İlerleyen günlerde evlilik hayatına iyice alışmış sayılırdım. Bu konuda Tuğrul'un hakkını asla yiyemezdim, çünkü o her anlamda kendimi rahat hissetmem için elinden geleni fazlasıyla yapıyordu. Hayatımdaki en büyük değişikliklerden biri de sabah herkesten önce kalkıp kahvaltıyı hazırlamak zorunda olmaktı hiç kuşkusuz. Eskiden annemin hazırladığı sofralara otururken, gelin geldiğim bu evde benim hazırladığım sofralara oturuluyordu. Bundan gocunmuyordum. Annemin kıyamadığı kızıydım belki ama artık bir adamın da karısıydım. Onun yüzünü yere eğdirecek hiçbir davranışta bulunmamaya kararlıydım. Buna rağmen yine de sabahları onun koynundan çıkıp, mutfağa inmek çok zorluyordu beni.
Yine öyle bir sabahtı. Çalan telefonun alarmını susturduktan sonra 'birazdan kalkacağım,' düşünceleri arasında tekr
