"O-olur."
Az önce ne duyduğuma inanabiliyordum ne de ağzımdan dökülen tek kelimeye...
Oysa ben buraya kadar ne hayallerle gelmiştim. Bu bebek bizim ikinci şansımız olacaktı, buna tüm kalbimle inanmıştım.
Ben hiç böyle olacağını düşünmemiştim.
Bakışlarım hâlâ Tuğrul'un gözlerindeyken daha fazla konuşacak gücü kendimde bulamıyordum. Halbuki buraya kadar gelirken ona bir bebeğimiz olacağını mutlaka söylemem gerektiğine inanmıştım. Şimdi bu haberi ona verme konusunda içimde hiçbir istek bulunmuyordu. Hem zaten bana başkasıyla evleneceğini söyleyen adama ben nasıl 'baba olacaksın' diyebilirdim?
"Bakma bana öyle," diye güçsüz bir sesle fısıldadığında başımı yere eğdim. Içimdeki acıyı bastırmak istercesine dişlerimi dudağıma geçirmiştim. O arada ne kadar engellemeye çalışırsam çalışayım y
