Bağırmamla beraber Fuat sessiz kalmıştı. Sanki beni görüyordu. Ta gözlerimin içine bakıyordu. Sessizlik ortamı daha da geriyordu.
“Sözlerim ağır mı geldi?” dedim. Bu güne kadar sustum. Ben ezildim. Ben çektim bütün acıları. Sevmek benim en büyük suçum oldu. Lanetin oldu adeta. “Konuşsanıza Fuat Bey!”
“Gerçekleri bilmeden konuşmak çok kolay…” diyebildi sonunda.
“Hah! Gerçeklermiş! Benim bildiğim tek bir gerçek var! O da sevdiğim, aşık olduğum adamın beni en yakın arkadaşımla aldatması! İşte benim gerçeğim bu!”
“Yapmadım…” diye fısıldadı.
Gözlerim yanıyordu. “Ne?” dedim.
“Git buradan.”
Şaşırmıştım. İçin yanıyordu. Daha fazla hiç bir şeyi üstelemek istemediğimden bende fazla ileri gitmek istemedim.
“Size iyi günler dilerim!” Ağzımda sertçe çıkan kelimelerle beraber oğlumu da a
