"Heto na ang tinitirahan namin ni Kuya," aniya habang dahan-dahang binubuksan ang pinto ng kanilang tinutuluyan.
Bumungad sa akin ang kulay puti na pintura sa bawat pader na nagpaaliwalas lalo ng lugar na ito. Malinis ang bawat gilid at nasa ayos ang mga gamit kahit medyo hindi ito kalakihan pero sapat ito para sa kanilang dalawa. At sa tingin ko'y sapat din ito para sa aming dalawa ni Kyle.
"Bakit nga pala mas piniling mag-stay ni Edward doon? May tinitirahan naman pala siya tapos mas pinili niyang manatili sa lugar na 'yon, iritang-irita pa naman siya sa mga pasyente namin," natatawa kong sabi kay Kyle dahil puwede naman palang umuwi rito si Edward lalo't may kotse naman siya.
"Ayaw niya nang umuwi."
Unti-unting nawala ang ngiti sa labi ni Kyle at naramdaman ko na lamang bigla ang
