"Maddy, are you really okay? Dumaan muna tayo sa hospital..." muling tanong ni Morris habang nagmamaneho. He asked me that question for already a few times.
Suminghap ako, nanatili ang mga mata sa labas, walang balak tingnan siya. My chest still hurts like hell. Kahit nga marinig ang boses niya ay masakit para sa akin. So the more I need to distance myself to him as soon as possible.
"Okay nga lang ako," hindi ko na napigilan ang iritasyon sa boses ko.
I heard him sighed heavily. Buti na lang at hindi na siya nagpumilit pa sa gusto niya. Pagkalabas namin ng Batangas ay doon pa lang siya ulit nagtanong.
"Are you hungry? Puwede tayong mag drive thru."
"No, I'm not..." maikli kong tugon nang hindi siya sinusulyapan.
Makalipas ang dalawang oras na biyahe ay nasa Maynila na kami. Wala kam
