---------
***Zariyah’s POV***
-
“Ang tagal niyo naman mag-usap.”
Napatigil kaming dalawa ni David nang marinig namin ang boses ni Aiden mula sa may sala. Napalingon ako, at nakita ko siyang nakaupo sa sofa—nakasandal, de-kwatro pa ang mga binti, tila ba matagal na siyang nandoon at talagang hinihintay kaming dalawa ni David na lumabas mula sa kusina. Hindi ko tuloy mapigilang mapaisip ba baka nakikinig siya sa pinag- usapan namin ni David kanina.
“Anong ginagawa mo dito, Aiden? Hindi ka pa ba umaalis?” tanong ko, pilit pinapanatili ang kalmadong tono kahit unti-unti nang sumisikip ang dibdib ko sa kaba.
“Nandito nga ako, so, malamang hindi pa ako umalis,” sagot niya, may halong sarkasmo at pang-aasar pa.
Nairita na naman ako sa papilosopong tugon niya. Parang lagi na lang ganito—lag
