Isagani (POV)
Nanginginig ang katawan ko dahil sa sakit ng banat sa akin ni pre Hendrix. Masakit ang buong mukha ko ngayon, lalo na ang aking kilay at labi na mukhang napuruhan. Lumaban daw ako, sigaw niya. Natatawa na lang ako, kahit pa patayin niya ako hindi talaga ako lalaban, kahit alam ko na may iiwanan ako na mga anak, alam ko din na hindi niya pababayaan ang mga bata ano man ang mangyari sa akin ko. Pinunas ko ang aking luha at hirap man ay naglakad ako papasok sa aking silid dito sa bahay ni Hendrix. Naligo ako at nag bihis inayos ko din ang mga damit ko dahil alam ko na galit si paring Hendrix sa akin. Iiwas muna ako dahil ayaw ko lumikha ng mas malaking gulo. Habang nag iimpaki ako ng mga damit ay biglang may kumatok.
“Pasok!”
Sigaw ko, iniluwa ng pinto ang kasambahay na nakat
