ทัณฑ์ร้ายพ่ายเพียงเธอ 2
1068 Words
เรื่อง... ทัณฑ์รักเพลิงมาร ตอนที่ 2
“ลุงเพลิง”
ใช่แล้วลุงเพลิงคือสามีของน้าอ้อย ซึ่งน้าอ้อยเป็นน้าแท้ๆ ของสายวารี แต่ที่สายวารีเรียกสามีของน้าสาวว่าลุงเพลิงนั้นเกิดจากการแนะนำตัวในครั้งแรกที่พบกัน น้าอ้อยแนะนำว่าคนนี้คือลุงเพลิง เพราะเวลานั้นน้าอ้อยกับอัคคียังไม่ได้แต่งงานกัน สายวารีเป็นลูกของพี่สาวต่างมารดาของน้าอ้อย ซึ่งทั้งพ่อและแม่ของเธอเสียชีวิตพร้อมกันสาเหตุเกิดจากอะไรสายวารีก็จำไม่ค่อยได้นักเนื่องจากเวลานั้นเธอยังเด็กมากๆ น้าอ้อยเป็นคนเลี้ยงเธอมา จนเมื่อเขาแต่งงานกันกับน้าสาวของเธอ สายวารีก็ยังเรียกเขาว่าลุงเพลิงเหมือนเมื่อก่อน เพราะเธอเรียกเขามาอย่างนี้จนชินตั้งแต่ครั้งแรก และเขาก็ไม่ได้ว่าอะไรที่สายวารีจะเรียกเขาอย่างนั้น
สายวารีส่ายหัวไปมาพลางปฏิเสธข้อกล่าวหารุนแรงที่ลุงเพลิงยัดเยียดมาให้ ใช่เขาเคยกล่าวโทษเธออย่างนี้มานับครั้งไม่ถ้วนในตอนที่น้าอ้อยกับลูกในท้องเสียชีวิตใหม่ๆ แต่เวลาผ่านไปแล้วเก้าปีเต็ม สายวารีไม่คิดว่าเขาจะยังคงเจ็บแค้นและฝังใจกล่าวโทษว่าเธอเป็นคนฆ่าเมียและลูกของเขาอยู่อีก เรื่องราวครั้งนั้นมันเป็นอุบัติเหตุ มันเป็นสิ่งที่เธอหรือใครๆ ก็คิดไม่ถึง
“เรื่องมันผ่านมาสิบสองปีแล้วนะคะ ทำไมลุงเพลิงยังไม่ยอมหยุดกล่าวหาว่าน้ำเป็นคนฆ่าน้าอ้อยเสียที”
“กล่าวหาเหรอน้ำ เธอเป็นคนทำ เธอฆ่าอ้อย เธอมันฆาตกร และฉันไม่มีวันปล่อยให้ฆาตกรที่มันฆ่าเมียและลูกของฉันได้เสวยสุขในขณะที่ฉันทุกข์ใจแทบจะเป็นบ้าตายอย่างนี้แน่ๆ”
“ต้องให้น้ำพูดอีกสักกี่ครั้งลุงเพลิงถึงจะยอมเข้าใจว่ามันคืออุบัติเหตุ”
“อย่าโทษอุบัติเหตุ ในเมื่อเธอเป็นต้นเหตุ ถ้าวันนั้นเธอไม่โง่กระโดดลงสระทั้งๆ ที่ตัวเองว่ายน้ำไม่เป็น อ้อยกับลูกก็คงไม่ตาย”
อัคคีกัดกรามเค้นเสียงขณะพูด แววตาของเขาวาวโรจน์ไปด้วยเปลวเพลิงที่พร้อมจะเผาผลาญคนตรงหน้าให้มอดไหม้เป็นจุล มือใหญ่ออกแรงปีบอีกนิดตรงลำคอขาวผ่อง
“อ๊ะ แค่กๆ ละ...ลุงเพลิง น้ำเจ็บ”
“ฉันอยากให้เธอยิ่งกว่าเจ็บ ถ้าสามารถฆ่าเธอได้ฉันคงไม่ลังเลที่จะฆ่าเธอเลยน้ำ เธอต้องชดใช้ในสิ่งที่เธอทำไว้กับฉัน”
“มันเป็นอุบัติเหตุ” เด็กสาวยังคงยืนยัน
“แต่เธอก็ปฏิเสธไม่ได้ใช่ไหมล่ะว่าเธอคือต้นเหตุที่ทำให้อ้อยกับลูกของฉันตาย”
สายวารีนิ่งอึ้ง แน่นอนว่าเธอปฏิเสธไม่ได้ว่าตัวเองเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้น้าสาวต้องมาเสียชีวิต ไม่ใช่ว่าเธอไม่เสียใจ แต่เธอกลับไปแก้ไขอดีตไม่ได้ วันนั้นลูกหมาตัวน้อยที่ไม่รู้ว่ามันมาจากไหนมันตกลงไปในสระว่ายน้ำ เธอสงสารมันไม่อยากให้มันตาย เลยไปหากิ่งไม้แถวนั้นมาตั้งใจจะยื่นไม้ไปให้มันเกาะ แต่มันก็เกาะไม่ได้สักที เธอเดินขยับไปมาอยู่หลายครั้งเพื่อพยามช่วยแต่ว่าสุดท้ายเธอก็พลัดตกลงไปในสระเสียเอง น้าอ้อยได้ยินเสียงร้องอย่างตกใจตอนเธอตกลงไป เลยวิ่งมาช่วยโดยลืมไปว่าตัวเองกำลังตั้งท้องอ่อนๆ อยู่ น้าอ้อยคงวิ่งมาหาเธอที่สระเร็วมาก บวกด้วยการกระโดดลงไปในสระทั้งว่ายและดำน้ำเพื่อช่วยพาเธอขึ้นมาจากสระ แต่ว่าน้าอ้อยเองมีสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรงมากอยู่แล้ว การตั้งครรภ์อ่อนๆ มีภาวะเลือดออกทางช่องคลอดต้องคอยพบหมอทุกสัปดาห์ เรียกได้ว่าช่วงนั้นน้าอ้อยต้องดูแลตัวเองมากเป็นพิเศษ ห้ามทำอะไรที่จะส่งผลกระทบกระเทือนถึงเลือดเนื้อภายในครรภ์ แน่นอนว่าการที่น้าอ้อยวิ่งแล้วพุ่งตัวลงสระว่ายน้ำเพื่อช่วยชีวิตหลานสาวอย่างเธอเอาไว้ ทำให้น้าอ้อยก็มีอาการปวดเกร็งที่ท้องน้อยเลือดออกมากที่ช่องคลอด น้าอ้อยแท้ง แม้จะนำตัวส่งโรงพยาบาลแต่สุดท้ายน้าอ้อยก็เสียชีวิตด้วยภาวะจากอาการแทรกซ้อนหลายประการ
ความผิดทั้งหมดลุงเพลิงโยนมาให้เธอแบกรับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา จากที่เขาเคยรักเคยเล่นกับเธอเสมือนหนึ่งเป็นหลานสาวแท้ๆ ของตัวเอง เขาก็ไม่แยแสเด็กหญิงวัยเก้าขวบคนนั้นอีกเลย เขาปล่อยให้นมจี หรือป้าจี ที่เคยทำหน้าที่เป็นแม่นมของเขาเป็นคนดูแลเธอ เด็กหญิงวัยเก้าขวบในตอนนั้นย้ายจากห้องนอนบนตึกใหญ่ลงไปนอนห้องนอนของนมจีที่อยู่ติดกับห้องครัวเยื้องไปทางด้านหลังของตัวบ้าน จนเมื่อเริ่มโตเป็นสาวนมจีจึงให้เธอกลับขึ้นไปใช้ห้องนอนเดิมบนตึกใหญ่อีกครั้งทั้งที่รู้ว่าเจ้าของบ้านเขาไม่เต็มใจเท่าไหร่นัก
“ น้ำยอมรับว่าน้ำมีส่วนผิด แต่เรื่องมันผ่านมาตั้งสิบสองปีแล้ว ลุงเพลิงก็เลิกโกรธน้ำสักทีได้ไหมคะ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้น้ำก็ไม่ได้อยากจะให้มีใครต้องมาแทนตัวเองเหมือนกัน”
“ปากดีนี่ งั้นเธอกล้าไปตายไหมล่ะ ไปสิชดใช้ให้ฉัน”
ความเมาบวกกับความโกรธที่ฝังหัวทำให้อัคคีขาดสติ เขาบังคับลากร่างเล็กมายืนอยู่ต่อหน้าสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ แน่นอนว่าน้ำลึกชนิดที่เท้าหยั่งไม่ถึงพื้นเลยนั่นแหละ
“ลุงเพลิง” สายวารีตัวสั่นและพยายามดิ้นรนเพราะความกลัว จากประสบการณ์การตกน้ำในครั้งนั้นมันทำให้สายวารีไม่กล้าเฉียดเข้ามาใกล้สระว่ายน้ำนี้อีกเลย สายวารีกลัวน้ำ เธอว่ายน้ำไม่เป็น เพราะความกลัวฝังใจเธอเลยไม่กล้าที่จะลงว่ายน้ำ
“หึ-หึ กลัวสินะ” เสียงห้าวดังมาอย่าเย้ยหยันเมื่อเห็นอาการกลัวจนลนลาน
“ลุงเพลิงจะทำอะไร”
- Writer
