1. Bölüm
Gelecek ayki Yeni sergim için kil işciliğimi sergiliyordum değişik motiflerde vazolar saksılar ve heykeller bu benim içim bir aşktı tabiki birde diğer aşkım var şımarık herif yine magazin sayfaların da gündem olmuş hırsımı kilden çıkartıyordum
2 hafta sonra leventte sergisi var her zamanki gibi ilk ben gideceğim
Selin arayıp bebekte ki Kafe de buluşalım dedi bende kabul ettim belki onu görürüm diyerek kafe onun arkadaşı demir e aitti ve sürekli orda takılıyorlardı duvarlardaki resimler ve çizimler kağana aitti içim ferahlıyordu onları görünce
Kafeye girdiğimde selin içerde beni bekliyordu içeceklerimizi sipariş ettik ve kafamı çevirmemle kağan yanında gamzeyle içeriye girdi arkadaşlarıyla selamlaşıp üst kata çıktılar. Artık bu sahneye alışmıştım 2 yıldır aynı kişiyle birlikteydi ve kabulleniyordum artık her akşam ağlamalarım azalmıyordu ama benimkide böyle uzaktan bir aşk işte..
Eve geçtiğim de annem elinde elbise çantasıyla karşıladı beni bir davete katılmamı istedi her zaman zormalazlar dı katılmam için ama bu şirketimiz düzenledıği bir etkinlik olduğu için katılmak zorundaydım abim ve ablam şirketten çoktan gelmişlerdi beni hep şımartıyorlardı abim güzel iltifatlar edip elmas bir kolye hediye etti bana ablam da muhteşem bir ayakkabı getirtmişti bana çok seviyorum onları
Gece etkinlik çok güzel başladı tabiki kağanın ailesine davetliydi
Ailelerimiz iş çevresinden tanışıyorlardı tasarım elbisemle gözlere çarpıyordum ilgi çekmeyi pek sevmem yavaş yavaş kokteylimi içiyordum kağanın annesi ve annem derneklerden samimiydi ve benim seramiklerimi çok seviyordu ama tabiki benim oldukları bilmiyordu hatta çok beğendiği bir vazomu annem aracılığıyla hediye etmiştim
Etkinliğin sonlarına doğru magazin boy boy resimlerimiz çekti ve eve geçtik gece nasıl uyudum bilmiyorum
Sabahın 7 siydi ve selin arıyordu gözüm yarı açık bir şekilde sabah sabah noldu kuzum diye tefonu açtım ve bana onun özel ders açtığını ve beni kaydettiğini söyledi önce çok şaşırdım afalladım sonra kahkaha attım sanırım delirdim :) selin benimle dalga geçti artık senin bir adım atman lazımdı diyerek
Haklıydı ben hep kalbimde saklamıştım onu uzaktan seviyordum hep ama hiç karşısına çıkamadım ilk okulda gördüm onu uzaktan kayıt günüydü bir güldü dünyalar benim oldu sanki dedim öldümde cennettemiyim