Napatawa ako ng umalis na si Jeremy sa bahay. Kahit magalit pa siya sa akin ay wala akong pakialam. He deserves every hardship and pain. He's not the one who should call it quits. It should be me. Hindi ko matanggap na ganu'n lang niya ako balewalain pagkatapos niya akong gamitin.
Matalim akong napatingin sa pintuan na parang nandok. pa rin si Jeremy. Indeed, hell hath no fury like a woman scorned.
Bigla bumukas ang pintuan at iniluwa si Sandra-- ang pinsan ko at pinakamatalik kong kaibigan. Siya ang nakakaalam sa lahat ng inilabas kong luha dahil sa hinayupak na Jeremy na 'yun.
"Whoa! Are you gonna kill be ba with your stares?" anitong parang napako ang paa sa sahig at exaggerated na napahawak pa sa dibdib.
Hindi ko siya sinagot at inirapan lang siya. Napatingin ako sa mga basag kong
