Nakasakay na kami ng sasakyan papunta sa presinto kung nasaan nakakulong si Angel. Masakit pa ang katawan ko lalo na ang perlas ng silanganan ko dahil hindi na naman ako tinigilan ni Jeremy kagabi. Mukhang sinulit niya talaga ang tatlong taon na magkalayo kami. Magmamadaling-araw na yata noong natapos ang sagupaan namin sa ibabaw ng kama.
Kaya naman heto kami at hapon na bago nakalabas ng bahay. Iniwan muna namin si Nexus sa pangangalaga ni Kerby dahil ang parents ko ay bumalik na ng America. Nakahawak si Jeremy sa kaliwang kamay ko habang ang isang kamay ay nasa steering wheel. Nakatingin lang ako sa labas ng bintana nang bigla kong maalala ang nangyari kahapon noong nag-aalmusal kami.
‘Di ko alam kung bakit bigla akong nairita nang maalala ko kung gaano ka-sweet si Arkie sa kanya kah
