Zashee’s POV
I feel nervous as I followed him. I am afraid to ask kung ano yung emergency na sinasabi niya.
I cannot think straight as I moved towards my car pero bago pa ako tuluyang makalapit ay hinawakan na niya ang mga kamay ko.
“Dun ka nalang sa sasakyan ko sumakay. Ipapakuha ko nalang yan mamaya.” Saad niya. Mas lalo akong kinabahan. I gave him my car key at sumunod sa kanya patungong kotse niya.
I keep praying na sana walang masamang nangyari sa parents ko o sa kapatid ko.
Tahimik lang ako habang binabagtas namin ang daan pauwi ng bahay.
Napakunot ako nang itigil niya ang sasakyan sa isang restaurant.
“Akala ko ba may emergency sa bahay? Anong gagawin natin diyan?”
Huminga siya ng malalim at tumitig sa akin.
“I haven’t eaten yet. I’m starving.” Mahina niyang sad. It’s pa
