Kagaya ng pagsilay ng bagong umaga ay ang patuloy pa kaming namuhay ng magkasama. Walang nagaganap na pagniniig, nangako kami na gagawin namin iyon kapag kaming dalawa ay kasal na. Hanggang sa intense na halikan lang at mahigpit na yakapan muna. Namuhay kaming mag-asawa sa iisang tahanan pero magkasintahan lang sa mata ng nasa itaas at ng aming mga magulang. Wala pa kaming dungis at bahid ng anumang kamunduhan.
“Anong nangyari sa kumpanya niyo, Kuya Geron?” isang hapon ay tanong ko sa kanya.
Kulay kahel na ang kalangitan na humahalik sa kabiyak ng karagatan na amin ngayong kaharap. Magkatabi kaming nakaupo sa plastic mat, nakatunghay sa papatapos na namang panibagong araw ng aming buhay. Nakasuot pa ako ng swimsuit at nakahubad naman siya at naka-short. Tangan ang tig-isang tasa ng amin
