" Aşk olsun kızım senin evin var ya! Dün, Yiğit benim evim, herşeyim dememiş miydin."
"Evet demiştim ama! "
Yiğit, " Anne ,baba teşekkür ederim. Bize sahip çıktığınız için..."
" Erkekler çıkın, kızımızın üzerini değiştirelim."
Murat amca, Cem, Yiğit odadan çıktılar.
" Emel teyze, ben pansiyona gitsem daha iyi olur. Ailemin haberi yok, sizde kalmam uygun olmaz efendim."
" Biz düşündük kızım, arkadaşlarında bizde kalacak. Hesabı ödeyip çıktık pansiyondan. Bursa'ya gidene kadar bizimlesiniz. Hem oğlumda, arabada yatmaktan kurtulur."
dedi gülerek.
" Çok düşüncelisiniz efendim."
Üzerimi değiştirdim odadan çıkıyorduk. Yiğit koluma girdi.
" Hayatım yürüyebiliyor musun ? İstersen kucağıma alayım? "
" Yürürüm canım. "
Gülümseyip, kulağıma doğru fısıldayarak,
" Her akşam kucağım
