Montepalma Series 2: Trapped by His Game

Kabanata 21

It's our last day in Calatagan, Batangas. Nakakalungkot lang kasi hindi ko masyado nakasama ang Lolo at Lola niya. Ang mahalaga naman ay naging close ko ang mga pinsan niya.

Dinner time na at nagyaya si Valdus na kumain kami sa labas. Dito raw siya nakatira kaya may gusto siyang i-recommend.

Nakahanda na ang SUV para isang sasakyan na lang gamit namin. Kanina pa nga nagrereklamo si Johann na nagugutom na raw siya.

"I hope the food he recommends is worth it," reklamo ni Johann.

Nilingon siya ni Valdus. "I can f*****g stop the car and we will let you out. You are so annoying!"

"Sanay ako kumain sa fine dining. I hope it's clean."

"f**k you!"

Mukhang nag-iinit ang ulo ni Valdus kay Johann. Sadyang lumaki na mayaman si Johann at hindi pa ata siya nakakakain sa mga gano'n.

"I already tried eating mami and pancit. It's very good!" Maih said, in an enthusiastic tone. Kinurot niya sa braso si Johann. "You are so maarte. Hindi bagay sa'yo."

Johann scoffed. "I'm not maarte, Maih. Hindi pa nga ako nakakakain sa mga gano'n na kainan."

"Huwag ka naman mag-inarte kapag nandoon na tayo. Baka palabasin pa tayo dahil sa'yo. Masarap nga raw iyong sisig doon."

"He's a f*****g spoiled brat. Hindi ka niya maintindihan," Hansen interjected.

Nagpakawala ng mahabang buntong hininga si Johann. Pakiramdam niya pinagkakaisahan na naman siya ng mga pinsan niya.

Nakayakap lang naman ako sa braso ni Nik habang nakapulupot ang kamay niya sa bewang ko. Masasabi ko na nag improved iyong relasyon namin sa isa't-isa. We are more likely acting like a real couple when it's not.

Gusto ko lang naman sulitin ito. I've never felt this feeling before. It feels foreign and mysterious. All I know is that I am slowly falling in love with him.

I know it's bad. Bawal nga kami mainlove sa isa't-isa pero ito ako ngayon ay nahuhulog sa kaniya. I know we shared a mutual bond and feelings. I can feel it. Hindi ako tanga.

But I hope I'm not assuming.

Hays. Gutom lang ito Sianna. Ito na naman ako ay nago-overthink about sa amin ni Nik. Alam kong ako ang luhaan sa dulo. Sa totoo lang nawawalan ako ng pakielam kasi ang saya ko ngayon. Parehas kaming masaya sa isa't-isa.

Kahit ba alam kong babaero si Nik, hindi niya nakalimutan maging gentleman sa akin. Ayaw niya ngang nababastos ako. Ayaw niya may mangyari sa amin na hindi ko magugustuhan. Damn him. Dahil sa gano'n ay nahuhulog ako ng husto.

Huminto na ang SUV sa tapat ng isang kainan. Maraming tao kumakain at masyadong busy ang mga waiter. Simple lang naman siya na kainan. May mga lamesa rin sa labas kung gusto ro'n kumain. At masyadong mahangin ngayon lalo na't gabi na.

"Tara na. Marami pa naman tao," Valdus announced.

Nakasimangot lang si Johann at siya ang nauna na bumaba sa SUV. Nakita ko na napailing na lang sa kaniya si Hansen dahil kapatid niya itong nag-iinarte ngayon. Honestly, I find it cute pero sana huwag i-judge agad.

"Naku, gutom na ako sobra. Naamoy ko iyong pancit canton!" si Gwen nang makababa sa SUV.

Kami ang huli na bumaba ni Nik. Nakita ko na kinakausap ni Valdus iyong waiter kaya nag-utos ito na ayusin ang lamesa para sa amin. Paano ba naman kasi ang dami namin.

Kasama rin namin ngayon si Ajax. Kaya masyadong tahimik lang si Maih pero minsan ay kinakausap namin siya ni Gwen. Ang hirap pala kapag bantay sarado ng Kuya.

"Kumakain ka rin ba ng ganito?" I asked.

"I only ate lugaw," he replied. Nakapamulsa siya sa bulsa at tiningnan ako. "It won't hurt if I try eating another food that's cheap."

Napangiti ako. "Hindi ka rin maarte tulad ni Johann?"

"No, I'm not. It tastes more delicious than a five star restaurant."

"I'm glad you are open minded about it."

He chuckled. "I'm not a stupid like Johann."

Hinampas ko iyong braso niya. Madalas talaga nila pinagtutulungan si Johann kasi masyadong makulit at masiyahin ang pinsan nila. Maayos naman kasama si Johann. Pero maarte nga lang siya.

"Dito na kayo! Maayos na iyong lamesa natin!" anyaya ni Valdus.

Sumunod na kami roon at umupo na sa upuan. Nakahalukipkip lamang si Johann habang pinagmamasdan ang kabuuan na lugar. May isang waiter na naglalapag ng libreng sabaw sa amin.

Moreno si Valdus at masungit. Pero halata sa kaniya na simple lang siya kahit isa siyang Montepalma. Marunong siya makisama sa mga tao na simple lang ang buhay.

Tinuro ni Johann ang sabaw. "What is this?"

"Sabaw iyan ng sinigang, bobo," Gwen hissed.

"Wow! Bobo agad?" Mas lalo sumimangot ang mukha ni Johann. He looks so offended. "Ang gwapo ko naman para maging bobo."

"Oo, gwapong bobo."

Mas lalo tinukso si Johann dahil binara siya ni Gwen. Tinapik na lang ni Nik iyong balikat ni Johann. Humagalpak ng tawa si Hansen at Ajax sa gilid.

Nanahimik na lang kami ni Nik at ayaw ko siya na mas lalong asarin si Johann. Kawawa naman kasi iyong tao. Tahimik akong humigop ng sabaw. Ang sarap naman. Meron pa ngang gulay at kamatis. Kulang na lang talaga iyong baboy.

Dumating na ang dalawang waiter at nilapag na iyong inorder namin. Naglaway ako ng husto dahil nilapag na iyong malaking serving ng pancit canton, lomi, sisig, at lechon kawali.

"Self service rito. Tulungan niyo ako," si Valdus na sobrang strikto ng boses. Tumayo na siya para kumuha ng kubyertos sa amin lahat.

Si Maih na lang ang nagpresinta na tumulong kay Valdus. Mas lalo ko naramdaman iyong gutom nang makita ko iyong sisig. Paborito ko pa naman ang sisig kasi masarap.

Nang bumalik sina Valdus at Maih, nagsandok na ako ng kanin kay Nik para naman makakain na siya. May bitbit malaking sprite si Valdus at nilapag na iyon sa lamesa.

"Tingnan natin kung mandiri itong si Johann. Matakaw din ito e!" Turo pa sa kaniya ni Hansen.

Johann rolled his eyes. "f**k you, dude. Nanahimik ako rito."

Sinaway na sila ni Valdus para manahimik na. Nagsimula na kaming kumain lahat at sarap na sarap ako sa sisig at mami. Ang dami kasing toppings.

And Johann was eating every dish on our table, tuloy-tuloy lang siya kumakain. He can't deny that the food is delicious. He doesn't want to break his ego. Pero hinayaan na lang siya i-enjoy iyong pagkain para masanay na siya.

Tapos iisang baso lang gamit namin ni Nik sa pag-iinom. Sabay kaming kumuha ng baso at bahagya ako natigilan.

"You drink first," he urged.

I chewed my lips. "Are you sure?"

"Of course. Ladies first."

Hindi na ako nakipagtalo sa kaniya dahil nauuhaw na talaga ako. Uminom na ako at nagsalin ako ng sprite para naman sa kaniya. Wala lang naman sa kaniya kung mag share kami.

"Tss. I will never do that," ani Johann. He wrinkled his nose as he watched us. "That is unhygienic. And sobrang landi niyo sa harapan namin."

Nik scoffed. "f**k you, man. Kawawa sa'yo ang magiging asawa mo. Sobrang arte mo daig mo pa babae."

"Tama ka, dude. Ang arte ni Johann, kung sinu-sino naman kinakama!" Gwen agreed.

"Seriously? Hindi niyo ba ako kaya makipagsagutan sa akin isa-isa?" Inirapan sila ni Johann at nagpatuloy na sa pagkain niya.

"Are you gonna cry?" Ajax teased.

"Why would I cry? Fucker!"

Nagkwentuhan lang kami saglit at naubos na namin iyong pagkain. Hanggang sa narinig namin na kumidlat. Napanguso ako habang nakatingin sa langit.

The sky is so dark, as if I was staring at the infinite abyss with the thunder roaring in the sky. Until the rain starts pouring on the ground. Slowly by slowly… It is already raining heavily.

I shivered in the cold when the cold breeze touched my skin. I saw Nik walking towards my direction. His hawk eyes are watching me. It is so intense that it could make me melt in any minute.

"Are you cold?" he asked, in a deep tone.

"A little bit…" I replied. Niyakap ko na iyong sarili ko at nakasilong pa rin kami sa bubong. "Nagbayad na ba ang pinsan mo?"

He nodded his head. "Yeah. He knows the owner of this restaurant."

"Bakit mas pinili niya na tumira rito at maging simple lang?"

"He hates his father." Naramdaman ko siyang nakatayo sa likod. Kahit ba medyo matangkad ako ay mas matangkad naman sa akin si Nik. "Her mother owns a hacienda here in Calatagan. Simple lang buhay nila."

"How about you?" Ngayon ay nilingon ko siya. Bahagya siya yumuko para matingnan iyong mukha ko. "Are you willing to live a simple life? Like this?"

He licked his lips. "Kaya ko. Basta kasama kita sa hirap at ginahawa…"

The sudden head rushes through my cheeks. Napanguso ako habang iniiwas iyong tingin ko. Dahil sa sinabi niya ay bumilis iyong pintig ng puso ko. I laid my forehead on his chiseled chest.

"You really know how to make me blush, huh?" I giggled.

"You look even beautiful with your red cheeks."

Nakita ko na naglakad na ang mga pinsan niya sa gawi namin. Kaya tumalikod na ako sa kaniya kasi nahihiya talaga ako kapag nilalambing niya ako sa harap ng mga pinsan niya. Mas lalo siyang tinutukso.

Tinapik ni Hansen balikat ni Nik. "Damn. You are so smitten!"

"He is f*****g whipped by Sianna," Johann laughed. Magkatabi na sila ngayon ni Nik at pinagmamasdan iyong ulan. "Kailangan na natin umalis bago pa bumaha."

"Wala tayong payong!" ani Maih.

Nakita ko na inaakbayan siya ni Ajax na nasa gilid niya. Si Gwen naman ay may pinipindot sa kaniyang phone. Habang si Valdus ay nakapamulsa habang nakatingala para panoorin iyong ulan.

"Let's just run, guys," Johann suggested.

Hanggang sa may pumasok na ideya sa utak ko. Humakbang ako habang nakaangat ang kamay. Nakangiti ako habang niraramdaman ang ulan.

"Oh my! Baka magkasakit ka!" Gwen said, in a curious tone.

Pero ang atensyon ko ay nasa lalaki na nasa harapan ko. Siya ang dahilan kung bakit iba na ako ngayon. I'm not actually different— the real Sianna came back.

Nilahad ko iyong kamay ko para yayain siya maligo sa ulan. Napangisi siya sa ginawa ko at tinanggap iyong kamay ko. Napatili ako nang bigla niya ako buhatin sa bewang at umikot-ikot kami.

"Ang corny naman…" Johann murmured.

Hinila ni Maih iyong tenga niya. "Shut up! It's actually sweet!"

Dahil sa sinabi ni Maih ay binuhat ni Ajax si Maih na pa bridal style. Humagikhik na lang si Maih habang nababasa na siya ng ulan.

Ang siko ko ay nasa balikat niya habang buhat niya ako sa bewang. Naka-angat ako habang nakatingin sa kaniya. Mas lalo ko binaba iyong ulo ko para halikan siya sa labi. Napadpad ang isang kamay ko sa pisnge niya habang tinagilid niya ang ulo ko para mas lumalim ang halik namin.

We are kissing each other so smoothly and passionately. We don't care if it is raining but I found comfort through the rain because of him.

When our lips slowly parted ways, his lips became red and moist. His stern eyes are directly looking at me and I could see the stars in his eyes while looking at me.

"Be mine forever, Sianna…" he whispered.

Napalunok ako. "Yes…"

"I want you this close to me. Ayaw ko ng wala ka."

"Mas hindi ko rin kaya…"

Nanghihina ang boses ko kasi totoo talaga ang sinasabi ko. Alam ko na hindi ko ginagamit iyong utak ko pero nahuhulog na ako sa kaniya. I don't care if he is playing… if letting him play my feelings will make him stay, then so be it. Ayaw ko na mapunta siya sa akin. My heart also wants him this close.

Dahan-dahan niya ako binaba pero hindi lang doon natigil. Naglaro lang kami sa ulan at laking gulat ko na pati mga pinsan niya ay naliligo na sa ulan. Si Johann at Gwen na lang ang natitira sa silong.

Johann looks hesitant if he wants to join us or not. Meanwhile, Gwen is being a doctor and she keeps warning Maih that she will get a cold afterwards.

Tinuro ni Johann si Gwen. "Makinig naman daw kayo sa doctor."

"Shut up! Wala na tayong magagawa kasi nag-eenjoy na sila maligo sa ulan!" Napailing si Gwen habang pinapanood kami. Niyayaya pa siya ni Hansen pero umiling siya. "Manahimik ka rin, asshole!"

"Jesus Christs! Bakit ang init ng ulo mo?"

"They will get sick afterwards, Johann!"

"Ito dapat sagot sa init ng ulo mo e."

Tinakip ko iyong bibig ko sa gulat dahil binuhat din siya ni Johann at dinala sa gitna ng kalsada. Pinaghahampas siya ni Gwen sa dibdib niya. Tumawa kami ni Nik habang naka hilig ang ulo ko sa braso niya.

I felt his pinky finger trying to play with my fingers. I stifled a smile when I initiated to lock our hands together. Holding him while I'm this close to him feels like a home. I never thought I would find my home in a person like him.

Kung ano ang kinamumuhian ko noon ay paunti-unti ko na nagustuhan. I hate rain. When my mother was dying on her deathbed, it was raining heavily until her burial day. Hence, I started to loathe the rain because the person I really love was no longer with me.

I couldn't even believe myself that I am very attached to Nik. I built a brick around my heart for how many years to protect myself.

But being in love with him means taking a risk and offering my heart to him.