الفصل التاسع والعشرون :- نادين بتأكيد :- لا من الناحيه دي اطمني على حسب ما فهمت من مراد عن آسر أنه مش راجل شهواني ولا عينه زايغه وبيكتفي بمراته وعمره ما ي**ن أبداً فرح بخجل :- ده لو واخد كل حقوقه من مراته نادين بإستفهام :- وهو انتي كنتي مقصره في حقه فرح :- ما هو مش واخد مني ولا حق ولا باطل نادين بغباء :- وده يعني ايه إن شاء الله فرح بغيظ :- بت انتي ركزي معايا فيه إيه نادين بصدمه :- اوعي تقولي انك انت وهو ? فرح بخجل :- أنا وآسر عايشين اخوات مقربليش نادين بصراخ :- ناااااااعم يا عمر مش طالبه هزار فرح بضحك :- اقعدي فضحتيني الله يحرقك نادين :- قولي انك بتهزري إنتي بتتكلمي بجد فرح بغيظ :- ودي فيها هزار بتكلم بجد نادين بغضب :- انتي عارفه من حق آسر يطلقك مش ي**نك بس انتي اتجننتي يا فرح ليه حرام عليكي فرح بدموع :- خايفه .. خايفه اقرب واسمح لنفسي واسمحله يقربلي ويعلقني بيه

