(Lexie Monteverdi’s POV)
Pumasok ako sa loob ng mini house, at agad kong naramdaman ang warmth na nagmumula sa fairy lights at sa maliit na fireplace corner na medyo may glowing embers pa. Ang aroma ng herbs at wooden furniture ay nagbibigay ng calming vibe—parang instant stress-reliever.
Elian ay nakatayo malapit sa small table, medyo nakasandal sa wall, at nakatingin sa akin na parang nag-aantay ng subtle cue kung anong susunod kong gagawin. Ang presence niya, tahimik pero intense, ay parang gravity na hindi mo maiiwasan.
“Wow, it’s cozier than I imagined,” sabi ko, sabay lapit sa center ng mini house. “Feels… personal.”
“Yeah,” sagot niya, sabay ngiti. “Someone put a lot of effort into this. Looks like the perfect spot to escape from everything.”
Tumango ako, sabay lapit sa table p
