Ecem parmağındaki yüzüğe bir kere daha baktı. Elini karşısına tutmuş gözlerini evlilik alyansından ayıramıyordu. Evlenmişlerdi. Yüzünde oluşan kocaman aptal sırıtışa mani olamıyordu. Gözlerine dolan yaşlara da engel olamadığı gibi.
Yanında oturan Mete diğer elini kavrayıp dudaklarına götürdüğünde Ecem ona döndü. Mete’nin yüzünde de tarifsiz bir gülümseme vardı. Ecem mutluydu. Hayatta bir daha mutlu olamayacağını düşünürken şimdi her zamankinden çok daha mutluydu. Böyle sevilmek, böyle sevmek güzeldi.
Mete “Yüzüğümüze nazar değdireceksin” diyerek alay ederken kendi alyansının parladığı eliyle Ecem’in alyanslı elini kavradı. Parmaklarındaki yüzükler parlarken Ecem iç çekerek “Seni seviyorum” diye fısıldadı. Başını Mete’nin omzuna yasladığında Mete’nin dudakları alnına değerken “Seni seviy
