. . . Sinirle homurdanıp ayakkabılarımı ayağıma geçirmeye çalıştım . Acelem oldugu zaman hep böyle işler ters giderdi zaten . Üst üste gelmese şaşırdım . Şans asla benden yana olmayacaktı belli ki . Hicbir zaman şanş bana gulmeyecekti . Bunları bilmek bazen beni kahrediyordu . . . Ancak gercekleri kabullenmeliydim . Şanslı biri olmadıgım icin her konuda eğer bir şeyleri istiyorsam çabalamak ve tonlarca emek dökmem gerekiyordu uğuruna . Bazen hazıra konmanın , çabalamadan elde edilen şeylerin ele gecmesi nasıl bir histir merak ediyordum .
" Nereye gidiyorsun ? " Kapıda duran tuğkana ters bir bakış atmakla yetindim. Kimseye , ona bile açıklama yapmak zorunda değildim . Hiç olmamıştım . Hele de sinirli oldugum zaman konuşmaktan hoslanmadigimi bildigi halde şuan bu soruyu sorması beni daha d
