magkasintahan.

Sa bawat sandali na kasama siya, ay nadarama ko ang kasiyahan at kaginhawaan na tila'y walang hanggan. Ang aming pagmamahalan ay tila isang musika na magkasama naming pinakikinggan, na nagbibigay sa amin ng ligaya at kapanatagan sa puso.

"Continue, baby, it feels so good," Rachell exclaimed, her voice filled with pleasure.

"I took off Rachell polo uniform and her bra, revealing her large breasts. I squeezed and sucked on her n*****s, enjoying the taste and size of her breasts."

"Oh, keep going, Sir Lewis, it feels so good, hmm," she moaned, as I continued to suck and squeeze her breasts. While I was teasing her, she took my hand and guided it into her panties.

Nang ipinasok ko ang aking kamay sa loob ng kanyang panty, nilabas-pasok ko ang aking daliri doon.

Habang patuloy kaming naghalikan, pareho kaming kapos sa hininga. Ang aming mga labi ay magkasalubong sa isang mainit na halik, at sa bawat halik, tila nawawala ang mundo sa paligid namin. Ang init sa pagitan namin ay patuloy na lumalakas, nagpapalakas sa aming pagnanasa at gumagawa ng bawat haplos na mas kakaiba at mas nakakagiliw.

Naramdaman ko ang kanyang t***k ng puso na parang tugtugan sa aking dibdib, isang ritmo ng pagnanasa na bumabalot sa aming mga katawan. Ang lambing ng kanyang mga labi laban sa akin, ang init ng kanyang hininga na nakikisama sa akin—ito ay napakalakas, na tila hindi namin mapigilan ang aming sarili sa pagnanais.

Parang huminto ang oras habang kami ay naglublob sa isa't isa, ang aming mga katawan ay magkatabi, ang aming mga puso ay nagtutugma. Sa bawat halik, bawat haplos, lalo pang lumalalim ang koneksyon sa pagitan namin, na nag-uugnay sa amin sa isang sandaling puno ng pagnanasa.

At sa sandaling iyon, wala nang ibang mahalaga. Kami lang ang nasa isip, nawawala sa aming pagnanasa at mainit na halik.

Binaba ko ang aking mga halik patungo sa kanyang kweba at nilaplap ko ito, sinipsip ko pa ang kanyang peanut. "Ohh.. s**t, please more.. tuloy mo, nakikiliti ako hmm.. sarap ohh, yes. f**k, baby, gusto ko ang ginagawa mo. Baby, ituloy mo lang ohh, shit.." ang ungol ni Rachell. Mas binilisan ko ang paglaplap sa kanyang peanut at nilabas-pasok ko ang aking daliri sa kanyang kweba habang kinakagat-kagat ko ang kanyang peanut.

I immediately removed my pants and briefs, and I inserted my hotdog into her cave.

"Ohh baby, Rachell, you feel so good, baby..." I pounded her inside the car, knowing we wouldn't be seen because of the tinted glass.

"f**k, baby... ohh yes, I'll go faster, baby, get ready," I told her.

"Hmm," she moaned, "yeah sure, baby, go on, push it further, please. You feel so good, Sir. Lewis.”

I quickened my pace even more. "As you wish, baby," I said, accompanied by a moan.

I continued thrusting into her. "Baby, I'm coming," I hastened my movements even more. "Ohh, f**k you, Sir. Lewis," she whispered to me. It was so satisfying to hear her curse at me.

"Ohh.. hmm. Me too, Sir. Lewis, I'm about to c*m," Rachell said.

"Ohh f**k," we both said simultaneously as I quickly pulled out, realizing we had both reached climax without any condoms.

Sa dulo ng lahat, kapwa kami hingal at tahimik na nakatitig sa isa’t isa. Ang ulan sa labas ng sasakyan ay tila naging musika na lamang sa likuran habang pinagmamasdan ko ang kanyang mukha.

“You’re amazing,” sabi ko, pinapawi ang buhok sa kanyang mukha.

“You’re not so bad yourself,” sagot niya, nakangiti ng bahagya.

Sa gabing iyon, alam kong may nagbago. Ang koneksyon namin ni Rachell ay hindi na lamang basta pagiging customer at waitress. Mas malalim, mas masakit sa isipin na maaaring mawala, ngunit mas matamis sa bawat sandaling kasama siya.

At sa sandaling iyon, sa loob ng basang sasakyan, habang kapwa namin niyakap ang isa’t isa, alam kong hindi ko na hahayaang mawala siya sa buhay ko.