Mete karşısındaki kadının yorgun geçen günün ardından gördüğü hayal olduğunu düşündü. Yıllardır onu aramamış ve bir kere olsun görmeye gelmemiş olan annesinin burada oluşunun başka bir açıklaması olamazdı.
Asuman Hanım titrek sesiyle “oğlum” dediğinde, Mete’nin hayal olduğunu düşündüğü görüntü gerçeğe dönüştü. Gözlerini kırpıp kısa bir duraklamanın ardından düşen anahtarlarını alıp beyni bacaklarına komut vermeyi akıl edebilmiş olacak ki dairesinin kapısına doğru ilerlemeye başladı.
Anahtarlarını kilide sokarken göz ucuyla annesine bakarak “neden buradasın” diye mırıldandı. Yaşadığı şaşkınlığı ve boynuna sarılıp sıcaklığına sığınma hissini dışarı yansıtmamaya çalıştı. En iyi maskelerinden birini takınırken ukala gülümsemesi yüzündeydi.
Yanında duran oğlunu hayran gözlerle izleyen Asum
