"Yiğit çok mutluyum. Artık bize kaldı karar vermek. Sen ne istiyorsun Yiğit? Baba olmaya hazır mısın?"
"Ben çocukları çok severim. Bir de ikimizin aşk meyvesi, çok güzel olur."
"Yiğit sana aşığım." Öptüm yanağından. "Nereye gidiyoruz Yiğit? " "Tatlı yemeye." "Ne alaka? " şaşırmıştım.
"Odamızı kutlayacağız ya efor lazım."
"Dondurma da isterim."
"Biz zaten taylıyla, dondurma değil miyiz?" İçimden düşündüm bir an.
"Haa öyleyiz canım," Gelmiştik.
"Ne yesem? Hım buldum baklava yanın da dondurma." "Yiğit sen?"
"Bende ondan istiyorum."
"Eve de alalım annemler yer."
"Tamam canım alırız." Çok iştahlı yemiştim.
"Oh be! " dedi Yiğit. "Niye ki?"
"Bir haftadır birşey yemiyordun, " Gülümsedim.
"Artık yerim kafam rahat. Önümüz ay iğne vurunmayacağım. Bebeğimiz bize ne zaman gelmek
