19

1143 Words

Sahneden indiğimde çantamı bıraktığım masaya ilerledim ve telefonumu alıp gelen mesajlara baktım. Yoongi ne yaptığımı soran bir mesaj attığında ona cevap verip telefonumu tekrar masaya bıraktım. Bakışlarım yanımda duran Namjoon'a döndüğünde bıkkın bir nefes verdim çünkü şu an bana kedi yavrusu bakışları atarak ikna etmeye çalışıyordu. "HaeWon, lütfen ama. Bu sahneye ilk çıkan sensin ve hala seni soran bir sürü müşteri var. İnsanlar kesinlikle ikinizi dinlemeli." Derin bir nefes alıp bakışlarımı sahnedeki Jungkook'a çevirdim. Dikkatli bir şekilde bize bakıyordu. Şarkı söylediğim için olacak şu an kendimi iyi hissediyordum ve sanırım boşluğuma geldiğinden olacak kabul ettim. "Tamam ama her gece çıkamam." Namjoon, gülümseyerek beni onayladığında bakışlarım tekrar Jungkook'a döndü. Yüzünd

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD