CHAPTER 20
DALHIA Matapos magpaalam ng parents ko bigla kaming natahimik, hindi ko tuloy alam kung paano uumpisahan ang gusto kong sabihin sakanya. "I know you loves, may gusto kang sabihin. Spill it up." Basag ni christian. "Hmm. Paano ba to." Nag-aalangan na panimula ko. "Don't be." Sabi ni christian. Huminga muna ako ng malalim bago umupo. Humarap ako sakanya. "Gusto ko lang sana magpapagaling muna ako kahit 2-4 years, aayusin ko ang buhay ko." Ngumiti ito. "Really? That's good for you love." Masayang sabi nito. "But kailangan ko munang umalis dito sa manila, hindi muna ako makikipagkita sayo." Sabi ko sakanya dahilan para mapawi yung ngiti nito. "Loves." Seryosong tawag nito. "Intindihin mo na lang ako, masyado malala yung nangyari sakin. Tignan mo, muntikan ko ng mapatay ang sarili ko
- Writer
