"Rosemary seni yalnız bırakmaya gelmiyorsun.Arkamı dönünce başına bir şey gelmesinden korkarak mı yaşayacağım?"dedi Jose Luis endişesini net bir biçimde belli ederek.
Rosemary o an karşısındaki adamın ne dediğiyle değil,onun için ne yaptığı ile ilgileniyordu.Çok sevdiği atını İrlanda dan buraya kadar getirtmesi inanılacak gibi değildi.Atının başını sevgi ile okşarken Jose Luis e çok içten bir şekilde gülümsedi.Aslında ona sarılmayı bile düşündü.Ancak buna cesaret edemedi.Oysa daha önce bunu bir kaç kez yapmıştı.Şimdi neden çekindiğini anlayamadı.Jose Luis in karşısında kendini küçük bir çocuk gibi mutlu hissetti.O kadar uzun süre olmuştu ki,birinden hediye almayalı.Aklına babasının yıldızı ona verdiği gün geldi.Henüz sekiz yaşındaydı.Ve bu güzel atta onun gibi küçüktü.Birbirlerine alışmal
