The Best Night with the Saleslady (Saleslady Series 3) COMPLETE

2 Pinakbet

"Pinakbet"

- I love about this dish is the tender and a sweet taste of the vegetables. Furthermore, the texture and the taste of each of these vegetables is the reason why I love this Filipino Ulam.

"Bakit hindi ko Alam na nagtatrabaho pala ito dito sa Cromwell mall ang babaeng dedma na ito?"tanong pa niya sa sarili.

One of manager pala ng department ito nagtatrabaho. Good for her. Nandito ako sa Cctv control room ngayon pinapanood ko siya sa ginagawa niya sa department of clothing area.

Nagtaka pa si Tito sakin noong nagpaalam ako na papasok sa control room. Kahit hindi ito nag agree ay pumasok parin ako kahit ngayon lang. Pinayagan na din niya ako pero Isang oras lang daw. Pero tumawad ako ng dalawang oras. Naiiling na lang ito sakin.

Ganito ako. Kapag gusto ko iyong Isang bagay kailangan na makuha ko sa abot ng makakaya ko. I work for it. Para fair sa ibang tao. Pero this time parang hindi ako magiging fair sa magkasintahan.

Nawe-weirduhan sa'kin ang taga bantay dito sa control room dahil nakangiti ako mag-isa. Tsk! Pakialam ba niya. Ngingiti din siya kung gusto niya. Sa isip-isip ko.

Makalipas ng ilang oras ay umalis na ako sa control room dahil may trabaho pa ako. Saka ko na atupagin ulit ang dedmang babae na iyon. Maghihiwalay din naman kayo ng boyfriend mo! Gigil kong sabi sa utak ko. "I am sounds bitter?"tanong ko pa sa sarili ko.

Tumawag ako sa Bahay namin para magpaluto ng pakbet one of my favorite food here in the Philippines.

Nagbiyahe na siya papuntang Quezon City para tignan ang pinapatayong building doon. Gustong gusto ko ang mag stay dito sa Pilipinas kaso nga lang masyadong traffic. Ang hirap makasingit sa daan. Baka ganito din ako sa love life ko mahihirapan akong makapasok sa buhay ng dalagang iyon. Hugot nanaman ako!.

Kaya ang ginagawa namin sa mga empleyado namin ay maaga ang uwian nila. Mahirap din minsan sumakay ng bus, jeep, at train sobrang siksikan kapag uwian na sa hapon. Natry ko na din sumakay ng jeep at train dati kasama ko ang pinsan ko.

Hell! I almost die for suffocating inside the train. Sobrang daming tao siksikan at tulakan. May humawak at pumisil pa sa pwet ko tangina! Kaya simula noon hindi na ako sumasama minsan na lang. Even though, it's fun to ride train, pero nagka-phobia na ako dahil minsan din kaming na-stock sa loob ng train. Nasiraan daw ang train. Worst nag alay lakad kami ng makalabas ng train super init pa.

Sa jeep naman mediyo mas maayos din kaya lang ginagawa nila akong artista. Mas gusto pa nilang dumikit sakin kahit malawak pa naman ang space ng upuan sa jeep. Kapag may mga grupo ng kababaihan tilian sila. Dahil ayoko naman ang maging bastos ngingiti ngiti lang ako. Kapag itong si Waylen dedma lang wala siyang pakialam sa paligid.

Pero mabait din naman minsan. Naalala ko pa sumakay kami ng train that time may Isang bakanteng upuan agad itong umupo inunahan ang babaeng gustong umupo. Dahil matangkad ako halos abot ko na ang kisame ng train. Suminyas akong umupo sa kandungan ni Waylen.

Dahil may mood ito noon pinaupo din niya ako sa kandungan niya. Pagkaupo ko sa kandungan niya ay yumakap pa ako saknya. Humalakhak si Planeta sa aming dalawa ni Waylen sabay sabing "Ginawa niyo pa akong chaperone niyo mga bakla!" ayon at tinginan mga tao sa paligid namin at bulungan.

Paglabas namin ng train hagalpakan kaming tatlo ng tawa. Sakit sa tiyan kakatawa dahil sa mga kalukuhan namin sa train. Pero ngayon ay bihira na lang kami makapag bonding dahil narin sa may kanya-kanya na din kaming responsibilities sa buhay. Lalo na sa negosyo. Sobrang busy na naming lahat.

Kapag dadalaw ako dito at kitain ang mga pinsan at kaibigan ay negosyo na lang ang laging pinag-uusapan namin. Mga planong gawing business. Kapag sa babae ang topic namin out of place Ako. I'm born with no interest in woman.

Until this day. Nagkagusto ako sa Isang babae na may boyfriend na at dedma pa. I was wondering kung nakita ba niya ako or I'm invisible to her sight a while ago. Parang gusto kong magtampo pero gago ko, hindi naman niya ako kilala.

Hay... nilulumot na ako dito anong petsa na? Kelan pa uusad ang mga sasakyan? Kapag na-stock pa ako dito kung ano-ano na naman ang tatakbo sa isipan ko at mapapagod lang ako. Kapag late ako umuwi sa Bahay paano na ang pakbet ko? Nahampas niya bigla ang manibela at nag cause iyon ng malakas na busina ng sasakyan niya.

"Damnit!"mura niya dahil pati siya nagulat sa ginawa niya.

'Parang pagkain lang nagagalit na!'sita ng sarili niya. 'Pwede naman i-reheat kung late ka umuwi gonggong nito!"dagdag pa ng isipan niya.

Mas masarap ang ulam na bagong luto ng hindi nire-reheat. Kanin lang dapat ang niluluto ulit at gawing fried rice. Sabi ko naman sa sarili ko.

"Whoaah!"sigaw ko. "Finally, nakakausad na ang sasakyan ko!"parang batang sigaw niya at mabilis ng nagpatakbo ng sasakyan niya.

Pagkatapos niyang makausap ang secretary nila doon sa building at ang pinakamataas na empleyado namin ay agad siyang umalis dahil gagabihin na siya ng sobra kapag manatili pa siya dito ng ilang oras.

'Yong supposed One month ko lang dito ay na extend pa siya hanggang Three month niya dito Pinas at ayos lang iyon kay Daddy. Dinahilan kong may konting aberya sa Isang site na business namin dito kaya matatagalan siya ng balik sa Singapore.

Meron naman talaga. Pero aatupagin ko pa ang pagpapa-imbestiga sa lalaki na boyfriend ni dedma.

Isang linggo lang ay may resulta na. And boom, empleyado pala namin ang boyfriend nito. What a coincidence huh! Kaya bago siya bumalik ng Singapore he make sure na mapaglalayo ko silang dalawa.

Maglo-long distance relationship sila. Because mostly kasi kapag long distance relationship hindi nagtatagal ang relasyon Ang mag couple. Pero depende parin sa matatag at loyal sa isa't isa. Pero mali man ang magwish ng negative na bagay sa kapwa. Nanaig parin ang kagustuhan kong mapaglayo sila. At wishing that they gonna break up soon.

I feels like I'm gonna villain in their relationship. Its confirmed for what I'm doing right now. But, duh, I double his salary abroad para lang pumayag ito. His family's life is simple. And I think nasa low middle class sila ng pamumuhay. They are not super rich and not super poor. Simple life can also buy things that he want or what his family wants. They also have a small business.

So, if I double his salary in Singapore. I guess he is not hesitate to grab it since he is the eldest siblings at may apat pa itong nakakabatang kapatid. May elementary dalawang secondary at college na iyong Isa.

And he is engineer, bakit gaya-gaya ito ng course sa loob-loob ko pa. Just kidding, I'm a architect and engineer at the same time.

Pagkauwi niya sa Bahay nila ay agad siyang nagtungo sa kusina.

"Hello everyone! I'm home!"malakas kong sabi.

Apat lang ang kasambahay nila dito. Ang mag-asawa si Nanay Gina at Tatay Pacio, at yung dalawa ay taga linis lang ng bahay. Every month ang allowance na pinapadala ni Daddy, iba pa sa bayad ng kuryente at tubig. Maasahan naman ang mga ito at matipid sila sa lahat kaya gustong gusto ni Mommy ang mga ito. Hindi sila mapagsamantala na gaya sa unang naging kasambahay namin.

You give everything, free wifi, free food, comfortable room, my allowance pa every month, my rest day every sunday tapos ungrateful sila at pagnakawan ka pa! Kaya minsan mahirap na magtiwala at makisalamuha sa iba. Kapag naging mabait kana sa kanila abusihin ka. Kapag naging strikto ka gagantihan ka nila ng ibang paraan.

Sometimes people are so unpredictable. Yung akala mong magpagkakatiwalaan Isa pala itong may masamang balak. At ang akala mong hindi mabuti at mukhang hindi mapagkakatiwalaan ay ito pala ang may mabuting asal.

"Halla! Andito na si Sir, nauna na tayong kumain."bulalas ng Isang kasambahay.

"Akala ko kasi mamaya pa uuwi si Sir eh."sabi naman ni Nanay.

"Nakakahiya kay Sir, na makita tayong nauna ng kumain. Teka at magtago muna ako!"bulalas din ng Isa.

Napangiti siya. Kaya lumapit na ako sa kusina. Nakita niyang tatayo na sana ang isang kasambahay ng lumapit na ako sa kanila sa lamesa. Sana pala hindi na lang ako sumigaw. Ganito kasi ako kapag umuuwi.

Natakam siya sa mga pagkain na nasa lamesa.

"Ang sarap naman ng mga Ulam. Nanay, yung pakbet ko meron pa ba? Baka inubos niyo na ha?"biro ko.

"Nako.. Sir, hindi kami nag-ulam pa no'n. Tinabi muna namin sa kalan kawawa nga at mag-isa na lang don iyon."agad na sagot ni Ate Rita.

Humalakhak siya. "Sana sinamahan mo muna si pakbet don sa kalan Ate, baka mapanis iyon!"biro ko din.

"Wag naman sana Sir, baka sesantihin mo ang nagluto."

"Sino ba nagluto?"tanong ko.

"Si Nanay Gina."sagot niya agad.

"Tayong dalawa ang nagluto. Taga hiwa si Rasel tatlo parin tayong masesante kung sakali."bwelta agad ni Nanay Gina.

Humalakhak na naman ako. Hay kaya love na love namin ng mga kapatid ko Ang mga kasambahay namin dahil masaya din silang kasama. Bunos na lang yung masipag sila at maaasahan sa loob ng Bahay.

"Hindi makakaya ni Tatay lahat ang trabaho dito kapag aalisin ko kayo dito sa bahay."nangingiti kong sabi sabay upo na sa bakanteng upuan.

"Kakain na din po ako Nanay."dagdag pa niya.

"Bakit po Sir, dito kayo kakain meron po kayong magandang lamesa sa dining room."Sabi ni Rasel.

"Bakit ayaw niyo bang dito din ako kakain. Dapat kayo na lang ang mag adjust. Makikikain lang naman ako eh."sagot ko din.

"Wala akong sinabi Sir. Defensive ka naman agad Sir."Sabi nito at tumayo para kumuha ng pala ko.

Nangingiti na lang ako. Kaya hindi ako nababagot dito dahil alam kong may mga makakausap akong mga kaibagan pinsan at mga kasambahay dito.

****

Kinabukasan ay pumunta ulit ako sa Cromwell ng tanghali makikikain sa canteen at may mahalaga kaming pag uusapan ng pinsan ko. Kauuwi lang nito kahapon at sinabi niyang nagpropose na daw sa mukhang kamote niyang kasintahan.

Ang pangit ng taste nito. Mukha ng madaming nakasawsaw sa babaeng iyon pero itong pinsan ko hindi man lang nakasawsaw bago umuwi sad tuloy ang egglong niya.

Naghihintay kaming dalawa sa elevator ng may tao sa loob. Nagulat ito at agad gumilid akmang lalabas na ito ng pinigilan ko ito.

"Bitawan mo ang kamay niya! Madumihan mo siya!"seryosong sabi sa'kin ng pinsan ko.

Bahagyan pa akong napanganga sa sinabi ng pinsan ko. Kaya agad kong binitawan ang kamay ng babae.

"Malinis at mabango ang kamay ko kahit amoyin mo pa!"sabay lapit ko sa mukha ng mokong na 'to.

"Fvck!"reklamo nito sabay tampal sa kamay ko.

Natatawa naman Ako na naiiling. Makadumi ito kala mo malinis kamay niya. Gago, hands explorer kaya ito kung saan-saan pumapasok ang kamay. Tsk!

Kaya hindi na niya maiwasan na umangal at maging bastos Ang bunganga ng tawagin niya akong bakla. Nagalit pa ito pero pinagpatuloy ko lang ang sinasabi ko ng nakalimutan kong may kasama pala kaming babae sa loob ng elevator.

Kaya agad akong nagsorry sa babae.

"I'm sorry Miss beautiful!"Sabay harap ko saknya.

"You have a nice bangs. You look like Dora. But beautiful Dora."dagdag ko pa.

Hahawakan ko sana ang mukha ng dalaga ng tampalin nanaman ng pinsan ko ang kamay ko. Natatawa na naiiling ako sa inasta ng pinsan ko.

Hmmm...I smell footy here. I think he like that girl. It can see how he protect and being possessive towards her. I'll better find a way, para mabaling ang pagtingin nito sa dalaga ito. Ayoko sa girlfriend niya. Not good for my cousin.

Nakita niyang may ibinulong ito sa dalaga. Mukhang natakot ang babae sa sinabi nito.

"Tsk! Kaya naman pala galit na galit eh. May pagnanasa pa yata itong lalaking ito kay beautiful Dora eh!"bubulong bulong kong sabi habang papalabas na ng elevator.

"Shut up, will you! Lumabas ka na nga para kang hindi lalaki! Napakadaldal mo!"sabay tulak sakin.

Kumaway na muna ako at kinindatan ito. Para inisin ang pinsan.

"I smell footy here!"

"Anong smell footy?"tanong nito agad.

"Kung may smell fishy meron din smell footy. I have my own. Don't mind me, bro."halakhak ko.

"Ang weird mo gago!"

"Ang possessive mo sa babaeng iyon! Hindi mo naman Jowa."natatawa kong sabi.

"Wala kang pakialam!"inis nitong sabi.

"Bakit kaya lumaki at tumanda na lang ang mga pinsan ko nagiging bugnutin at masungit na sila. Like what the hell happen dude?!"bulalas ko pa.

"You will feel that too one day. Your free today and have a lot of freedom, but one day you are more miserable and suffer than me someday. You better prepared. Look at what happened to Stephen and Planeta! I already prepared for myself though."seryoso nitong sabi.

"Pero alam mo bro, ngayon palang miserable na ang puso ko!"sabi ko.

Napalingon agad ito sakin. Magtatanong sana ng unahan ko na.

"Gotta share it next time. We need to talk about the project I offer first."seryoso ko din na sabi.

"Fine! Let's go in my office."sabi nito at nauna ng naglakad.

Sana makita ko siya mamaya ulit. Dahil kapag approved na ang ididestino kong engineer sa Singapore ay doon na ako kikilos para makilala ako ng dedmang iyon.