CHAPTER 11
483 Words
Binuksan ko na yung pinto saka pumunta ng cr para magshower, matapos akong magshower. Nagbihis na ako only wearing a short. It's okay if I'm wear kind of this style.
Humiga na ako sa kama saka natulog at papasok pa ako bukas para sa trabaho. Being a CEO it's hard sometimes to handle a big company.
*Kinabukasan*
Umaga akong nagising para maghanda ng almusal siguro hindi pa iyon nagigising. Bakit pala ako ang naghahanda nito? Dapat siya ang gumawa, siguro kailangan namin itong pag-usapan about the roles in this f*cking house!
Ilan minuto ang nakalipas bumaba na ito at nakabihis na siya.
"Let's eat wife take your sits." Sumunod ito saka umupo sa tabi ko.
"About the rules in this house. We talk about it after your class."
"Hmm. Pwede bukas na lang natin ito pagusapan?" Tanong niya.
Napataas naman ang kilay ko "And why?"
"I'm going to my gig and maybe I'm late going home." Sagot niya.
"No! You are not going to somewhere. Just straight at home."
"No!"
"Whether you like it or no YOU.ARE. NOT.GOING.TO.SOMEWHERE! I'll fletch you after your class." Giit na sabi ko.
Tumayo na lang ito at lumakad na paalis.
"Aalis na ako. Nawalan ako ng gana."
"Hindi ka aalis hanggat hindi mo inuubos yan." Seryoso na sabi ko.
"Wala nga akong gana!" Galit na sigaw niya, saka na lang itong umalis. Napabugtong hininga na lang ako na parang may magagawa pa ako.
Babaguhin ko yung pag-uugali niya ng hindi niya magawa ulit sakin iyon.
Nakakaapak ng pagkalalaki, pag ako napuno ewan ko lang kung ano magagawa ko sa kaniya. Konting pasensia pa Alexander okay.
Dale's POV
Pagkaalis ko pa lang hindi ko na alam kung ano ang magagawa ko pagkatapos ng sagutan namin kanina.
Pumasok na ako sa university. Ginawa lahat ng routine ng isang studyante, pag katapos ng klasi tulad ng sinabi ni xander ay sinundo ako nito. Mukhang hindi siya nagbibiro kanina.
Tinawagan ko kanina yung may ari ng resto-bar kung saan ako kumanta sinabi ko na hindi ako makaka-attend kasi masama yung pakiramdam ko naiintindihan lang ako nito saka ako nagpasalamat.
Pagkarating sa bahay dumeretso kaagad kami sa living area saka ako umupo at humarap sa kaniya.
"Umpisahan mo na para makapagpahinga na ako.” Sabi ko.
"Maliban sa akin na nagluluto at nagaasekaso, ikaw din dapat dahil asawa kita."
"Are you kidding me?" Hindi makapaniwalang tanong ko.
"Hindi ko na kailangan problemahin iyon."
"Haist naman!" Inis na sabi ko.
"Papasundo ko din si manang bukas para may kasama tayo dito." Pumayag na ako.
"One more thing, deretso bahay ka na pagkatapos ng klasse mo hindi mo na kailangan ng pumunta sa resto-bar para kumanta kung tutuusin naman ako na ang bahala sa lahat huwag matigas ang ulo at huwag ka ng tumaggi dahil hindi kita papayagan sa ganyan." Mahabang saad niya.
Wala na yata akong magagawa kundi ang sumang-ayon sa kagustuhan niya.
- Writer
