"Salamat dahil pinaunlakan ninyo ang aming imbitasyon, Maddy, Morris," ani Manang Cora nang pauwi na kami. Ala sais na ng hapon kaya medyo madilim na ang langit. Mang Lucio was already drunk that time so we're not able to bid our goodbyes to him. "Walang anuman po," I said and smiled. "Mag-ingat kayo." I nodded. "Serio, Rhea, mauna kami." Tumango si Serio at ngumiti. Ganoon rin ang nakakabatang kapatid. Morris opened the car's door for me. I slid inside silently and watched him turn to the driver's seat. Tinitigan niya ako pagkapasok, nananantya ang tingin. Pinilig ko ang ulo at napakunot noo. "What's with the look?" He shook his head and fasten his seatbelt. Ganoon rin ang ginawa ko. "You're tired?" he asked softly. "Not so..." "Sleepy?" "Hindi pa." Tumango siya at pinaandar

