Borrowed Love

Chapter 24 Threat

Yama

Simula nong nagkita kami ni John uli di na ako mapakali, marami ang bumabagabag sa akin. Di ko makalimutan ang binitiwan niyang salita na kukunin niya akong muli.

Dati naman close kami, magkasama sa buhay, magkakampi, iisa ang pangarap namin ang makaahon sa kahirapan. Pero anong nangyari sa amin sa ngayon? Biglang nag-iba na ang direction ng aming buhay, ang aming plano at samahan.

Kay layo na nang narating sa ilang buwan na pagkahiwaly namin. Bigla na kaming naging di magkakilala, may harang na nakapagitan sa bawat isa.

Simula nong nakita ko siya uli, namamatyagan ko na siyang nakatambay minsan sa labas ng bahay ni Rox at di ako nagpapakita sa kanya. At di siya pinapansin kapag nakikita ko siyang nakatanaw sa malayo kapag magkasama kami ni Rox.

Ayaw kong magcause ng scene at makarating pa kay Rox ang pagpakita niyang muli. Maraming kinaharap na problem siya ngayon. Ayaw ko ng dagdagan ang alalahanin niya. Di ko makalimutan ang nangyayari sa nagdaan na araw.

"Kumusta ang investigation tungkol sa sunog ng planta?" Minsan kausap ko kay Rox nong pagkarating niya galing planta, kita ko ang sobrang pagud dahil sa pagpupuyat.

"It was a well plan, sinabutahi ang pagkasunog nito. According sa result ng investigation a certain employee na may galit sa head niya ang may gawa nun." Napakunot ang noo ko. Di pala basta basta ang nangyari kasi intention.

"Bakit naman daw? Anong dahilan niya para gawin yun? For sure may malaking siyang dahilan, di basta gagawa ang isang tao na ikakasira niya kung walang matinding dahilan " Point out ko sa aking view to know the different side of the story.

"According to the report na nakarating sa akin, this employee ay nagalit kasi sinususpende ng head dahil sa palaging absent sa trabaho. His reason for being absent is nasa hospital ang anak niya dahil may sakit at single parent pala but ayaw makinig ang head at sinususpende for a week."

"Ay may reason pala kaya lang di maganda ang ginawa niya. Pero di din natin masisi yung tao kasi baka dahil sa sobrang stress, pagud at hirap sa buhay. Nawalan siya ng pag-asa tapos knowing nasa ospital ang anak, trabaho niya ang source of income plus single parent, wala siya sa kanyang right judgement sa time na yun."

Pahiwatig ko sa aking opinion.

"You are right babe. I will still dig into this story coz a case like that someone is in emergency can file a leave, it's understandable. I want to know the buttom line on this. What makes this man commit a big mistake and knowing someone got hospitalized dahil nadamay sa sunog."

"May nasunog? Kumusta naman daw ang kalagayan niya?" I was shocked, akala ko walang nadamay.

"Yes dahil he helps na maapula ang sunog kaagad. Matagal kasi nakarating ang fire rescue. Some livelihood affected dahil sa temporarily stop ng operation and some other businesses were affected as well."

Ang laki ng responsibilidad na nakaatang sa kanyang balikat ngayon.

"Ligo ka na para makatulog kana agad para makabawi ka ng lakas."

Tumalima naman at hinanda ko ang kailangan niya after maligo. Pagkatapos niya ako din ang sumunod.

"What? Can you repeat that statement again?" Rinig kong bulyaw ni Rox sa kabilang linya pagkalabas ko galing banyo.

"What makes them do that? Who are they to question me na para bang ang laki ng inambag nila sa company ko. Tell them to have an emergency board meeting tomorrow. Pwede kong isauli sa kanila ang investment nila."

Ramdam ko ang galit niya kaya nilapitan ko siya at tinapik ang balikat.

"Hinay hinay ka lang, wag magpaapekto sa problem. Lahat yan maresolve din basta maging mahinahon lang."

"Di ko mapigilang magtaas ng boses. They put me on high. Akalain mo, they are now questioning my capability in running my business? They are asking kung nasaan ako sa time na yun? Am I not having the right to enjoy my time or to have a free time?"

"They are threatening me to pull out their stocks kapag di agad na resolved ang problema and be back to its best operation. Kahit ora mismo ibigay ko sa kanila ang investment nila. Di ko sila kailangan."

Nafeel ko talaga ang galit niya.

"I-relax mo muna ang sarili. Wag muna isipin yun. Ipahinga mo muna ang isipan at katawan, bukas mo na uli yan harapin. Ikaw ang talo kapag hinayaan mo na malupig ka ng problema." Pagtatapos ko sa usapan. Dinala ko na siya sa higaan.

"Thank you babe for being here. Just talking to you at mailabas ang saloobin ko is enough for me. Iba sa pakiramdam na may kashare ka sa pinagdaanan mo. You make me feel na kaya ko lahat. I really appreciate your presence."

Seryoso niyang sabi while looking into my eyes and touching my face. I see sincerity in it. He gives me a kiss after that.

Masaya ako na ganun ang impact ko sa kanya.

Kinabukasan sumama ako sa meeting niya para alalayan siya. Nagpatawag siya ng meeting sa lahat ng board of directors at lahat ng investors ng company na yun.

Andun ang secretary niya sa tabi namin. At first nagtataka siya kung sino ako sa buhay ni Rox, di pa kasi niya ako nakilala, di pa ako dinala ni Rox sa kanyang opisina. Gatherings lang ang atinan ko and I serve as his girlfriend or escort.

Nang makita ng secretary na hinawakan ako ni Rox sa kamay, alam ko naintindihan na niya kung sino ako sa buhay ni Rox.

Pagpasok pa lang namin sa malaking hall, conference room ata tawag dun. Nakita ko na marami ng taong nakaabang kay Rox.

He walks like a king katulad ng parati kong nakikita sa kanya. Walang intimidation akong nasesence. He is confident na humarap sa lahat.

Nanatili ako sa gilid sa may table niya kasama ng secretary at si Rox ay pumunta sa gitna ng mesa at umupo dun to have his announcement.

"I have received a report na nagbabalak kayong magpull out ng stocks dahil sa nangyari." Matikas na panimulang saad ni Rox sa lahat. Isa isa niyang tiningnan ang bawat isa na nasa room.

"Whoever wants to pull out their investment, tell me now at ibibigay ko agad ang share niyo. I don't need such a mind set na kapag may kaunting problema instead of helping me out mas dinagdagan nyo pa ang problema ko."

Bigkas niya sa salita na may diin at may pinatamaan.

"Sa lahat ng andito ako ang mas naghirap. Ako ang walang tulog at walang pahinga and all of you are just in the comfort of your home and this is what I have to hear?" Ramdam ko ang bawat pagkadismaya niya sa lahat.

"I don't need your investment. I am running my empire more than a decades and I made it on my own. Remember di ako ang nagpursue sa inyo. Kayo ang kusang lumapit sa akin to have your ties with me. I don't need such a mentality in my team that will drag me down."

Walang nagsasalita sa room, sobrang tahimik ng lahat.

"Bago kayo magsalita, tiyakin nyo muna kung ano ang naiambag niyo sa negosyong ito. This is my work of art, my own brain and my own piece. Ako ang naghirap, nakisali lang kayo sa finished product."

"Whoever wants to pull out, come to my office and expect your money to be in your bank account as soon as possible. Don't threaten me like baguhan ako sa negosyo. I have proven myself already in this business."

Wala parin nagsasalita to counter Rox or magpaliwanag man lang about sa plano nilang pag pull out.

Nakita kong tumindig si Rox sa kinauupuan, inayos ang kurbata at suit na suot. Naging alerto din kami ng secretary niya.

Umalis si Rox sa conference room na mataas ang noo. Walang bakas na kaba or alinlangan. He leaves the people around hanging. Ang iba di makapaniwala sa narinig at iba naman ay guilty.

Nagmamadali kaming sumunod kay Rox sa labas, iniwan namin ang room na tahimik parin, di pa makarecover ang nga board members.

Isa ito sa nagustuhan ko sa kanya. He knows what he is doing at di mo madaling ma-intimidate. He screams of security at nadadala ako sa seguridad na yun. Feeling ko walang pwedeng magsamantala sa akin or manira sa akin kapag andiyan si Rox.

Sumunod kami ng secretary niya patungo sa kanyang opisina. Ngayon pa lang ako nakatapak sa lugar na ito. Ramdam ko ang nga matang nakasunod sa amin or sa akin lang. Siguro nagtataka ang employee niya kung sino ako. Bago ako sa paningin nila.

Pagkapasok namin sa loob. Deretso ang secretary niya sa kanyang cubicle at nakita ko si Rox pumasok sa isang pintuan pa. Kaya sumunod ako sa kanya.

Ramdam ko ang tension mula sa kanya. Alam kong galit pa siya dahil sa nabalitaan. Kahit nakaupo na sa kanyang upuan, ang tingin ay nasa malayo, ang mukha di maipinta, ang kamao ay nakakuyom, alam kong pinigilan lang niya ang sarili.

Unti unti akong lumapit sa kanya at hinawakan ang kamay na nakakuyom at hinawakan ang kanyang noo. Gusto ko siyang kumalma pero di ko alam kung papaano.

Tiningnan niya ako sa mata. Di ako nagsasalita, gusto ko lang iparamdam na nariyan lang ako sa kanyang tabi.

Nakita ko na unti unting nagbago ang kanyang expression at hinawakan ako sa baywang para mapapalapit sa kanya. He lay his head into my belly. At hinahaplos ko lang ang kanyang buhok.

"Thank you babe for being here. Just seeing you makes me calm. You brought peace to my troubled mind. I seek comfort in your presence."

"Wag kang magpadala sa iyong naramdaman kasi marami ang nakasalalay sayo, marami ang umaasa. Anumang problema ay may kalutasan. Hayaan mo na lang sila."

Upon looking back sa nangyari sa nakalipas na araw, di ko pwedeng sabihin sa kanya ang about kay John. Masyado na siyang problemado para alalahanin pa ang maliit na bagay at dagdagan ang iniisip.