Tahimik ang gabi sa isla, pero hindi payapa ang pakiramdam ko. Pakiramdam ko ay meroon Hindi magandang mangyayari.
Habang nakahiga ako sa maliit na silid, gising ang diwa ko. Ang hangin mula sa dagat ay pumapasok sa bintana, dala ang amoy ng isda at ang mahinang ugong ng alon. Dapat sana’y nakakaaliw iyon, pero ngayon, parang babala.
Nakakatakot at nakakabahala.
Maya-maya, may narinig akong mahinang katok sa pinto. Bumangon agad ako at binuksan iyon. Si Trina ang nasa labas, seryoso ang mukha.
“May nakita kami,” bulong niya.
“May ilaw sa dagat. Hindi nag-iisa masama ang kutob ko na natunton na nila tayo.”
Biglang bumilis ang t***k ng dibdib ko. “Ilang sasakyan? ”
“Hindi pa sigurado. Pero mukhang paparating na sila dito anomang oras,” sagot niya.
Tumango ako. “Gisingin mo ang lahat
